«Ο Θρίαμβος του Αχιλλέα»

Συναρπαστικό, απρόβλεπτο, μοναδικό αλλά και γεμάτο λάθη. Ακολουθώντας το κλισέ των χαρακτηρισμών, το παιχνίδι Μπενφίκα – Μπαρτσελόνα (4-5) αποτελεί έναν μοναδικό πίνακα ζωγραφικής που όμοιό του μόνο στο Αχίλλειο μπορούμε να συναντήσουμε.

Η ποδοσφαιρική εποποιία έσμιξε με την καλλιτεχνική έμπνευση, χωρίς όμως να αποφύγει το μεγάλο λάθος. Για έναν σπουδαίο ζωγράφο, όπως ήταν ο Αυστριακός Φραντς Ματς, το «λάθος» στον ακίνητο τροχό του άρματος του Αχιλλέα στο μεγαλειώδες έργο του «Ο Θρίαμβος του Αχιλλέα», ισοδυναμούσε με καταστροφή.

Για το ποδόσφαιρο, οι «ακίνητοι τροχοί» αποτελούν τη μήτρα του θεάματος.

Φανταστείτε έναν αγώνα χωρίς λάθη. Είκοσι δύο τέλειους ποδοσφαιριστές και έναν εξίσου τέλειο διαιτητή. Στο μισάωρο, ανάλογα με το πού βρίσκεσαι, ή φεύγεις από το γήπεδο ή κλείνεις την τηλεόραση.

Η άποψη πως το ποδόσφαιρο είναι άθλημα των λαθών συγκαταλέγεται κι αυτό στη λίστα των αθλητικών κλισέ, με τη διαφορά ότι ελάχιστοι ασπάζονται αυτή την προσέγγιση όσο κι αν εκφράζει την αλήθεια.

Απόδειξη η αυστηρότητα με την οποία κρίνουμε τους παίκτες, τους διαιτητές, τους προπονητές. Αν δεν βρισκόμαστε στην πλευρά των ηττημένων, στήνουμε κρεμάλες.

Στο αξιομνημόνευτο παιχνίδι του Ντα Λουζ, στην πλειονότητα των γκολ που σημειώθηκαν είχαμε ρεσιτάλ λαθών. Υπήρξαν σχόλια που παρομοίασαν τις φάσεις με νούμερα του τσίρκο.

Αν ξεκινούσε τώρα την καριέρα του ο Σέσνι, δύσκολα θα ξαναέπαιζε. Ο Τρουμπίν έκανε την ασίστ της χρονιάς στο κεφάλι του Ραφίνια, το αυτογκόλ του Αραούχο το ζήλεψε ακόμα και ο Λεβαντόφσκι, ενώ ο διαιτητής Μάκελι μπέρδεψε τις φάσεις που έπρεπε να δώσει πέναλτι.

Αν είσαι οπαδός της Μπενφίκα ή της Μπαρτσελόνα τα συναισθήματα ακροβατούν γνωρίζοντας ποιος κάνει στο τέλος τη βουτιά στην άβυσσο και ποιος περνά στην απέναντι πλευρά.

Αν είσαι όμως φίλαθλος, με την ευρεία έννοια, δεν σε ενδιαφέρει και τόσο ποιος θα νικήσει στο τέλος αλλά το επίπεδο του θεάματος που θα σου προσφέρουν οι «καλλιτέχνες» του γηπέδου με τη βοήθεια των λαθών τα οποία αποτελούν ουσιαστικά τις νότες, τα χρώματα, το παριανό μάρμαρο, τις λέξεις πάνω στις οποίες ακουμπά το πιο συναρπαστικό άθλημα.