Επενδύσεις 1,37 δισ. ευρώ για 71 έργα μέχρι το 2033

Δόθηκε το πράσινο φως για το Δεκαετές Πρόγραμμα Ανάπτυξης (ΔΠΑ) του ΔΕΣΦΑ της περιόδου 2024-2033 από τη Ρυθμιστική Αρχή Αποβλήτων, Ενέργειας και Υδάτων (ΡΑΑΕΥ). Το εγκεκριμένο Πρόγραμμα Ανάπτυξης του Εθνικού Συστήματος Φυσικού Αερίου ΔΠΑ 2024-2033 περιλαμβάνει 71 έργα συνολικού προϋπολογισμού 1,37 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 68 έργα εντάσσονται στην τριετή αναπτυξιακή περίοδο με αντίστοιχο κόστος επενδύσεων 1,34 δισ. ευρώ. Οι επενδύσεις που περιλαμβάνονται αποσκοπούν στην αύξηση της δυναμικότητας και της ευελιξίας του συστήματος, καθώς και στην αποσυμφόρηση κρίσιμων τμημάτων του ΔΕΣΦΑ, εξασφαλίζοντας τη βέλτιστη αξιοποίηση των υφιστάμενων και νέων υποδομών, όπως το FSRU Αλεξανδρούπολης, οι αγωγοί TAP και ICGB. Επίσης, σύμφωνα με τη στρατηγική του ΔΕΣΦΑ για την απανθρακοποίηση, θα περιλαμβάνεται μια σειρά έργων που προετοιμάζουν για την εισαγωγή ανανεώσιμων αερίων, με έμφαση στο υδρογόνο.

Ανάμεσα στις σχεδιαζόμενες επενδύσεις ξεχωρίζουν, μεταξύ άλλων: Ο νέος αγωγός Καρπερή – Κομοτηνή μήκους 215 χλμ., που θα συνδέει την Καρπερή με την Κομοτηνή και θα ενισχύσει την ικανότητα του συστήματος για αυξημένες ροές αερίου μεταξύ Βορρά και Νότου, αντιμετωπίζοντας τα σημεία συμφόρησης και εξασφαλίζοντας σταθερή πρόσβαση σε νέα σημεία εισόδου και εξόδου του συστήματος. Το έργο αναμένεται να ολοκληρωθεί τον Μάρτιο του 2027. Επίσης, ο Αγωγός Υψηλής Πίεσης Δυτικής Μακεδονίας μήκους 160 χλμ. προς τη Δυτική Μακεδονία, με ορίζοντα ολοκλήρωσης στα μέσα του 2025. Σε επόμενη φάση, ο αγωγός θα μπορεί να υποστηρίζει και τη μεταφορά υδρογόνου και ενδέχεται να συνδεθεί με τον ελληνικό διάδρομο υδρογόνου, αποτελώντας μέρος του δικτύου διακίνησης ανανεώσιμων αερίων στα Βαλκάνια και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη, αλλά και τη νέα προβλήτα Small Scale LNG στη Ρεβυθούσα που θα επιτρέπει τη φόρτωση LNG σε μικρότερα πλοία. Αυτά τα πλοία θα προμηθεύουν με LNG άλλα πλοία (π.χ. φορτηγά, επιβατηγά) κυρίως στον Πειραιά και ενδεχομένως σε άλλα λιμάνια. Τα μεγαλύτερα πλοία θα μεταφέρουν LNG σε δορυφορικές εγκαταστάσεις αποθήκευσης και διανομής σε άλλες παράκτιες περιοχές της Ελλάδας, είτε σε λιμάνια (όπως της Πάτρας, όπως προβλέπεται στο πρόγραμμα Poseidon Med II) είτε σε εκτός δικτύου εγκαταστάσεις όπου η κατανάλωση φυσικού αερίου κρίνεται εφικτή.