Οι 382.000 {CR}της Μπάγερν{CR}
Την Κυριακή που μας πέρασε οι λέσχες φιλάθλων της Μπάγερν που εδρεύουν στο Μόναχο και στην ευρύτερη περιοχή της Βαυαρίας είχαν γιορτή. Ηταν η ημέρα που οι ποδοσφαιριστές της αγαπημένης τους ομάδας και ο προπονητής Βενσάν Κομπανί θα τους επισκέπτονταν για να περάσουν μερικές ευχάριστες ώρες μαζί, να ανταλλάξουν απόψεις, να τραγουδήσουν, να μιλήσουν για ποδόσφαιρο, να βγάλουν αναμνηστικές φωτογραφίες, αλλά και να ανακρίνουν τους πρωταγωνιστές.
Κάθε παίκτης πήγε και σε διαφορετική λέσχη. Ο Χάρι Κέιν επισκέφτηκε το Μπαντ Αϊμπλινγκ, γνωστή λουτρόπολη που βρίσκεται 56 χλμ. νοτιοανατολικά του Μονάχου. Ο Γιαμάλ Μουσιάλα πήγε στο Νίντερμπεργκίρχεν, μια μικρή πόλη της Ανω Βαυαρίας. Ο Βενσάν Κομπανί στο Ομπινγκ και οι υπόλοιποι σε άλλες περιοχές.
Οι συγκεκριμένες επισκέψεις εντάσσονται στο πλαίσιο της οικογενειακής σχέσης που υπάρχει στις τάξεις του συλλόγου, μεταξύ διοίκησης, παικτών και φιλάθλων. Στη συγκεκριμένη περίπτωση έγιναν μία ημέρα μετά την πρώτη ήττα της Μπάγερν στην Μπουντεσλίγκα από τη Μάιντς. Φυσικά δεν υπήρξε καμία αντίδραση εις βάρος των παικτών και του προπονητή. Αλλά και οι τελευταίοι αντιμετώπισαν τη διαδικασία με σεβασμό και αγάπη, χωρίς ίχνος βεντετισμού, ενώ απάντησαν σε όλα τα δύσκολα ερωτήματα, ακόμα κι αυτά που επιζητεί επίμονα ο Τύπος.
Ο Νόιερ αποκάλυψε πως βρίσκεται κοντά στην ανανέωση του συμβολαίου του με την ομάδα, ο Μουσιάλα είπε ότι αισθάνεται άνετα στην Μπάγερν και συζητεί για νέο συμβόλαιο, ο Χέρι Κέιν δεν έκρυψε πως αν μπορούσε να επιλέξει έναν ξένο παίκτη για να τον φέρει στο Μόναχο αυτός θα είναι ο Σον της Τότεναμ.
Σε τακτά χρονικά διαστήματα η Μπάγερν πραγματοποιεί προπονήσεις ανοιχτές προς το κοινό, ενώ στην περίοδο των διακοπών το προπονητικό κέντρο στη Ζέμπενερ Στράσε αποτελεί προορισμό εκατοντάδων παιδιών για να παρακολουθήσουν τα ινδάλματά τους να γυμνάζονται.
Στην τελευταία γενική συνέλευση του κλαμπ ανακοινώθηκε πως τα μέλη αυξήθηκαν στις 382.000, αριθμός-ρεκόρ στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο. Δεν χρειάζεται να εξηγήσουμε το γιατί.
Στη χώρα μας οι ομάδες έχουν από χρόνια αμπαρώσει τις πόρτες τους στα προπονητικά κέντρα, οι ποδοσφαιριστές είναι αποκομμένοι από τους φίλους της ομάδας και οι ήττες αντιμετωπίζονται σαν τη μεγαλύτερη κατάρα. Ενώ μας αρέσουν τόσο οι αντιγραφές, πάντα κάνουμε το λάθος να κοπιάρουμε λάθος πράγματα.














