Το 2024 {LF}απολογείται…

Το 2024 φεύγει κι αφήνει πίσω του μια αίσθηση καλλιτεχνικής πληρότητας, κάποιες εκκρεμότητες, μεγάλες απώλειες αλλά και λίγους σπόρους ελπίδας για ένα καλύτερο αύριο.

Ανοιξη: Η σκυταλοδρομία νέων και ταλαντούχων ηθοποιών επέστρεψε μετά την πανδημία με την απονομή των Θεατρικών Βραβείων Δημήτρης Χορν αναδρομικά για τις σεζόν 2020-2022 (διετία, λόγω κορωνοϊού), 2022-2023, 2023-2024: Αναστάσης Ροϊλός, Φώτης Στρατηγός και Δημήτρης Καπουράνης. Παράλληλα δόθηκε και το Θεατρικό Βραβείο Μελίνα Μερκούρη στην Ελίνα Ρίζου.

Καλοκαίρι: Η «Ορέστεια» του Αισχύλου σε σκηνοθεσία του Θεόδωρου Τερζόπουλου με το Εθνικό Θέατρο που παρουσιάστηκε στην Επίδαυρο (12-13 Ιουλίου) αποτέλεσε το θεατρικό γεγονός της χρονιάς. Μια παράσταση-σημείο αναφοράς του κορυφαίου δημιουργού για τη δουλειά πάνω στο αρχαίο δράμα και κυρίως στον Χορό. Το ευχάριστο είναι ότι θα επιστρέψει στην Επίδαυρο στο πλαίσιο του εορτασμού των 75χρονων του θεσμού.

Φθινόπωρο: Την ίδρυση Ανωτάτης Σχολής Παραστατικών Τεχνών ανακοίνωσε ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στις 31 Οκτωβρίου. Μια πρωτοβουλία του υπουργού Παιδείας Κυριάκου Πιερρακάκη, σε συνεργασία με τους υπουργούς Πολιτισμού και Εσωτερικών.  

Η ολοκλήρωση της θητείας του Γιάννη Μόσχου στην καλλιτεχνική διεύθυνση του Εθνικού Θεάτρου και η δήλωσή του (18 Σεπτεμβρίου) ότι αποχωρεί στα τέλη του τρέχοντος μηνός (τελικά θα παραμείνει ως το τέλος Ιανουαρίου, κατόπιν παράκλησης του ΥΠΠΟ): Για άλλη μια φορά ήρθε στην επιφάνεια η καθυστερημένη αντίδραση του υπουργείου Πολιτισμού που φάνηκε «έκπληκτο» και «έσπευσε», δύο μήνες αργότερα (28 Νοεμβρίου), να προκηρύξει τη θέση καλλιτεχνικού διευθυντή για την προσεχή τριετία, με διαγωνισμό.

Χειμώνας: Η σύσταση της έδρας της Θεατρικής Τέχνης στην Ακαδημία Αθηνών με τον σκηνοθέτη Στάθη Λιβαθινό, πρώτο τακτικό μέλος (εκλογή 9/12).

Μέσα στη χρονιά έφυγαν από τη ζωή: Δάνης Κατρανίδης, Ντίνος Καρύδης, Ηλίας Λογοθέτης, Αννα Παναγιωτοπούλου, Γιάννης Φέρτης, Τζένη Μαστοράκη. Η Μαρίνα Καραγάτση, ο Μίμης Πλέσσας – και ο Αλέν Ντελόν.  

Το 2024 μας αποχαιρέτησε με δύο απώλειες: Κώστας Γεωργουσόπουλος (7 Δεκεμβρίου) μεταφραστής, δάσκαλος, ποιητής και κριτικός θεάτρου. Μια φυσιογνωμία που καθόρισε με τη γνώση, την εμπειρία, την πένα και τη ματιά της τη θεατρική τέχνη του 20^ου αιώνα – ως τώρα.

Δημήτρης Ημελλος (16 Δεκεμβρίου), αυτός ο εκλεκτός ηθοποιός και σπάνιος άνθρωπος, με τις βαθιές ευαισθησίες, την υποκριτική δεινότητα και τη σημαντική πορεία του ως δάσκαλος για τους μαθητές του. Πρόωρη αποχώρηση…