Το έκτακτο συνέδριο και {LF}η υποψηφιότητα Κασσελάκη

Η προσεκτική ανάγνωση του Καταστατικού του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ (στη συνέχεια ΣΥΡΙΖΑ) οδηγεί μονοσήμαντα στο συμπέρασμα ότι μοναδικό αρμόδιο όργανο να αποφασίσει οριστικά και αμετάκλητα επί της εγκυρότητας της υποψηφιότητας του κ. Κασσελάκη για την αρχηγία του ΣΥΡΙΖΑ είναι το έκτακτο συνέδριο που πρόκειται να συγκληθεί κατ’ εφαρμογή του άρθρου 20§4 εδ.β’ του Καταστατικού του ΣΥΡΙΖΑ (στη συνέχεια ΚΣ).

Το έκτακτο αυτό συνέδριο συγκαλείται κατ’ άρθρο 20§4 εδ.(β) ΚΣ λόγω άρσεως της εμπιστοσύνης της Κεντρικής Επιτροπής (στη συνέχεια ΚΕ) από το 50%+1 των ψήφων της προς τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Κασσελάκη, ο οποίος δήλωσε ήδη υποψηφιότητα, ώστε να αναδειχθεί εκ νέου αρχηγός του κόμματος.

Η «απόφαση» της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ να αποκλείσει την υποψηφιότητα του κ. Κασσελάκη δεν μπορεί να περιορίσει ή να άρει την αρμοδιότητα του έκτακτου συνεδρίου να αποφασίσει διαφορετικά, για τους ακόλουθους λόγους:

1. Διότι το έκτακτο συνέδριο του άρθρου 20§4 εδ.β’ ΚΣ έχει όλες τις αρμοδιότητες του τακτικού (άρθρο 21§1 ΚΣ), μεταξύ δε αυτών ιδίως την αρμοδιότητα να εγκρίνει υποψηφιότητα για την προεδρία του κόμματος κατ’ άρθρο 20§2 ΚΣ.

2. Διότι, σύμφωνα με την κοινή λογική, η αρμοδιότητα του έκτακτου συνεδρίου να εγκρίνει υποψηφιότητα για την προεδρία του κόμματος συνεπάγεται αναγκαία και την αρμοδιότητά του να μην εγκρίνει μία υποψηφιότητα κατ’ εφαρμογή του άρθρου 20§2 ΚΣ.

3. Διότι κατ’ ακολουθίαν σύμφωνα με το Καταστατικό μοναδικό αρμόδιο όργανο να λάβει απόφαση σχετικά με την εγκυρότητα υποψηφιότητας για την αρχηγία του κόμματος είναι το έκτακτο συνέδριο κατ’ άρθρο 20§2 ΚΣ. Πουθενά το Καταστατικό δεν προβλέπει τέτοια συντρέχουσα αποφασιστική αρμοδιότητα άλλου οργάνου και δη της Κεντρικής Επιτροπής, ούτε καν σε πρώτο βαθμό. Η Κεντρική Επιτροπή μπορεί να έχει επί του ζητήματος απλώς αρμοδιότητα να εισηγηθεί κατά τα διαλαμβανόμενα στο άρθρο 16 περίπτωση 13 ΚΣ. Επί της εισηγήσεως αυτής, αποφασίζει οριστικά και αμετάκλητα το έκτακτο συνέδριο κατ’ άρθρο 20§2 ΚΣ, και μόνο αυτό.

4. Διότι, ακόμα και αν με όποια υπερερμηνεία του άρθρου 16 του Καταστατικού, η ΚΕ είχε αποφασιστική αρμοδιότητα σε «πρώτο βαθμό», την τελική αποφασιστική αρμοδιότητα για οριστική και αμετάκλητη απόφαση επί του ζητήματος έχει το έκτακτο συνέδριο, λόγω της ρητής διατυπώσεως του άρθρου 20§2 ΚΣ. Κανένα όργανο δεν μπορεί να αφαιρέσει, φαλκιδεύσει ή καταστρατηγήσει την αρμοδιότητα αυτή του εκτάκτου συνεδρίου, το οποίο άλλωστε εν προκειμένω αποτελεί το ανώτατο όργανο του κόμματος (άρθρο 20§1 εδ.α’ σε συνδ. με 21§1 ΚΣ).

5. Διότι αν η ΚΕ είχε αρμοδιότητα να μην εγκρίνει αμετακλήτως υποψηφιότητα, πράγμα που δεν προκύπτει από καμία διάταξη του Καταστατικού και βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με το άρθρο 20§2 ΚΣ, θα στερούσε αυτή την αρμοδιότητα από το έκτακτο συνέδριο. Στην περίπτωση αυτή το έκτακτο συνέδριο θα είχε τη δέσμια αρμοδιότητα, απλώς να επικυρώνει ανέλεγκτα υποψηφιότητες σε κάθε περίπτωση, όπερ άτοπον. Από τη στιγμή που το έκτακτο συνέδριο έχει την αρμοδιότητα να ελέγχει και να μην εγκρίνει υποψηφιότητες, αυτό μόνο σε τελευταίο βαθμό οριστικά και αμετάκλητα, αυτονόητα μπορεί να ανατρέψει οποιαδήποτε εισήγηση-πρόταση ή «πρωτοβάθμια απόφαση» της Κεντρικής Επιτροπής. Είτε η εισήγηση-πρόταση αφορά την αποδοχή υποψηφιότητας, είτε, για την ταυτότητα του λόγου την απόρριψη υποψηφιότητας.

Εν κατακλείδι μόνο αρμόδιο όργανο να αποφασίσει οριστικά και αμετάκλητα σχετικά με την εγκυρότητα υποψηφιότητας για την Προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ σε οποιαδήποτε κατεύθυνση είναι εν προκειμένω το έκτακτο συνέδριο του άρθρου 20§2 ΚΣ.

Οποιαδήποτε άλλη παρανάγνωση του κειμένου του Καταστατικού είναι νομικώς εσφαλμένη. Πολιτικά ή δήθεν «πραγματιστικά» επιχειρήματα, αντίθετα σε μια τόσο σαφή νομική κατάσταση, στην πραγματικότητα δεν συνιστούν λογικά επιχειρήματα, ούτε σε νομικό, ούτε σε πολιτικό, ούτε σε οποιοδήποτε άλλο επίπεδο. Είναι, αν θέλει κανείς να ακριβολογεί, απλώς παράνομα, αντικαταστατικά και εν πολλοίς αυθαίρετα προϊόντα απόλυτης βουλησιαρχίας του πολιτικού οργάνου της Κεντρικής Επιτροπής. Το τελευταίο προδήλως αντιποιείται ρητή αρμοδιότητα του ανώτατου κομματικού οργάνου του συνεδρίου, με τρόπο που σε καμία περίπτωση δεν συνιστά έκφανση ορθού λόγου, ούτε νομικού ούτε πολιτικού.

Ο Πάνος Λαζαράτος είναι καθηγητής Διοικητικού Δικαίου του Πανεπιστημίου Αθηνών