«Εύθραυστη σαν τον λεπτό πάγο πάνω από βαθιά νερά»

Κάποιοι κατέφυγαν σε μεταφορικά σχήματα. «Οπως ο λεπτός πάγος που καλύπτει βαθιά νερά, έτσι και αυτή η συμφωνία είναι τρομακτικά εύθραυστη, έτοιμη να σπάσει με την παραμικρή πίεση», έγραψε χαρακτηριστικά στην «Guardian» o Σάιμον Τίσνταλ. «Ισραηλινοί σχολιαστές προβλέπουν ήδη ότι, μετά την αρχική φάση των έξι εβδομάδων, ο πόλεμος θα μπορούσε να ξαναρχίσει», πρόσθεσε. «Για να αποφευχθεί αυτή η τρομερή προοπτική, πρέπει να συντονιστούν και να συγχρονιστούν επιτυχώς μια πλήρης κατάπαυση πυρός, λεπτεπίλεπτες απελευθερώσεις ομήρων και παλαιστίνιων κρατουμένων, η σταδιακή, μερική αποχώρηση των ισραηλινών στρατευμάτων, η απρόσκοπτη επανάληψη των διεθνών παραδόσεων βοήθειας και η επιστροφή των εκτοπισμένων αμάχων στη Βόρεια Γάζα. Οποιοδήποτε από αυτά τα κινούμενα μέρη θα μπορούσε να σπάσει, κάνοντας τον πάγο κομμάτια».

Συγκρατημένοι

«Δυστυχώς», προσυπέγραψε στο κύριο άρθρο της η «Le Monde», «η Μέση Ανατολή δεν είναι ένας τόπος όπου η ελπίδα ευδοκιμεί. Γι’ αυτό οφείλουμε να παραμείνουμε συγκρατημένοι. Καταρχήν, πρέπει να διασφαλιστεί ότι τα διαδοχικά στάδια της συμφωνίας της 15ης Ιανουαρίου θα γίνουν σεβαστά. Δεν υπάρχει καμία εγγύηση γι’ αυτό. Κατόπιν και πρωτίστως, τα στάδια αυτά πρέπει να αποτελέσουν το προοίμιο μιας “επόμενης ημέρας”, την οποία η κυβέρνηση του Μπενιαμίν Νετανιάχου έχει αποδειχθεί μέχρι στιγμής ανίκανη να ορίσει. Οι συνθήκες δεν είναι ευνοϊκές με την άφιξη στον Λευκό Οίκο του Ντόναλντ Τραμπ, που θεωρείται ο πλέον μονομερώς φιλοϊσραηλινός από όλους τους προέδρους των ΗΠΑ».
Οι κίνδυνοι

Ο Τραμπ, σημειώνει από την πλευρά του στους «Financial Times» ο Αντριου Ινγκλαντ, ήδη διακηρύττει πως τα κατάφερε εκεί όπου ο Τζο Μπάιντεν απέτυχε. «Αλλά η βιωσιμότητα της εκεχειρίας που επιτεύχθηκε με τη μεσολάβηση των ΗΠΑ, του Κατάρ και της Αιγύπτου θα μπορούσε να εξαρτηθεί από την προθυμία του να συνεχίσει να χρησιμοποιεί την πολιτική ισχύ των ΗΠΑ, μεταξύ άλλων και για να διασφαλίσει ότι η ακροδεξιά κυβέρνηση του Μπενιαμίν Νετανιάχου θα φέρει τη συμφωνία εις πέρας. Η επερχόμενη κυβέρνηση του Τραμπ είναι γεμάτη ένθερμους φιλοϊσραηλινούς και κατά τη διάρκεια της πρώτης θητείας του ο ίδιος έδειξε λιγοστή ενσυναίσθηση ή υπομονή απέναντι στους Παλαιστίνιους. Η ελπίδα είναι ότι ο Τραμπ θα επιδιώξει τώρα να κάνει δική του τη συμφωνία και να διασφαλίσει την επιτυχία της. Ωστόσο, υπάρχει ο κίνδυνος να υπάρξουν προσκόμματα από όλες τις πλευρές, και από τη Χαμάς, η οποία έχει αποδυναμωθεί σημαντικά στρατιωτικά, αλλά δεν έχει εξαλειφθεί».

Η ανάγκη της ασάφειας

Επί μήνες, προσθέτει ο Πάτρικ Κίνγκσλεϊ στους «New York Times», ο Νετανιάχου απέφευγε μια συμφωνία που θα μπορούσε να διακινδυνεύσει την εξουσία του. Η ασάφεια της συμφωνίας είναι εν μέρει αποτέλεσμα της ανάγκης του να την παρουσιάσει ως μια προσωρινή μόνο ρύθμιση. Οι επόμενες εβδομάδες θα δείξουν αν ο ισραηλινός πρωθυπουργός αισθάνεται πολιτικά αρκετά ισχυρός ώστε να αντιμετωπίσει τους εταίρους του στον συνασπισμό. Ακόμη και αν το κάνει, όμως, τον περιμένουν άλλα αβαθή: το τέλος του πολέμου θα οδηγήσει πιθανότατα σε μια εθνική έρευνα για τα ισραηλινά κενά στην ασφάλεια, που επέτρεψαν την 7η Οκτωβρίου του 2023, και ενδεχομένως σε αποκαλύψεις που θα μπορούσαν να βλάψουν τον Νετανιάχου. Ο Τραμπ και η προσήλωσή του στη συμφωνία, συνοψίζει ο Μάικλ Κόπλοου, αναλυτής στο Israel Policy Forum, μια ερευνητική ομάδα με έδρα τη Νέα Υόρκη, «θα είναι η κρίσιμη μεταβλητή όσον αφορά την ισραηλινή πλευρά».