«Πρέπει να είμαστε περήφανοι που είμαστε Ευρωπαίοι»

Η παράσταση του κωμικού και βραβευμένου με Οσκαρ Ρομπέρτο Μπενίνι, «Το όνειρο», που μεταδόθηκε ζωντανά στη RΑΙ 1 στις 19 Μαρτίου, επικεντρώνεται στην ενωμένη Ευρώπη και το Μανιφέστο των Σπινέλι, Ρόσι και Κολόρνι. Ποιο ήρθε άραγε πρώτα, η κριτική της πρωθυπουργού Τζόρτζια Μελόνι για το Μανιφέστο ή η ιδέα της παράστασης; Το ερώτημα προκύπτει καθώς η παράσταση του Μπενίνι, που παρέμεινε μυστική για πάνω από έναν μήνα, έχει ως κύριο θέμα τη γέννηση της ενωμένης Ευρώπης. «Εχουμε κάνει όμορφα πράγματα εμείς οι Ευρωπαίοι, είναι σωστό να θυμόμαστε ποιοι είμαστε, πρέπει να είμαστε περήφανοι που είμαστε Ευρωπαίοι: η Ευρώπη είναι η μικρότερη ήπειρος του κόσμου που άναψε τη σπίθα όλων των επαναστάσεων, μετέτρεψε τον πλανήτη, εδώ και τρεις χιλιάδες χρόνια είναι το εργαστήριο όπου διαμορφώθηκαν μερικές από τις μεγαλύτερες σκέψεις της ανθρωπότητας, εφηύρε τη λογική, την αμφιβολία», δήλωσε ο κωμικός.

Η Μελόνι και ο Μασκ

Η παράσταση αρχίζει με μια αναφορά στην πρωθυπουργό. «Με κάλεσε η Μελόνι», είπε ο Μπενίνι, «για να διαψεύσει: δεν είναι αλήθεια, δεν υπάρχει τίποτα ανάμεσα σε μένα και τον Μασκ, το ορκίζομαι στo Tesla μου». Η αναφορά ήταν σε ένα αστείο που έκανε για τη σχέση της πρωθυπουργού με τον Ιλον Μασκ κατά την παρέμβασή του στο Φεστιβάλ του Σαν Ρέμο. Ωστόσο, το βαθύτερο νόημα της παράστασης είναι άλλο: «Είμαι ένας ακραίος Ευρωπαίος, η ενωμένη Ευρώπη είναι η μόνη λογική ουτοπία», τόνισε.

«Η Ευρωπαϊκή Ενωση είναι ένα σχέδιο, μια ιδέα, μια ελπίδα, μια πρόκληση, ένα όνειρο και κυρίως είναι ένα μοναδικό φαινόμενο στην ιστορία της ανθρωπότητας: η μοναδική φορά που κυρίαρχα κράτη αποφασίζουν ελεύθερα και ειρηνικά να ενωθούν, ένα αναπάντεχο γεγονός στην Ιστορία, μια ήσυχη επανάσταση που μπορεί να αλλάξει τον κόσμο». Η Ευρώπη, επιμένει ο βραβευμένος με Οσκαρ, αναφέροντας τον Ντε Γκασπερί, «ο μεγαλύτερος πρόεδρος που είχαμε, δεν είναι κάτι ψυχρό που βρίσκεται στις Βρυξέλλες ή στο Στρασβούργο, είναι κάτι ζεστό, κοντινό, γεμάτο πάθος και αγάπη. Δεν είναι τυχαίο ότι ο ύμνος της είναι ο “Υμνος στη Χαρά” του Μπετόβεν».