Το πολιτικό κενό στην Αριστερά και η ανάγκη αξιοπιστίας

Τα πολιτικά κόμματα κάποια στιγμή παύουν να παίζουν τον ρόλο για τον οποίο ιδρύθηκαν. Κλείνουν τον ιστορικό τους κύκλο με τη μορφή που τα ξέραμε αφήνοντας με τον τρόπο τους το δικό τους αποτύπωμα στην πολιτική ιστορία. Οι λόγοι μπορεί να είναι αντικειμενικοί και να έχουν να κάνουν με τις συνθήκες που κλήθηκαν να επιτελέσουν τον ρόλο τους. Μπορεί να είναι και υποκειμενικοί και να σχετίζονται με λάθος αναγνώσεις της πραγματικότητας, λάθος στροφές που πήραν στον δρόμο τους, λάθος επιλογές προσώπων. Σε κάθε περίπτωση αυτό που έχει σημασία είναι να υπάρχει αντίληψη αυτού του κλεισίματος του κύκλου. Οταν αυτό δεν γίνεται συνειδητό, τότε τα κόμματα μετατρέπονται σε μηχανισμούς ικανοποίησης προσωπικών φιλοδοξιών, πλήρως αποκομμένα από την πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα.

Σε αυτή τη φάση βρίσκεται ο ΣΥΡΙΖΑ πλέον. Η προεκλογική μάχη για την ηγεσία του κόμματος φαντάζει σαν μια αντιπαράθεση για ένα «πουκάμισο αδειανό», άνευ νοήματος και εντέλει άνευ σημασίας.

Ομως με τον κλείσιμο του κύκλου ενός κόμματος που βαθμιαία εκφυλίστηκε δεν σταματάει η ιστορία. Η σημασία της Αριστεράς όχι απλώς συνεχίζει να υφίσταται, αλλά ειδικά σε συνθήκες μιας τόσο μεγάλης αναδιανομής εισοδήματος μια τόσο μεγάλη συγκέντρωση πλούτου και εξουσίας στα χέρια των λίγων η σημασία της γίνεται ακόμα μεγαλύτερη. Η κατάρρευση του κόμματος που κατά τις τελευταίες δεκαετίες έκανε την Αριστερά πρωταγωνίστρια στις πολιτικές εξελίξεις στη χώρα μας αφήνει ένα σημαντικό κενό εκπροσώπησης. Οι πολίτες που πίστεψαν στον αγώνα για κοινωνικής δικαιοσύνη, ισότητα και αξιοπρέπεια και συμπορεύτηκαν με τον ΣΥΡΙΖΑ στις διάφορες φάσεις του παραμένουν αμήχανοι μπροστά στις εξελίξεις. Ομως η πολιτική δεν σταματάει, ούτε οι αγώνες, ούτε η ανάγκη για μια Αριστερά που να μπορεί ξανά να εμπνεύσει και να κινητοποιήσει την κοινωνία. Τα κόμματα παύουν να υπάρχουν όταν εκφυλίζονται σε τέτοιο βαθμό. Οχι οι ιδέες, όχι οι αξίες, όχι οι ανάγκες.

Η Νέα Αριστερά αποτελεί ένα νέο κεφάλαιο στην πολιτική ζωή του τόπου. Οι εξελίξεις που έχουν λάβει χώρα από τότε που ιδρύθηκε, ως απότοκο της κρίσης του ΣΥΡΙΖΑ, έχουν δικαιώσει πλήρως τις προβλέψεις των στελεχών που αποχώρησαν. Κάποιος δικαίως θα αναρωτηθεί: «Μα καλά αυτοί πώς νιώθουν δικαιωμένοι με τόσο χαμηλά ποσοστά;». Ομως οι δημοσκοπήσεις ή οι εκλογές δεν αποτελούν τη μόνη μονάδα μέτρησης μιας δικαίωσης για μια πολιτική απόφαση. Μονάδα μέτρησης της δικαίωσης είναι και η δυνατότητα να μπορεί ένα κόμμα να υπερασπίζεται τις θέσεις του με αξιοπρέπεια και να μπορεί να χαράζει τη στρατηγική του με αισιοδοξία. Αλλωστε η Ιστορία έχει πολλές στροφές ακόμα.

Το πρώτο συνέδριο της Νέας Αριστεράς θα γίνει 7-10 Νοεμβρίου στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας. Το στοίχημα για τη Νέα Αριστερά είναι να μπορέσει να συγκροτήσει μια νέα πολιτική ταυτότητα που θα υπερβαίνει τη διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ. Οχι δηλαδή να προσπαθήσει να γίνει ένας «καλός ΣΥΡΙΖΑ» της μίας ή της άλλης εποχής, αλλά να μετατραπεί σε μια πολιτική δύναμη που έχει ανάγκη ο κόσμος της Αριστεράς σε συνθήκες εντεινόμενης κοινωνικής δυσαρέσκειας αλλά και αποστροφής προς την πολιτική. Για να το κάνει αυτό απαραίτητη προϋπόθεση είναι να κοιτάξει με θάρρος τον εαυτό της στον καθρέφτη και να αναστοχαστεί τις ευθύνες της για τη σημερινή κρίση της πολιτικής και της Αριστεράς. Η αποκατάσταση της σχέσης εμπιστοσύνης με τα ακροατήρια στα οποία θέλει να απευθυνθεί προϋποθέτει ειλικρίνεια, ανάληψη ευθύνης και αυτοκριτική διάθεση, κάτι που εκλείπει πολύ από τη σύγχρονη πολιτική ζωή.

Γιατί η κοινωνία σήμερα έχει περισσότερο ανάγκη από ποτέ μια ισχυρή και αξιόπιστη Αριστερά.

Ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης είναι υπεύθυνος Πολιτικού Σχεδιασμού της Νέας Αριστεράς