Συλλεκτικός Ντίλαν, νοσταλγικός Ρίχτερ

Bob Dylan

«The 1974 Live Recordings»

Το 1974 ήταν χρονιά-ορόσημο για τον Ντίλαν, εφόσον άρχισε και πάλι τις περιοδείες για πρώτη φορά έπειτα από οκτώ χρόνια, με την παρουσία δίπλα του των The Band. Στα μέσα της προηγούμενης χρονιάς είχαν συνεργαστεί στην ηχογράφηση του άλμπουμ «Planet Waves» (κυκλοφόρησε Ιανουάριο 1974). Ηταν εποχή που άλλαζε ο κόσμος, άλλαζε και ο αμερικανός τραγουδοποιός.

Ενώ ήταν «ηλεκτρικός» (εδώ και χρόνια) είχε επιστρέψει στον ακουστικό ήχο και το κοινό έπρεπε να συνηθίζει σιγά σιγά στην ιδέα ότι δεν ήταν πια ο τραγουδιστής των διαμαρτυριών. Η εργασία αυτή που κυκλοφόρησε λίαν προσφάτως αποτελεί ντοκουμέντο της επιστροφής του Ντίλαν και των The Band στις περιοδείες. Είκοσι επτά CD, 431 κομμάτια από τα οποία τα 417 δεν υπάρχουν στο «Before The Flood» (live άλμπουμ, αποτέλεσμα των κοινών συναυλιών τους. Κυκλοφόρησε 20 Ιουνίου 1974).

Αυτή η «διαφορά» στα  τραγούδια οφείλεται στο γεγονός ότι κάθε συναυλιακό βράδυ δεν είχε το ίδιο set list, ούτε τον ίδιο αριθμό τραγουδιών.

Υπάρχουν κομμάτια που εναλλάσσονται, τραγούδια που παίζονται live με διαφορετικό τρόπο κ.ο.κ. Για αυτό και πρόκειται για τεράστια συλλογή.

Το ερώτημα που προκύπτει συχνά-πυκνά σε αυτού του είδους τις μνημειώδεις συλλογές – η οποία στο https://bobdylanstore.com/ έχει εξαντληθεί με κόστος αγοράς τα 130 δολάρια – είναι αν πρόκειται για «απαραίτητη» αγορά. Αυτό φυσικά καθορίζεται από δύο παράγοντες. Την οικονομική δυνατότητα που έχουμε και πόσο στενή είναι εν προκειμένω η σχέση μας με τον Μπομπ Ντίλαν. Για λόγους ιστορικούς ή συλλεκτικούς είναι πολύτιμη.

Max Richter

«In A Landscape»

Πρόκειται για το 9ο στούντιο άλμπουμ του βρετανού συνθέτη Max Richter (γεννήθηκε στην Κάτω Σαξονία), το οποίο κυκλοφόρησε από την Decca Records, στις αρχές Σεπτεμβρίου. Ο δημιουργός έχει περιγράψει τον νέο του δίσκο ως εξής: «Για μένα, η μουσική στον δίσκο αφορά τη σύνδεση ή τη συμφιλίωση διαφορετικών ιδιοτήτων σε δύο συμμετρικά αντίθετα σημεία. Τα ηλεκτρονικά με τα ακουστικά όργανα, ο φυσικός κόσμος με τον ανθρώπινο κόσμο και οι μεγάλες ιδέες της ζωής με το προσωπικό και το οικείο. Αυτή είναι μια δυναμική που άρχισα να εξερευνώ στον δίσκο μου του 2004 “The Blue Notebooks”, και το νέο έργο συμμερίζεται πολλές από τις ανησυχίες αυτού του άλμπουμ. Κατά κάποιον τρόπο, αυτός ο δίσκος είναι μια άλλη ματιά στα θέματα του προηγούμενου έργου, αλλά από την οπτική γωνία του κόσμου μας και της ζωής μας το 2024».

Το νέο του έργο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί μελαγχολική σουίτα που κοιτάζει πίσω για να προχωρήσει μπροστά.

Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, ο Max Richter έχει τελειοποιήσει την τέχνη της γραφής του – υπέροχης και οικείας ορχηστρικής μουσικής – με οδηγούς τους Brian Eno, Philip Glass. Με το «In a Landscape» επιστρέφει σε θέματα αγαπημένα με βαριά δόση νοσταλγίας.

Αν και η μουσική του είναι όμορφη, εντούτοις δεν διστάζει να περιγράψει τα δεινά της κοινωνίας. Εδώ παραπέμπει στην πολικότητα της εποχής μας και στο πώς η υπέροχη μουσική του μπορεί να προσφέρει κάποια παρηγοριά για να συλλογιστούμε. Εξερευνά παράλληλα και την αβεβαιότητα που κρύβεται πίσω και από τις πιο ευχάριστες στιγμές.

Κάθε νότα του δίσκου είναι σκόπιμη. Εισάγει κατά κάποιον τρόπο την ηχητική ζωγραφική η οποία τουλάχιστον στον δικό του κόσμο λειτουργεί με τρόπο μοναδικό. Το ένατο σόλο άλμπουμ του Max Richter – το πρώτο που γράφτηκε και ηχογραφήθηκε στο γαλήνιο νέο του στούντιο στο αγροτικό Oxfordshire – είναι η φευγαλέα αυτοπροσωπογραφία ενός μουσικού σε συνεχή κίνηση.