Μπορούσε να διοικεί και να εκφοβίζει εξίσου

Στον έναν χρόνο που μεσολάβησε από την τρομοκρατική επίθεση της Χαμάς στο Νότιο Ισραήλ μέχρι σήμερα ο επικεφαλής της οργάνωσης Γιαχία Σινουάρ δεν μετάνιωσε ούτε μια στιγμή για τους χιλιάδες ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους, τους 250 ομήρους και την πλήρη καταστροφή της Γάζας που άφησε άστεγους 1,9 εκατομμύρια ανθρώπους. Αυτό επαναλάμβαναν άνθρωποι που ήρθαν σε επαφή μαζί του. Για τον 62χρονο εμπνευστή της επίθεσης της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου, που έγινε η πιο θανατηφόρα ημέρα στην ιστορία του Ισραήλ μετά το Ολοκαύτωμα, ο ένοπλος αγώνας παρέμεινε ο μόνος τρόπος για τη δημιουργία παλαιστινιακού κράτους, δήλωσαν στο πρακτορείο Ρόιτερ τέσσερις παλαιστίνιοι αξιωματούχοι.

Μυστική αλυσίδα

Ανέλαβε τα ηνία της Χαμάς πέρυσι, μετά τη δολοφονία του προκατόχου του Ισμαήλ Χανίγιε από ισραηλινό χτύπημα στην Τεχεράνη. Λειτουργώντας από τις σκιές ενός δαιδαλώδους δικτύου σηράγγων κάτω από τη Γάζα, είχε καταφέρει επί μήνες να ξεφεύγει από τις ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές. Λειτουργούσε με απόλυτη μυστικότητα, κινείτο συνεχώς και χρησιμοποιούσε αξιόπιστους αγγελιοφόρους ώστε να αποφεύγει την ψηφιακή επικοινωνία που μπορεί να εντοπιστεί. Επειτα από μήνες αποτυχημένων διαπραγματεύσεων κατάπαυσης του πυρός, υπό την ηγεσία του Κατάρ και της Αιγύπτου, που επικεντρώθηκαν στην ανταλλαγή αιχμαλώτων με ομήρους, ο Σινουάρ ήταν ο μοναδικός που λάμβανε αποφάσεις, ανέφεραν τρεις πηγές της Χαμάς. Οι διαπραγματευτές περίμεναν επί μέρες για απαντήσεις που φιλτράρονταν μέσω μιας μυστικής αλυσίδας αγγελιοφόρων.

Παιδικά χρόνια και βασανιστήρια

Ο Σινουάρ έλεγε ότι δεν τον ένοιαζαν τα βασανιστήρια, ούτε τα δικά του ούτε του παλαιστινιακού λαού, διότι ο σκοπός – δηλαδή η δημιουργία του κράτους – ήταν πάνω απ’ όλα.

Ηταν εκείνος που διαπραγματεύτηκε το 2011 την ανταλλαγή 1.027 κρατουμένων στις ισραηλινές φυλακές, μεταξύ των οποίων και ο ίδιος, για έναν απαχθέντα ισραηλινό στρατιώτη που κρατείτο στη Γάζα. Εκείνη η απαγωγή από τη Χαμάς είχε οδηγήσει σε ισραηλινή επίθεση στη Γάζα με χιλιάδες θανάτους Παλαιστινίων.

Οσοι τον γνώριζαν έλεγαν ότι η αποφασιστικότητά του διαμορφώθηκε από τα φτωχά παιδικά του χρόνια στους προσφυγικούς καταυλισμούς της Γάζας και μια βάναυση, επί 22 χρόνια, κράτηση στις φυλακές του Ισραήλ, συμπεριλαμβανομένης μιας περιόδου στην Ασκελόν, την πόλη που οι γονείς του αποκαλούσαν σπίτι πριν εκδιωχθούν το 1948.

Η ριζοσπαστική ιδεολογία

Ο Σινουάρ έγινε μέλος της Χαμάς αμέσως μετά την ίδρυσή της στη δεκαετία του 1980, υιοθετώντας τη ριζοσπαστική ισλαμιστική ιδεολογία της ομάδας, η οποία επιδιώκει να ιδρύσει ένα ανεξάρτητο κράτος στην ιστορική Παλαιστίνη και αντιτίθεται στην ύπαρξη του Ισραήλ.

«Αυτό που κρύβεται πίσω από την αποφασιστικότητά του είναι η επιμονή στην ιδεολογία, η επιμονή του στόχου. Είναι ασκητικός και ικανοποιείται με λίγα», έχει πει γι’ αυτόν ανώτερος αξιωματούχος της Χαμάς.

Σε ένα ημι-αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα που έγραψε στη φυλακή, ο Σινουάρ ανέφερε πως όταν ήταν μικρός η μητέρα του τού έφτιαχνε ρούχα από άδεια σακιά επισιτιστικής βοήθειας του ΟΗΕ, καθώς και σκηνές που ισραηλινοί στρατιώτες γκρέμιζαν τα σπίτια των Παλαιστινίων, «σαν ένα τέρας που συνθλίβει τα οστά της λείας του».

Σκληρός στις τιμωρίες

Ο Σινουάρ συνελήφθη το 1988 και καταδικάστηκε σε τέσσερις φορές ισόβια κάθειρξη, κατηγορούμενος για ενορχήστρωση της απαγωγής και της δολοφονίας δύο ισραηλινών στρατιωτών και τεσσάρων υπόπτων παλαιστινίων πληροφοριοδοτών. Ο Λιβανέζος Ναμπίχ Αβαντάχ, που ήταν στο ίδιο κελί μαζί του, τον χαρακτήρισε «δογματικό» και άνθρωπο με μεγάλη επιρροή στους άλλους κρατούμενους λόγω του ηγετικού του χαρακτήρα – μπορούσε να διοικεί και να εκφοβίζει εξίσου. Οσο ήταν κρατούμενος είχε αναλάβει να τιμωρεί τους Παλαιστίνιους που ήταν ύποπτοι για συνεργασία με τις ισραηλινές Αρχές και ήταν πολύ σκληρός στις τιμωρίες του. Ο Σινουάρ θεωρείται ο αρχιτέκτονας της στρατηγικής και των στρατιωτικών δυνατοτήτων της Χαμάς, που ενισχύονταν μέσω των ισχυρών δεσμών του με το Ιράν, το οποίο επισκέφθηκε το 2012, λίγο μετά την αποφυλάκισή του.

Δεν έκρυβε ότι προτιμούσε σκληρά χτυπήματα. Σε μια ομιλία του πέρυσι, υποσχέθηκε να στείλει μια πλημμύρα από μαχητές και ρουκέτες στο Ισραήλ.  Οταν έπαιζε πινγκ πονγκ στην αυλή της φυλακής στην Ασκελόν, ήταν συχνά ξυπόλητος, επειδή ήθελε τα πόδια του να αγγίζουν τη γη της Παλαιστίνης. «Δεν είμαι στη φυλακή, είμαι στη γη μου», έλεγε. «Είμαι ελεύθερος εδώ στη χώρα μου».