Η σημασία της ευθύνης
Ποδοσφαιρικό καπιταλισμό του αισχίστου είδους εφαρμόζει ο σερ Τζιμ Ράτκλιφ στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Τι ακριβώς κάνει; Μεταθέτει όλες τις ευθύνες της ηγεσίας του κλαμπ, των αθλητικών διευθυντών, προπονητών και ποδοσφαιριστών στις πλάτες των απλών εργαζομένων και τους πετά στον δρόμο σαν στυμμένες λεμονόκουπες. Η ιστορία είναι γνωστή. Μετά την αποχώρηση του Αλεξ Φέργκιουσον από τον πάγκο της Γιουνάιτεντ, οι Κόκκινοι Διάβολοι δαπάνησαν δισεκατομμύρια για να φέρουν στο Ολντ Τράφορντ μεγάλα ονόματα προπονητών και ποδοσφαιριστών με στόχο την άμεση επανάκαμψη. Δόθηκαν τρελά χρήματα για παίκτες που δεν πρόσφεραν το ελάχιστο, όπως επίσης και τεράστιες αποζημιώσεις στους απολυμένους προπονητές.
Η αγωνιστική κάμψη και η απουσία από το προσοδοφόρο Τσάμπιονς Λιγκ προκάλεσαν μείωση εσόδων σε έναν προϋπολογισμό στον οποίον είχαν φορτωθεί οι αμαρτίες των ανθρώπων που λάμβαναν τις αποφάσεις. Το σημερινό έλλειμμα των περίπου 320 εκατ. ευρώ δεν άργησε να κάνει την εμφάνισή του όπως και η απειλή για βαριά καμπάνα. Ο Ράτκλιφ, για τον οποίον πανηγύριζαν πέρυσι τέτοιο καιρό οι οπαδοί για την άφιξή του, άρχισε να κόβει από παντού. Απολύσεις, συνεργασία με τον Φέργκιουσον, άλλα προνόμια των στελεχών, αύξησε την τιμή των εισιτηρίων, μέχρι και από τη μύγα ξίγκι έβγαλε.
Στα μέσα της προηγούμενης εβδομάδας αποκαλύπτεται πως έρχεται και δεύτερο κύμα περικοπών, που θα αφήσει στον δρόμο επιπλέον 100 εργαζομένους. Ανάμεσά τους και την επί 30 χρόνια υπάλληλο, Τζάκι Κέι , τη «μαμά όλων» όπως την αποκαλούσαν γιατί έλυνε κάθε πρόβλημα που παρουσιαζόταν μέσα στον σύλλογο. Ο Ρούμπεν Αμορίμ προσπαθεί να εκμεταλλευτεί τη συγκυρία και να «χτυπήσει» στο φιλότιμο τους παίκτες του, λέγοντάς τους πως πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους για το «μακελειό». Το απίστευτο της ιστορίας είναι πως κάθε παίκτης που φεύγει από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ γιατί η τεχνική ηγεσία τον θεωρεί «τελειωμένο», αποδίδει πολύ καλύτερα στο νέο του περιβάλλον. ΜακΤόμινεϊ, Αμραμπατ, Αντονι, ακόμα και ο «δικός» μας Μαρσιάλ. Αλλά για όλους αυτούς που δεν ξέρουν τη δουλειά τους αλλά κατέχουν βαρύγδουπους τίτλους την πληρώνουν οι απλοί εργαζόμενοι που δεν φέρουν την παραμικρή ευθύνη. Μπράβο τους.














