Ανανέωσε το πρόβλημά του

Το πιο διασκεδαστικό στα μεθεόρτια της επανεκλογής Ανδρουλάκη είναι πως τον συγχαίρουν εκείνοι που του έλεγαν ότι απέτυχε και του ζητούσαν να φύγει. Φαντάζομαι ότι και τώρα θα εξακολουθούν να τον θεωρούν εξίσου ακατάλληλο για τη θέση του προέδρου, είναι υποχρεωμένοι όμως να του αναγνωρίσουν ότι εκείνος δικαιώθηκε, ενώ οι ίδιοι απέτυχαν. Μπορεί ο κ. Ανδρουλάκης να μην είναι τίποτα το εξαιρετικό, ούτε και έγινε διαφορετικός άνθρωπος με την επανεκλογή του, όμως όλη η φασαρία για την αντικατάστασή του τελικά ήταν για το τίποτα. Οχι μόνο δεν κατάφεραν να τον ανατρέψουν, αλλά τον βοήθησαν να αναβαπτισθεί στη λαϊκή ψήφο, για να το πω στην πασοκική διάλεκτο. Με άλλα λόγια, ενίσχυσαν τη θέση του.

Δεν θα έλεγα βέβαια ότι είναι παντοδύναμος, οπωσδήποτε όμως είναι ισχυρότερος κι ας προσπαθούν οι πικραμένοι της αναμέτρησης να του επιβάλουν όρους. Ο Παύλος Γερουλάνος, λ.χ., του λέει ότι, αν στις επόμενες εκλογές ο κ. Ανδρουλάκης δεν γίνει πρωθυπουργός, τότε θα πρέπει να παραιτηθεί από τη θέση του προέδρου. Καταλαβαίνω την πικρία του κ. Γερουλάνου, το επιχείρημά του όμως είναι βλακώδες. Δηλαδή, αν στις επόμενες εκλογές ο Ανδρουλάκης πάει το ΠΑΣΟΚ στο 20% (υπόθεση κάνω…) θα πρέπει να παραιτηθεί; Αν στο σημερινό ποσοστό, 11,84%, προσθέσει μόνο 5 μονάδες και το ΠΑΣΟΚ φτάσει στο 16,84%, θα πρέπει πάλι να παραιτηθεί; Δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά, αλλά είναι εμφανές ότι ο κ. Γερουλάνος φέρει βαρέως την ήττα του, συνεπώς οι δηλώσεις του ενδέχεται να γίνονται υπό το κράτος συναισθηματικής σύγχυσης και κακώς τις παίρνουμε στα σοβαρά.

Ως εδώ όμως ήταν η πλάκα και ο χαβαλές των εκλογών. Τώρα ξεκινούν τα δύσκολα, τόσο για τον νικητή όσο και για τον ηττημένο της περασμένης Κυριακής. Διότι ο μεν Ανδρουλάκης οφείλει, αν όχι να γίνει πρωθυπουργός, όπως απαιτεί ο κ. Γερουλάνος, πάντως να ανεβάσει αισθητά το ποσοστό του ΠΑΣΟΚ στις επόμενες εκλογές, ο δε κ. Δούκας οφείλει να γίνει δήμαρχος – γιατί μέχρι τώρα κυνηγούσε χίμαιρες και είχε γράψει κανονικά τη δουλειά  του. Σε κάθε περίπτωση, με αυτές τις εκλογές το ΠΑΣΟΚ δεν κατάφερε να λύσει το πρόβλημά του, απλώς το ανανέωσε. «Γιατί ξαναβγήκε ο Ανδρουλάκης, με τόσους δυσαρεστημένους εναντίον του», ρώτησε παλαιός πολιτευτής φίλο του πασόκο. «Ξέρει να νικάει», ήταν η απάντησή του. «Μόνο πασόκους, μέχρι τώρα», πρόσθεσε ο φίλος. Αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα του κ. Ανδρουλάκη, μέχρι στιγμής μόνο σε εμφυλίους κερδίζει.

ΤΑ ΟΡΦΑΝΑ

Στη σκιά των εκλογικών θριάμβων συνήθως εκτυλίσσονται μικρά ή μεγάλα δράματα, ακόμη και ανθρωπιστικού χαρακτήρα κρίσεις. Φέρ’ ειπείν, τι θα απογίνουν τώρα τα ορφανά που αφήνει πίσω του ο κ. Δούκας; Είναι και αρκετά μάλιστα… Για τους αδελφούς Παπανδρέου, τον Γεώργιο Β’ και τον πρίγκιπα Νικόλαο, δεν ανησυχώ. Αμφότεροι έχουν θέσεις με κύρος και ικανοποιητικές οικονομικές απολαβές και, επιπλέον, ο καθένας τους διανύει πλέον την όγδοη δεκαετία της ζωής του. Επομένως, δεν έχουν τίποτα να χάσουν επειδή ηττήθηκε ο υποψήφιός τους. Παρακάτω στην κλίμακα είναι που δυσκολεύουν τα πράγματα. Η Νάντια Γιαννακοπούλου, ο Μιχάλης Κατρίνης και ο Μανώλης Χριστοδουλάκης τι θα απογίνουν; Θα δοθούν ίσως για υιοθεσία; Θα τα κλείσουν σε ίδρυμα;

Τέλος, εκείνη για την οποία τρέμει το φυλλοκάρδι μου, την έχω πολύ μεγάλη έγνοια, είναι η αγαπημένη μου Ευαγγελία Λιακούλη. Η κ. Λιακούλη υπήρξε εκ των στυλοβατών της κατάστασης Ανδρουλάκη στο πρώτο της στάδιο τουλάχιστον. Ηταν μάλιστα εκείνη που όταν κάποιος αναιδέστατος είπε ότι ο Ανδρουλάκης είναι ένα πουκάμισο αδειανό, σαν την ωραία Ελένη του μύθου και της ποίησης, εκείνη αντέτεινε περήφανα ότι το ΠΑΣΟΚ δεν έχει ωραία Ελένη, αλλά κραταιό Νικόλα. Οταν όμως ξέσπασε η εξέγερση κατά του κ. Ανδρουλάκη, μετά τις ευρωεκλογές, η κ. Λιακούλη δεν θυμάμαι να υπερασπίστηκε τον κραταιό Νικόλα της, λούφαξε. Αν μάλιστα η μνήμη μου δεν την αδικεί, έκανε μόνο μία διακριτική δήλωση, στην οποία μιλούσε για ανάγκη αλλαγής στο ΠΑΣΟΚ.

Θα δούμε εντός των επομένων εβδομάδων, φαντάζομαι, ποια θα είναι η τύχη τους. Αν δεν υπάρξει σοβαρό ενδιαφέρον, θα απευθυνθώ στον Ερυθρό Σταυρό…