Η νομική βάση των διεκδικήσεων

Η παράλειψη του νομοθέτη να προβεί στην επαναφορά των εν λόγω επιδομάτων, θεωρώντας ότι αυτή είναι αντίθετη στη συνταγματική αρχή της ισότητας στην κατανομή των δημοσίων βαρών και στην υποχρέωση του κράτους για τη διασφάλιση των κοινωνικών δικαιωμάτων και του κοινωνικού κράτους δικαίου, προβάλλεται και στην αίτηση των δημοσίων υπαλλήλων που θα κριθεί σε λίγο καιρό από το ΣτΕ.

Επιπλέον, στην ίδια αίτηση υποστηρίζεται ότι η μη επαναφορά του 13ου και του 14ου μισθού είναι αντίθετη σε συνταγματικές διατάξεις, στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ενωσης, στον Κώδικα Ατομικού Εργατικού Δικαίου (ΠΔ 80/2022) και στην Ευρωπαϊκή Οδηγία  2022/2041/ΕΕ περί επαρκών κατώτατων μισθών στην Ευρωπαϊκή Ενωση που επιτάσσει ίση μεταχείριση εργαζομένων του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα αναφορικά με τη διασφάλιση επαρκούς και δίκαιου κατωτάτου μισθού, ο οποίος εγγυάται το αξιοπρεπές της διαβίωσής τους.

Πώς έφτασε στο ΣτΕ

Το πρώτο βήμα έγινε τον περασμένο Νοέμβριο, όταν δημόσιος υπάλληλος προσέφυγε στα διοικητικά δικαστήρια διεκδικώντας την επαναφορά των δώρων, αλλά και να αναγνωριστεί υποχρέωση του Δημοσίου να καταβάλει αναδρομικά τον 13ο και τον 14ο μισθό της διετίας 2023 και 2024.Από την πλευρά της η ΑΔΕΔΥ κατέθεσε παρέμβαση υπέρ του δημοσίου υπαλλήλου και παράλληλα κατέθεσε αίτημα στον πρόεδρο του ΣτΕ Μιχ. Πικραμένο με το οποίο ζητούσε η αγωγή του δημοσίου υπαλλήλου να δικαστεί στο Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο ως πρότυπη δίκη.

Γεγονός που πρακτικά σημαίνει ότι το Ανώτατο Δικαστήριο θα κρίνει πιλοτικά το μείζον αυτό ζήτημα που αφορά χιλιάδες εργαζομένους στον δημόσιο τομέα και η όποια απόφαση του ΣτΕ θα καταλάβει και όλες τις εκκρεμείς αγωγές δημοσίων υπαλλήλων που έχουν κατατεθεί στα διοικητικά δικαστήρια της χώρας.