Τα κόλπα της πολιτικής επικοινωνίας

Αχ, αχ, αχ, παρά τρίχα Κ.ΡΙ.ΑΡΙ! Γνώμη μου είναι πάντως, ότι δεν τον πετάς έτσι εύκολα, αν σου σκάσει από το πουθενά ένας τέτοιος επικοινωνιακός άσος. Για βάλτε λίγο το μυαλό σας να δουλέψει. Διότι τι θα ήταν το ΠΑΣΟΚ χωρίς το «ΣΟΚ» του, και τι ο ΣΥΡΙΖΑ χωρίς τον υπαινιγμό για τη φαλτσέτα του; Μια άλλη ιδέα θα ήταν να τον πουν ΣΤΕΓΝΑ, αλλά τώρα πάει πια, έπιασε μύγες το σπαθάκι του. Εχει συσσωρευτεί μεγάλη εμπειρία όσον αφορά τα κόλπα της πολιτικής επικοινωνίας, παρ’ όλα αυτά, εμείς συνεχίζουμε να αλληλοδουλευόμαστε και να μασάμε (ταραμά). Και μιας και το ‘φερε η κουβέντα, γιατί ΚΡΙΑΡΙ παρακαλώ πολύ, κι όχι π.χ. ΤΡΑΓΟΣ που και αναπαρωγικά να το δει κανείς, είναι απείρως πιο λυσσάρης; («Το ελάττωμά μου είναι ότι είμαι Κριός» είχε προειδοποιήσει έναν χρόνο πριν από σήμερα σε συνέντευξή του ο κ. Κασσελάκης, αλλά κανείς δεν έπιασε τότε το υπονοούμενο).

Κακά τα ψέματα, είτε ΚΡΙΑΡΙ, είτε ΤΡΑΓΟΣ, είτε να ‘μουν τον Μάη ΓΑΪΔΑΡΟΣ, το σήμα θα έμπαζε από παντού ή μάλλον δεν θα έμπαζε καθόλου, αφού θα άφηνε απέξω τις γυναίκες και θα εμφανιζόταν ως διόλου συμπεριληπτικό, περίπου όσο και οι ΣΥΡΙΖΑ άντρες του προχθεσινού ντιμπέιτ. Τέσσερις στους τέσσερις, δεν είναι παράλειψη, είναι φυσική επιλογή. Εμένα βέβαια ποσώς με ενδιαφέρει, απλώς το αναφέρω, έτσι, για να μη μας ζαλίζουν κάθε τόσο τον έρωτα. Κι αφού μπήκαμε στη στήλη με τα «Προσωπικά» να μην ξεχάσω να συμπεριλάβω τους κρουνούς του αυτοθαυμασμού και το λιβάνισμα της γενειάδας μας που ακολούθησε μετά το ντιμπέιτ των τεσσάρων γιγάντων.

Και είχαν ανάγκη παρακαλώ, οι δυο ασυζητητί εγνωσμένης αξίας δημοσιογράφοι καθώς και σύσσωμο το προσωπικό της ΕΡΤ να χυθούν σε τέτοιους δημόσιους πανηγυρισμούς, σαν να είχαν πάρει το λόουερ, ενώ είχαν απλώς κρατήσει σε αξιοπρεπή επίπεδα μια καλά σχεδιασμένη διαδικασία και με εντελώς συνεργάσιμους καλεσμένους; Μόνον τον Ιούδα που δεν έκαψαν στο πάρκινγκ του Ραδιομεγάρου. Επειδή όμως δεν είναι Πάσχα αλλά έρχονται Χριστούγεννα, θέλω να τους υπενθυμίσω ότι εμείς την ΕΡΤ την αγαπάμε και τη στηρίζουμε, είτε μας αρέσει είτε μας αποδιώχνει. Οπότε τα τζιγκλ μπελς, σε μας.