Μια γρατζουνιά σε ένα γνωστό πρόσωπο

Η εικόνα του Πεπ Γκουαρντιόλα με γρατζουνιές στο πρόσωπο μετά το ματς της League Phase του Τσάμπιονς Λιγκ ανάμεσα στη Μάντσεστερ Σίτι και τη Φέγενορντ την περασμένη Τρίτη είναι σίγουρα μια από τις εικόνες της χρονιάς. Η ομάδα του, επιβεβαιώνοντας την αγωνιστική της κρίση κατάφερε (διότι περί κατορθώματος πρόκειται…) να παραχωρήσει μια ισοπαλία με 3-3 στην ολλανδική ομάδα έχοντας προηγηθεί με 3-0. Η Σίτι δέχτηκε τρία γκολ στο τελευταίο τέταρτο του παιχνιδιού ύστερα από ομολογουμένως άστοχες και άτυχες παρεμβάσεις του Πεπ στο ματς: ο Καταλανός πίστεψε πως αυτό τελείωσε, έβγαλε δύο βασικούς (τον στόπερ Ακε και τον Φόντεν) για να δώσει χρόνο συμμετοχής σε δυο πιτσιρίκους (τον ΜάκΑτι και τον Σίμσον Πούσεϊ), εκνευρίστηκε με την εξέλιξη του αγώνα και είχε νεύρα απερίγραπτα. Τα νεύρα του φάνηκαν και από τον τρόπο που αντιμετώπισε τη λογική ερώτηση πώς προέκυψαν οι γρατζουνιές: ο Γκουαρντιόλα είπε στη συνέντευξη Τύπου μετά το τέλος του αγώνα πως έβαλε το δάχτυλό του στο πρόσωπό του και γρατζουνίστηκε με το νύχι του και ολοκλήρωσε τη συνέντευξη λέγοντας πως θέλει να κάνω κακό στον εαυτό του!

Ρεκόρ

Το «καληνύχτα» με το οποίο ο διάσημος προπονητής αποχαιρέτησε τους δημοσιογράφους ήταν σαρκαστικό και η αποχώρηση από την αίθουσα έγινε σε χρόνο ρεκόρ. Οταν κατάλαβε πως ήταν λάθος του όλα αυτά έκανε μια συμπληρωματική δήλωση που μπέρδεψε ακόμα πιο πολύ τα πράγματα. «Η απάντησή μου δεν είχε πρόθεση σε καμία περίπτωση να αντιμετωπίσει ως αστείο το τόσο σοβαρό ζήτημα του αυτοτραυματισμού. Ξέρω ότι πολύς κόσμος υποφέρει με ζητήματα ψυχικής υγείας κάθε ημέρα» τόνισε και για να καταδείξει την ειλικρίνειά του έδωσε και ονόματα οργανισμών στους οποίους κάποιος μπορεί να απευθυνθεί και να ζητήσει βοήθεια, αν σκέφτεται να κάνει κακό στον εαυτό του. Ο Καταλανός έδειξε για μια ακόμα φορά την ευαισθησία του αλλά το τι συνέβη στα αποδυτήρια της Σίτι μετά το τέλος του ματς παραμένει μυστήριο. Αν όντως είχε γρατζουνιστεί μόνος και κατά λάθος δεν θα υπήρχε από την πλευρά του το είδος της συμπληρωματικής δήλωσης που ακούγεται κάπως σαν «υπάρχουν άνθρωποι που υποφέρουν πιο πολύ από μας».

Παπούτσι

Τσακώθηκε με του παίκτες του ο Πεπ; Χτύπησε εξαιτίας κάποιας ακραίας αντίδρασης είτε δικής του είτε κάποιου παίκτη του; Είναι πιθανό. Στην ιστορία του ποδοσφαίρου το 80% των παικτών που έχουν προσωπικότητα (δηλαδή ξεχωρίζουν και απαιτούν με τον τρόπο τους λίγο παραπάνω σεβασμό) έχουν τσακωθεί με τους προπονητές και τα θέλω τους ή ακόμα και με συμπαίκτες τους. Οι καβγάδες παικτών και προπονητών δεν είναι σπάνιοι και στην Ελλάδα. Ο Φασούλας τα έβαλε κάποτε με τον Κιουμουρτζόγλου και τον Ιβκοβιτς – και δημόσια. Ο Λεμονής με τον Τζιοβάνι. Ο Σπανούλης με τον Ομπράντοβιτς. Ο Τσιάρτας με τον Νικολαΐδη και τον Ρεχάγκελ. Ο Αναστασιάδης πήγε κάποτε να τρελάνει τον Σόουζα. Ο Μπάγεβιτς είχε πετάξει έξω από προπονήσεις πολλούς και διάφορους. Ο Πέδρο Μαρτίνς δεν άντεχε τον Φορτούνη: τα αισθήματα ήταν αμοιβαία. Αν επεκτείνω το πράγμα θυμίζοντας καβγάδες διάφορων προπονητών με παίκτες τα «ΝΕΑ» πρέπει να βγάλουν ειδική έκδοση: περιορίζομαι να υπενθυμίσω το γνωστό απόσπασμα από τη βιογραφία του σερ Αλεξ Φέργκιουσον στο οποίο περιγράφει τη σκηνή που πετάει ένα παπούτσι στον Ντέιβιντ Μπέκαμ.

