Ο στρατηγός {CR}που έχασε το μετάλλιο στη σκοποβολή!

Ενας από τους μεγαλύτερους αμερικανούς στρατηγούς στην Ιστορία, που δοξάστηκε στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Τζορτζ Σμιθ Πάτον, έφυγε σαν σήμερα από τη ζωή σε τροχαίο δυστύχημα στη Γερμανία στις 21 Δεκεμβρίου του 1945.

Οπως αναφέρεται στο εξαιρετικό βιβλίο του Κωνσταντίνου Κλάδη, στις 9 Δεκεμβρίου 1945, μια μέρα πριν φύγει για τις ΗΠΑ, ο Πάτον ξεκίνησε για μια σύντομη διαδρομή στο Μανχάιμ με έναν νέο άπειρο οδηγό τον Χόρατζ Γούντριγκ, καθώς ο μόνιμος οδηγός του ο αρχιλοχίας Μιμς είχε ήδη φύγει. Το αυτοκίνητο του Πάτον συγκρούστηκε με ένα στρατιωτικό φορτηγό και ο στρατηγός έπαθε κάταγμα στον λαιμό και έμεινε παράλυτος. Νοσηλεύθηκε για 12 μέρες σε νοσοκομείο της Χαϊδελβέργης πριν πεθάνει στις 21 Δεκεμβρίου 1945 από «πνευμονικό οίδημα και επακόλουθη καρδιακή ανεπάρκεια». Τάφηκε την παραμονή των Χριστουγέννων του 1945 στο στρατιωτικό νεκροταφείο Χαμ του Λουξεμβούργου, «δίπλα» σε στρατιώτες του. Για το τροχαίο έχουν διατυπωθεί διάφορες θεωρίες, αναπόδεικτες πάντως. Εχει γραφτεί επίσης, ότι κάποιος άνθρωπος του Στάλιν κατάφερε να εισχωρήσει στο δωμάτιό του στο νοσοκομείο και να του χορηγήσει κυάνιο. Αυτό προκάλεσε τον θάνατο του Πάτον, σύμφωνα με το παραπάνω σενάριο… Πάντως δεν έγινε ποτέ νεκροψία ούτε νεκροτομή στη σορό του Πάτον.

Ο οποίος λίγο έλειψε να κατακτήσει μετάλλιο σε Ολυμπιακούς Αγώνες στο μοντέρνο πένταθλο, αλλά δεν τα κατάφερε αποτυγχάνοντας στη   σκοποβολή!

Ηταν το 1912, στους 5ους Ολυμπιακούς Αγώνες της Στοκχόλμης και ήταν ο πρώτος αξιωματικός μέλος της ολυμπιακής ομάδας των ΗΠΑ. Συμμετείχε στο μοντέρνο πένταθλο, όπου κατέλαβε την 5η θέση. Χαρακτηριστικό της οικονομικής άνεσης και της νοοτροπίας του Πάτον είναι ότι αυτός, η σύζυγός του και η μητέρα του διέμεναν σε πολυτελή σουίτα του ξενοδοχείου «Grand», ενώ τα υπόλοιπα μέλη της ολυμπιακής ομάδας των ΗΠΑ έμεναν στο πλοίο «Finland» με το οποίο είχαν μεταβεί στη Σουηδία. Στη συνέχεια, ο Πάτον επισκέφτηκε τη Γερμανία και τη Γαλλία όπου παρακολούθησε στη φημισμένη Σχολή Ιππικού του Σομίρ μαθήματα ξιφασκίας από τον περίφημο Γάλλο Σαρλ Κλερί.

Ο Πάτον είχε ειδίκευση στη διοίκηση των τεθωρακισμένων και των μηχανοκίνητων μονάδων. Ενώ όμως ήταν αναμφισβήτητα ένας εξαιρετικός στρατιωτικός, η αλαζονεία, η εκκεντρικότητα, η ματαιοδοξία του και η υπέρμετρη σκληρότητα προς τους στρατιώτες του, τους οποίους θεωρούσε αναλώσιμους, τον έφερναν πολύ συχνά σε σύγκρουση με φίλους του, κορυφαίους επίσης αμερικανούς στρατιωτικούς, όπως ο Αϊζενχάουερ, αλλά και υψηλόβαθμους στρατιωτικούς των Συμμάχων.

Διάβαζε τη Βίβλο, έργα της κλασικής λογοτεχνίας, αλλά ταυτόχρονα Ομηρο και Ξενοφώντα. Παιδικά του ινδάλματα ήταν ο Μέγας Αλέξανδρος, οι πολεμιστές του Τρωικού Πολέμου και οι στρατηγοί των Νοτίων (ηττημένων στον Αμερικανικό Εμφύλιο). Αλλωστε ο παππούς του, Τζορτζ Σμιθ Πάτον ο πρώτος, ήταν συνταγματάρχης των Νοτίων στον Αμερικανικό Εμφύλιο.