Τα καλύτερα έρχονται

Ημέρες εθνικής ομάδας ήταν αυτές που προηγήθηκαν και ακόμη δεν έχει κοπάσει ο ενθουσιασμός από την εμφάνιση αλλά και το αποτέλεσμα κόντρα στη Σκωτία. Ας μη γελιόμαστε. Το διακύβευμα δεν ήταν κάτι τρομερό αυτή τη φορά. Δεν πήραμε την πρόκριση για το Μουντιάλ. Αυτή η πρόκληση είναι μπροστά και αυτή θα είναι η πραγματική επιτυχία. Αυτό όμως που… έφτιαξε τον κόσμο και του δημιούργησε προσμονή ήταν η εικόνα της ομάδας σε ένα μεγάλο μέρος της ρεβάνς στη Γλασκώβη, αλλά και στο δεύτερο ημίχρονο του πρώτου ματς, σε συνδυασμό βέβαια με τα νιάτα που έλαμψαν και έβαλαν τη σφραγίδα τους.

Για μία Εθνική που δείχνει πως και ποδόσφαιρο μπορεί να παίξει και μαγικές στιγμές να χαρίσει. Για πάρα πολλά χρόνια το ελληνικό ποδόσφαιρο έβγαζε κυρίως αμυντικούς ή αμυντικογενείς παίκτες πολύ καλού επιπέδου. Στόπερ, μπακ, χαφ και δεν συμμαζεύεται. Αυτό που… τρελαίνει το φίλαθλο κοινό τώρα είναι ότι βλέπει ποδοσφαιριστές με ταλέντο που μέχρι πριν από λίγα χρόνια πίστευε πως δεν μπορούν να υπάρξουν στα μέρη μας. Είχαμε συμβιβαστεί με το ότι η δύναμή μας θα είναι η άμυνα. Το μηδέν παθητικό και βλέπουμε. Κάποιος θα βρεθεί μπροστά να βάλει ένα γκολ. Και τώρα βλέπεις μία Εθνική με επιθετικούς όπως ο Παυλίδης, ο Ιωαννίδης, ο Δουβίκας και ο Τζίμας που έρχεται. Από πίσω τους παιδιά όπως ο Τζόλης, ο Κωνσταντέλιας, ο Καρέτσας, ο Μουζακίτης, ο Κωστούλας που επίσης θα μπει προσεχώς και θα έχει ρόλο σε αυτή την ομάδα.

Μιλάμε για τρομερή ποιότητα σε μία εξαιρετική συγκυρία για την Εθνική – και το ελληνικό ποδόσφαιρο – που μοιάζει θέμα χρόνου να επιστρέψει στις μεγάλες διοργανώσεις. Με έναν προπονητή που έδειξε πως δεν φοβάται να τολμήσει, αλλά εμπνέει παράλληλα τους παίκτες του μέσα από συγκεκριμένο πλάνο. Θέλουν να παίξουν για εκείνον, να του ανταποδώσουν την εμπιστοσύνη και να πανηγυρίζουν όλοι μαζί. Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς φαίνεται πως ήρθε στην Εθνική την κατάλληλη στιγμή, πως είναι ο άνθρωπος για αυτή τη δουλειά και το μόνο που μπορούμε να πούμε με σιγουριά αυτή τη στιγμή είναι πως τα καλύτερα έρχονται.