Από συνταξιούχος εκπαιδευτικός, διάσημη ηθοποιός

«Ενα πράγμα που θα ήθελα να κάνω στην Ελλάδα είναι να επισκεφτώ την Πάτρα γιατί όλοι μου λένε πόσο εντύπωση τους κάνει το όνομά μου», είναι το πρώτο πράγμα που θα μου πει η Πάτρα Αου, στη συνάντηση που είχα μαζί της στην Αποθήκη Γ του Λιμανιού Θεσσαλονίκης τον περασμένο Νοέμβριο. «Το όνομα το επέλεξε ένας εξάδελφός μου γιατί ήταν απαραίτητο να αποκτήσω και αγγλικό όνομα λόγω του εκπαιδευτικού συστήματος στην Κίνα (στο γυμνάσιο, στην Κίνα, οι μαθητές πρέπει να έχουν και αγγλικό όνομα). Ποτέ δεν έμαθα γιατί με ονόμασε έτσι ή πού βρήκε το όνομα… Εχω την εντύπωση ότι το πήρε από την Κλεοπάτρα».

Η Πάτρα Αου είναι μια μικροσκοπική, χαμογελαστή και γεμάτη ενέργεια ηλικιωμένη κυρία, όχι ανόμοια συγκρινόμενη με την Αντζι, την ηρωίδα της στην ταινία «Ολα θα πάνε καλά» που ήταν ο λόγος της επίσκεψής της στη Θεσσαλονίκη, όπου η ταινία έκανε την πανελλήνια πρεμιέρα της στο πλαίσιο του περσινού Φεστιβάλ Κινηματογράφου. Η τέταρτη ταινία του κινέζου σκηνοθέτη Ρέι Γιουνγκ που από χθες προβάλλεται στις αίθουσες σε διανομή One from the Heart, έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον και συγχρόνως εξαιρετικά στενάχωρο θέμα: όταν η Αντζι, η ηρωίδα της Αου, μια γυναίκα γύρω στα 70, χάνει ξαφνικά την επί 30 χρόνια σύντροφό της Πατ στο Χονγκ Κονγκ, χάνει επίσης και τη γη κάτω από τα πόδια της. Οχι μόνο συναισθηματικά, αλλά και πρακτικά. Η Αντζι θα βρεθεί στο έλεος της οικογένειας του αδερφού της Πατ, που θέλει να της πάρει το σπίτι, το μόνο καταφύγιο των αναμνήσεών της.

«Η ομοφυλοφιλία εξακολουθεί να είναι μεγάλο ζήτημα στην Κίνα και πολύ αμφιβάλλω για το αν η ταινία μας θα βρει διανομή εκεί», είπε η Πάτρα Αου για το «Ολα θα πάνε καλά», το οποίο πριν από το ταξίδι του σε φεστιβάλ διαφόρων πόλεων του κόσμου έκανε πρεμιέρα στο Panorama του Φεστιβάλ Βερολίνου και κέρδισε το Βραβείο Teddy. Αργότερα κέρδισε το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας στο Φεστιβάλ του Ρίο, ενώ προβλήθηκε στο Χονγκ Κονγκ, στο Σίδνεϊ, στο Λονδίνο, στη Ζυρίχη, στο Σιάτλ και στη Σιγκαπούρη. Στη συνέχεια απέσπασε τέσσερις υποψηφιότητες στα σημαντικά ασιατικά βραβεία Golden Horse, Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας, Ερμηνείας (Αου) και Μοντάζ.

«Είχα ήδη την εμπειρία με τον Ρέι Γιουνγκ από την προηγούμενη ταινία μας “Ενα φιλί στο λυκόφως”, στην οποία έπαιξα τη γυναίκα ενός ομοφυλόφιλου τον οποίο υποδύεται ο Τάι Μπο, ο ηθοποιός που στο “Ολα θα πάνε καλά” υποδύεται τον γαμπρό μου», είπε η Αου. «Αυτή ήταν και η πρώτη μου κινηματογραφική δουλειά».

Απειρη στο σινεμά

Η απόφαση της Πάτρα Αου να παίξει στο «Ολα θα πάνε καλά» δεν πάρθηκε εύκολα. Στα 72 της η Αου, αν και πολύ έμπειρη ηθοποιός του θεάτρου, έχει ελάχιστη πείρα από το σινεμά. Ολη η ταινία είναι πάνω στην Αντζι και δεν ήξερε αν μπορούσε να αντεπεξέλθει στην ευθύνη του ρόλου. «Οταν είσαι 72 χρονών, οι ρόλοι που συνήθως σου προτείνουν είναι της γιαγιάς ή της μητέρας, ρόλοι δευτεραγωνιστικοί. Ο ρόλος της Αντζι ήταν κάτι διαφορετικό. Είδα το ρίσκο που ο Ρέι έπαιρνε με το να με επιλέξει και ήθελα να είμαι απολύτως βέβαιη ότι δεν θα τον “πρόδιδα”».

Η Πάτρα Αου βρίσκεται πολλά χρόνια στο επάγγελμα της ηθοποιού και είναι άξιον απορίας που έκανε τόσο καθυστερημένα το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο. «Κατ’ αρχάς, θεωρώ τον εαυτό μου θεατρική ηθοποιό· πάντα λάτρευα το θέατρο. Οταν ήμουν νεότερη βέβαια, με είχαν προσεγγίσει για να παίξω στον κινηματογράφο, όμως αυτό που κατάλαβα ήταν ότι ήθελαν να βγάλω τα ρούχα μου. Και είπα, συγγνώμη, αλλά αυτό δεν μπορώ να το κάνω (εδώ ξεκαρδίζεται στα γέλια). Είμαι αρκετά συντηρητικός άνθρωπος. Οπότε μέχρι τον Ρέι Γιουνγκ το σινεμά ήταν κάτι που απλώς δεν με αφορούσε».

Το ενδιαφέρον με την Πάτρα Αου είναι ότι η ηθοποιία μπήκε ούτως ή άλλως καθυστερημένα στη ζωή της. Το πρώτο επάγγελμά της ήταν παρανομικός και το άσκησε επί πολλά χρόνια στην Αμερική, στο Σαν Φρανσίσκο, όπου οι γονείς της μετανάστευσαν. Οταν επέστρεψε στο Χονγκ Κονγκ, άσκησε το επάγγελμα του εκπαιδευτικού (καθηγήτρια της αγγλικής γλώσσας) και κάποια στιγμή φάνηκε να την ενδιαφέρει η υποκριτική. Αποφάσισε να ακολουθήσει αυτό το μονοπάτι παραπλεύρως. Οπότε επί 12 ολόκληρα χρόνια ήταν εκπαιδευτικός το πρωί και ηθοποιός του θεάτρου το βράδυ. «Δεν κοιμόμουν όσο θα ήθελα γιατί όταν είσαι ηθοποιός του θεάτρου σημαίνει ότι ένα λεπτό στη σκηνή ισούται με μία ώρα πρόβας. Χρειάστηκε πρώτα να συνταξιοδοτηθώ από το επάγγελμα του εκπαιδευτικού ώστε να αποκτήσω τη χαλαρότητα που ήθελα ως ηθοποιός!».