Υπέροχο, γαλανόλευκο τοπίο

Εκανε πολλά χρόνια η Εθνική να… αναγκάσει τον κόσμο να ανυπομονεί για ένα παιχνίδι. Είναι αλήθεια πως πρόσφατα, πριν από μερικούς μήνες, περιμέναμε τα παιχνίδια με Καζακστάν και Γεωργία για την πρόκριση στο EURO, όπως είναι επίσης αλήθεια πως αυτό που έρχεται με την Αγγλία την Πέμπτη δεν είναι της ίδιας κρισιμότητας με εκείνα. Αλλά το να γεμίζει ένα ολόκληρο ΟΑΚΑ μέσα σε λίγες ώρες για ένα παιχνίδι του Nations League, ακόμα και αν αντίπαλος είναι η Αγγλία, ακόμα και αν έχει προηγηθεί το 2-1 στο Γουέμπλεϊ, δεν το λες λίγο πράγμα. Το αντίθετο. Βλέπεις πως πια η Εθνική γίνεται και πάλι ένα κομμάτι του Ελληνα, της καθημερινής ενασχόλησης με το ποδόσφαιρο. Ξεφεύγει το μυαλό από τους συλλόγους, δεν… σιχτιρίζει κάποιος επειδή θα υπάρξει η – σχεδόν πάντα… κουραστική στο μυαλό του φιλάθλου – διακοπή των πρωταθλημάτων για χάρη των εθνικών ομάδων.

Η παρουσία του Ιβάν Γιοβάνοβιτς στον πάγκο, το τέσσερα στα τέσσερα στο ξεκίνημα του Nations League, η νίκη του… αιώνα στο Γουέμπλεϊ, η προοπτική και η ελπίδα που πλέον φαίνονται καθαρά στην άκρη του τούνελ για επιστροφή σε μεγάλες διοργανώσεις, κάνει τον Ελληνα να αντιμετωπίζει διαφορετικά αυτή τη νέα προσπάθεια που γίνεται. Την ίδια ώρα που και εντός της ομάδας το κλίμα είναι καλύτερο από ποτέ. Δεν υπάρχουν ίντριγκες, δεν υπάρχουν… κλίκες (το έχουμε ζήσει και μάλιστα σε μεγάλο βαθμό σε προηγούμενα χρόνια), οι παίκτες βάζουν πάνω απ’ όλα την Εθνική και ανυπομονούν κι αυτοί με τη σειρά τους για το επόμενο παιχνίδι που έρχεται.

Είναι αλήθεια πως την ερχόμενη Πέμπτη στο ΟΑΚΑ θα αντικρίσουμε μια εικόνα που μας είχε λείψει για πολλα χρόνια. Και που είχε λείψει και στο ίδιο το ελληνικό ποδόσφαιρο. Ενα Ολυμπιακό Στάδιο κατάμεστο για ένα παιχνίδι της εθνικής ομάδας. Ενα σκηνικό που θα θυμίζει άλλες εποχές. Ενα απέραντο γαλανόλευκο τοπίο που μπορεί να σπρώξει την Εθνική ξανά σε πολύ μεγάλες επιτυχίες.