Αγνωστος

Τα αποδυτήρια παραμένουν για τον κόσμο ένας άγνωστος κόσμος. Οταν τα πράγματα πάνε καλά οι ρεπόρτερ τα περιγράφουν σαν μοναστήρι θεοσεβούμενων που ακούν τον προπονητή έτοιμοι να μεταλάβουν. Οταν τα πράγματα δεν πάνε καλά, οι ρεπόρτερ λένε πως ο «κόουτς έχασε τα αποδυτήρια» – μια φράση που δεν έχει νόημα. Νόημα έχει να καταλάβει ο κόσμος ότι οι ομάδες δεν μοιάζουν με αυτές του playstation. Αποτελούνται από ανθρώπους κι όχι από ολογράμματα. Οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί, έχουν άλλα θέλω κι άλλα γούστα. Εντός μιας ομάδας οι πιο πολλοί συνυπάρχουν υποχρεωτικά, ελάχιστοι γίνονται και μένουν πραγματικά φίλοι, ακόμα λιγότεροι έχουν να πουν κάτι καλό για τους προπονητές τους, αφού σταματήσουν την αγωνιστική δραστηριότητα: πολλοί ίσως και πριν. Τίποτα από αυτό που λέω δεν είναι παράξενα: παράξενη είναι πια η ευκολία με την οποία κάποιος κόσμος (καλοπροαίρετος και αγαπησιάρης) πιστεύει παραμύθια για «ομάδες οικογένειες», «παίκτες που παίζουν για τον προπονητή» και άλλα τέτοια. Φυσικά και υπάρχουν στο περιβόλι του επαγγελματικού αθλητισμού οι πάντες. Και καμιά φορά μπορεί να τύχει τα αποδυτήρια μιας ομάδας να είναι και «καλά»: συνήθως μάλιστα τους παίκτες και τους προπονητές τους δένουν οι αποτυχίες. Αλλά οι σχέσεις είναι πάντα δύσκολες.

Εκδοχή

Στην Αγγλία πολλοί σχολιαστές αναρωτήθηκαν γιατί να έχει υπερβολικά νεύρα ο Πεπ όταν μάλιστα μόλις ανανέωσε το συμβόλαιό του με τη Σίτι. Στη Βαρκελώνη οι παλιοί του φίλοι γράφουν ότι μάλλον χτύπησε το κεφάλι του στον τοίχο όταν κατάλαβε το λάθος του να συνεχίσει να δουλεύει στο Μάντσεστερ! «Η μόνη εξήγηση για την απόφασή του αυτή είναι ότι ο Γκουαρντιόλα αποφάσισε να ανταγωνιστεί τον Γκουαρντιόλα: αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να ερμηνεύσεις και να καταλάβεις την απόφαση ανανέωσης ενός συμβολαίου, όταν είναι δεδομένο πως αυτός που την πήρε έχει πιο πολλά να χάσει παρά να κερδίσει. Ο Πεπ θέλει να αποδείξει ότι είναι καλύτερος από την καλύτερη εκδοχή του εαυτού του, αλλά αυτό μπορεί να τον οδηγήσει σε ένα είδος τρέλας» έγραψε κάπως προφητικά ο σχολιαστής Αριτς Γκαμπιλόντο που τον ξέρει πολύ καλά. Το έγραψε μετά την ανακοίνωση της ανανέωσης του συμβολαίου του Πεπ και πριν τον δει όλος ο πλανήτης με το πρόσωπο γρατζουνισμένο.

Διψήφια

Αυτή την αγωνιστική η Μάντσεστερ Σίτι φιλοξενείται από τη Λίβερπουλ που βρίσκεται οκτώ πόντους μπροστά της. Αν η Λίβερπουλ την κερδίσει, η μεταξύ τους διαφορά θα γίνει διψήφια. Ο Πεπ κουβαλά οκτώ ματς χωρίς νίκη και μια γρατζουνιά στο πρόσωπο που μάλλον θα του θυμίζει πως είναι τόσο συγκεντρωτικός ώστε η ανακοίνωση της παραμονής του στην πρωταθλήτρια Αγγλίας δεν μπορεί να είναι τρόπος αντιμετώπισης της κρίσης της ομάδας – για την ακρίβεια δεν μπορεί από μόνη της να λύσει τα προβλήματα. Ισως η γρατζουνιά είναι χρησιμότερη από την ανανέωση του συμβολαίου. Η ανανέωση σίγουρα τον έκανε να νιώθει Θεός: η Σίτι, παρατείνοντας το συμβόλαιό του του έδειξε πως δεν μπορεί χωρίς αυτόν. Η γρατζουνιά του θυμίζει ότι είναι άνθρωπος…