Πάντα το πρόβλημα είναι τα χρήματα…

Την περασμένη Τρίτη συναντήθηκαν ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και ο δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας – δεν θα έπρεπε να είναι καν είδηση το γεγονός, καθώς τέτοιες συναντήσεις είναι επιβεβλημένες. Παρουσιάστηκε ωστόσο ως είδηση, γιατί λόγω της εμπλοκής του δημάρχου με τις εσωκομματικές εκλογές του ΠΑΣΟΚ οι δύο δεν είχαν συναντηθεί. Ποια ήταν η ατζέντα της συζήτησης; Δεν το γνωρίζω. Ελπίζω πάντως να μη συζήτησαν για το γήπεδο του ΠΑΟ στον Βοτανικό και τη διπλή ανάπλαση. Γιατί νομίζω πως θα ήταν κομμάτι δύσκολη μια τέτοια συζήτηση: και δεν είναι ανάγκη την πρώτη φορά που οι δυο συναντήθηκαν να προκάλεσαν ο ένας στον άλλο πονοκέφαλο. Ενα πονοκέφαλο μάλιστα από αυτούς που δεν θεωρούνται ευχάριστοι.

Καβγάς

Πριν από πολύ λίγες μέρες στο δημοτικό συμβούλιο της Αθήνας είχε γίνει ένας (ακόμα) καβγάς του πρώην δημάρχου Αθηναίων Κώστα Μπακογιάννη με τον τωρινό. Ο Δούκας είχε κατηγορήσει τον Μπακογιάννη ότι οι μελέτες για την κατασκευή των έργων στον Βοτανικό υπήρξαν πλημμελείς. Ο Μπακογιάννης είχε υπενθυμίσει πως δεν είναι αυτός δήμαρχος εδώ και καιρό και πως από τότε που έφυγε όλα εξελίσσονται πολύ αργά – έριξε φυσικά για αυτό την ευθύνη στη νέα δημοτική αρχή. Ομολογώ πως βρίσκω αυτούς τους καβγάδες ανάξιους σχολιασμού, γιατί πιστεύω πως και οι δύο θα ήθελαν το έργο να ολοκληρωθεί. Ο Μπακογιάννης είχε τόσο πολύ πορωθεί με τη διπλή ανάπλαση που πιστεύω πως θα ήθελε να ξανακερδίσει τον Δήμο Αθηναίων μόνο και μόνο για να την ολοκληρώσει: ήταν και παραμένει ένα είδος προσωπικού μεγάλου του σχεδίου. Ο Δούκας επαναλαμβάνει διαρκώς ότι το κεντρικό έργο στον Βοτανικό, δηλαδή το νέο γήπεδο του ΠΑΟ, θα είναι έτοιμο στις αρχές του 2027. Ξέρει πως αν αυτό το καταφέρει θα έχει συνδέσει τη δημαρχία του με κάτι σπουδαίο. Και οι δύο το έργο το θέλουν. Αλλά και τους δύο τους ενώνει η ίδια ακριβώς αναπάντητη ερώτηση. Από την αρχή που το σχέδιο αυτό παρουσιάστηκε κανείς δεν κάνει κατανοητή μια σημαντική λεπτομέρεια. Δηλαδή πού θα βρεθούν τα χρήματα που χρειάζονται, όχι απλά για την κατασκευή του γηπέδου, αλλά συνολικά για τη διπλή ανάπλαση.

Ταμείο

Επειδή παρακολουθώ την ιστορία από την αρχή το μόνο που γίνεται κατανοητό είναι πως ένα μέρος των χρημάτων θα έρθει από το περίφημο Ταμείο Ανάκαμψης. Από όσο δύναμαι να καταλάβω κάποια χρήματα έχει συνεισφέρει και ο Δήμος για κάποια αρχικά απαραίτητα πράγματα (μελέτες, άδειες, καθαρισμός του οικοπέδου κ.λπ.). Αλλά όλο το σχέδιο βασίζεται σε μια κάποια θολούρα. Ακούγεται π.χ. ότι «κάποια χρήματα θα βάλουν οι τράπεζες που έχουν συμφέρον να αναβαθμιστεί η περιοχή του Βοτανικού» – μία έχει επενδύσει στην κατασκευή ενός mall, τον οικοδομικό «σκελετό» του οποίου βλέπει όποιος περνά από την περιοχή, σαν ένα είδος ανολοκλήρωτου καθεδρικού ναού στην έρημο. Μέχρι τώρα δεν έχω ακούσει ωστόσο καμία τράπεζα να μιλάει για ποσά και να εξηγεί πόσα χρήματα θα βάλει και με ποιους όρους. Δεν νομίζω πως οι τραπεζίτες είναι κάποιοι φιλάνθρωποι που χαρίζουν χρήματα γιατί τους περισσεύουν.

