Ατάκτως

 Επιτρέψτε μου: για εμάς τους Μυκονιάτες την καταγωγή ο «Θόδωρος του Καραμανλή» που «έφυγε» χθες στα 88 του ήταν πολλά πράγματα. Ο Θόδωρος Χαριτόπουλος, εξ απορρήτων του Κωνσταντίνου Καραμανλή Α’, είχε μεγάλη προσφορά στα κοινά του νησιού, με γαλάζιες πάντα – και λογικό – καταβολές και εντόπιες αγωνίες. Ηταν και υπόδειγμα εχεμύθειας αφού δεν του ‘παιρνες κουβέντα για όσα πολλά γνώριζε.

 Πάει κι ο Τάκης Οικονομόπουλος, ο μυθικός γκολκίπερ του Παναθηναϊκού, της ηρωικής γενιάς του Γουέμπλεϊ. Και καλός ζωγράφος (με βραβεύσεις), θα προσθέσω ταπεινά εγώ. Τα συλλυπητήριά μας στον γιο του Γιάννη.

 Γιατί ανεβαίνει η Πλεύση Ελευθερίας και η Ζωή Κωνσταντοπούλου; Γιατί δουλεύει όλη μέρα και όλη νύχτα. Απλό.

 Γιατί δεν πείθουν άλλοι χώροι; Τα ‘χουμε ξαναγράψει. Το καράβι έχει τουμπάρει δεξιά. Και πολλά εκ των κομμάτων σήμερα λογίζονται ως μέρος του προβλήματος.   

 Το αν το καράβι έχει όντως τουμπάρει δεξιά, δείτε το στο πώς αντιδρούν συνάνθρωποί μας σε παραβάσεις, παραβατικότητες και άλλα. Διψούν για περαιτέρω τιμωρία, ακόμη και για θανατικές ποινές. Ούτε λόγος για σωφρονισμό, ούτε τίποτε. Στην πυρά.

 Μας έγραψε ευγενικά η κυρία Νικολέτα Παϊσίδου, αναγνώστρια: «Διαβάζοντας το άρθρο σας “Δυο κρίσεις…” θα ήθελα να σας επισημάνω ότι δεν λέγεται “πρόσκρουση των τρένων” αλλά ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ των τρένων. Λέμε πρόσκρουση τρένου σε τοίχο ή πρόσκρουση αυτοκινήτου σε δένδρο. Αντίθετα, σύγκρουση αυτοκινήτων ή σύγκρουση τρένων». Την ευχαριστώ και ας δείξει επιείκεια στους κουρασμένους γραφιάδες.

 Βάσο Γεώργα, κράτα. Με το ωραίο βιβλιοφιλικό σου στέκι Τηλέγραφος, στα Εξάρχεια. Και μόνον οι φωτογραφίες-πορτρέτα σου με τον Χατζιδάκι και τον Σταύρο Τσιώλη στους τοίχους αρκούν.