Οταν «έφυγε» ο Ουγιέ

Ενας από τους καλύτερους γάλλους προπονητές, ο Ζεράρ Ουγιέ, έφυγε από τη ζωή σαν σήμερα στις 14 Δεκεμβρίου του 2020 μια μέρα αφότου είχε επιστρέψει σπίτι του από επέμβαση στην καρδιά που τον κράτησε σε νοσοκομείο του Παρισιού για τρεις
εβδομάδες.

Ο Ουγιέ ήταν προπονητής της Λίβερπουλ απ’ το 1998 έως το 2004, οδηγώντας την στην κατάκτηση του Κυπέλλου UEFA, του FA Cup και του League Cup τη σεζόν 2000/01. Συνολικά κατέκτησε έξι τίτλους με τους Κόκκινους, αποτελώντας μία ξεχωριστή μορφή για την ιστορία της αγγλικής ομάδας. Το 2001, μάλιστα, αναδείχθηκε προπονητής της χρονιάς από την UEFA.

Εμοιαζε κάτι σαν εκπλήρωση του πεπρωμένου το να δουλέψει στη Λίβερπουλ καθώς το 1969, όταν ακόμα ήταν ένας νεαρός δάσκαλος, που είχε τελειώσει την αγγλική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Λιλ, στο πλαίσιο της πτυχιακής εργασίας του ταξίδεψε μέχρι την Αγγλία, όπου πέρασε ένα χρόνο στο δημοτικό σχολείο του Αλσοπ. Στις 16 Σεπτεμβρίου 1969, ο 22χρονος Ουγιέ, είδε για πρώτη φορά τη Λίβερπουλ στο Ανφιλντ σε ένα ξεχωριστό ευρωπαϊκό βράδυ, καθώς η αρμάδα του Μπιλ Σάνκλι σάρωνε 10-0 την ιρλανδική Ντάνταλκ. Και από τότε είχε μαγευτεί χωρίς να μπορεί να φανταστεί ότι το 1998 θα αναλάβει τις τύχες της μέχρι
και το 2004.

Στη συνέχεια, ως προπονητής της Λυών, πήρε δύο πρωταθλήματα (2006, 2007), καθώς και το γαλλικό Super Cup το 2005 και το 2006. Το 2007 έκανε ένα διάλειμμα από την προπονητική έως το 2010 που επέστρεψε στον πάγκο της Αστον Βίλα, όπου παρέμεινε μέχρι το τέλος της σεζόν, αλλά ουσιαστικά αποχώρησε εξαιτίας των προβλημάτων υγείας. Ο Ουγιέ γεννήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου του 1947 στην Τερουάν της Γαλλίας. Ως ποδοσφαιριστής δεν έκανε κάποια σημαντική καριέρα, αγωνιζόμενος στις Αλσόπ, Ουγκελιέ και Τουκέ. Μάλιστα, απ’ την τελευταία άρχισε την προπονητική καριέρα του, ενώ ακολούθησαν οι Νο λε Μινς, Λανς και Παρί Σεν Ζερμέν. Με τους Παριζιάνους, μάλιστα, κατέκτησε το γαλλικό πρωτάθλημα τη σεζόν 1985/86, το οποίο ήταν και το πρώτο στην ιστορία τους.

Στη συνέχεια αποτέλεσε βοηθό προπονητή στην Εθνική Γαλλίας για μία τετραετία (1988-1992) και μάλιστα κάθισε για λίγο και ως πρώτος προπονητής στον πάγκο των Τρικολόρ, αλλά ο καταστροφικός αποκλεισμός της Εθνικής από την τελική φάση του Μουντιάλ του 1994 μετά την εντός έδρας ήττα από τη Βουλγαρία έφερε τη λύση της συνεργασίας. Ομως το 1998 ως συνεργάτης (και κομβικός σύμφωνα με τον ίδιο τον ομοσπονδιακό τεχνικό) του Εμέ Ζακέ πανηγύρισε την κατάκτηση του Μουντιάλ.

Στη συνέχεια, μέχρι να αναλάβει τη Λίβερπουλ, ήταν ομοσπονδιακός τεχνικός στις μικρές εθνικές ομάδες της Γαλλίας (Νέων και Ελπίδων). Με τη Νέων έφτασε μέχρι την κατάκτηση του Euro 1996.