Δυσφορία

Ομολογώ πως εγώ ανήκω στους καλοπροαίρετους – πιστεύω δηλαδή ότι η διπλή ανάπλαση και πρέπει να γίνει και προφανώς μπορεί να ολοκληρωθεί. Αλλά για την ώρα επικρατεί μια περίεργη συσκότιση: μαθαίνουμε κυρίως επιθυμίες. Ο δήμαρχος π.χ. τελευταία μιλά για το γήπεδο του ΠΑΟ διαχωρίζοντάς το από τις εγκαταστάσεις του Ερασιτέχνη Παναθηναϊκού, που θυμίζω πως παραχωρώντας το γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας έδωσε τη συναίνεσή του για να αρχίσουν τα έργα. Είναι λογικό η ολοκλήρωση του γηπέδου του ποδοσφαιρικού ΠΑΟ να γίνεται προτεραιότητα της δημοτικής αρχής, πλην όμως θυμάμαι πολύ καλά πως η δέσμευση του Δήμου ήταν ότι θα προηγηθεί η δημιουργία των εγκαταστάσεων του Ερασιτέχνη. Κι αν τη δέσμευσή αυτή την είχε αναλάβει ο Μπακογιάννης (όπως ο Δούκας υπενθυμίζει), αυτό δεν σημαίνει πως ο τωρινός δήμαρχος μπορεί να κάνει τα πράγματα διαφορετικά: οι προτεραιότητες είναι προτεραιότητες και δεν γνωρίζω αν μπορούν να αλλάξουν. Τι γνωρίζω; Οτι στην πορεία της κατασκευής του γηπέδου προκύπτουν διαρκώς φήμες απερίγραπτες. Εχει γραφτεί και ειπωθεί π.χ. πως είναι δύσκολο να ολοκληρωθεί στους προβλεπόμενους χρόνους η εκχωμάτωση γιατί δεν υπήρχε πρόβλεψη σε ποια  χωματερή θα καταλήξουν τα μπάζα. Σίγουρα υπάρχει δυσφορία από την πλευρά μελών του Ερασιτέχνη ΠΑΟ για την εξέλιξη του σχεδίου καθώς 1.708 μέλη έχουν ζητήσει από τον πρόεδρο κ. Μαλακατέ να γίνει γενική συνέλευση για την καταγγελία του σχεδίου – ευτυχώς για τον δήμαρχο ο Μαλακατές δεν συμφωνεί. Και τέλος τελευταία κυκλοφορεί πολύ πως εξαιτίας της αύξησης της τιμής των οικοδομικών υλικών ο αρχικός προϋπολογισμός έχει τιναχτεί στον αέρα και πως πλέον λείπουν γύρω στα 30 εκατ. ευρώ. Κι αυτό είναι μάλλον η πιο σοβαρή εξέλιξη: διότι ενώ δεν γνωρίζαμε πόσα είναι τα διαθέσιμα για το έργο χρήματα, μάθαμε τουλάχιστον πόσα λείπουν!

Χρήματα

Για τον Τύπο που καλύπτει την ιστορία το πράγμα είναι σαφές: τα λεφτά αυτά, γράφουν και λένε, «θα τα βάλει η κυβέρνηση γιατί έχει καλή σχέση με τον πρόεδρο της ΠΑΕ Γιάννη Αλαφούζο». Μακάρι να ήταν τόσο απλό. Θυμίζω πως από την αρχή της ιστορίας αυτής δεν υπάρχει καμία απολύτως κυβερνητική δέσμευση για κάποιου τύπου χρηματική βοήθεια: μόνο κάτι δηλώσεις του Αδωνη Γεωργιάδη θυμάμαι, αλλά αυτές δεν μετράνε γιατί ο Γεωργιάδης μιλάει κάθε μέρα κι όποιος μιλάει πολύ λέει και καμιά κουβέντα παραπάνω. Τέτοιου τύπου κονδύλι σήμερα δεν υπάρχει κάπου διαθέσιμο και δεν θα είναι και απλό να υπάρξει. Ο δήμαρχος, πάντα σύμφωνα με δημοσιεύματα, φαίνεται να προκρίνει τη λύση να βρεθεί ένας «νέος συμπαίκτης» δηλαδή κάποιος διαθέσιμος να βάλει λεφτά. Αλλά ποιος θα το κάνει; Και για ποιο λόγο; Κι αν υποθέσουμε πως το έργο αυτό κάποιες άγνωστες τράπεζες το χρηματοδοτούν με κάποια άγνωστα ποσά, είμαστε βέβαιοι πως αυτές θέλουν συμπαίκτη; Το μόνο βέβαιο είναι πως υπάρχει αυτή τη στιγμή ένα κονσόρσιουμ κατασκευαστικών εταιρειών που θα ολοκληρώσουν το έργο. Αλλά οι κατασκευαστικές εταιρείες δεν βάζουν χρήματα: βγάζουν χρήματα.

Ξέρουν

Ελπίζω ο Μητσοτάκης με τον Δούκα να μη συζήτησαν τίποτα που να έχει να κάνει με τη διπλή ανάπλαση. Λίγο μυστήριο σε μια σχέση δεν έκανε ποτέ κακό λένε αυτοί που ξέρουν…