Οι προκλήσεις του μέλλοντος και η αναμέτρηση μηχανισμών

Οι εκλογές της 6ης Οκτωβρίου στο ΠΑΣΟΚ αποτύπωσαν ό,τι πολλοί από εμάς, με αναφορές στην ελληνική περιφέρεια, διαπιστώνουμε συχνά πυκνά. Τη διαφορετική πρόσληψη της πραγματικότητας μεταξύ αστικών και αγροτικών περιοχών. Οι κ. Ανδρουλάκης και Δούκας που θα αναμετρηθούν για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ την Κυριακή είναι η 3η και η 4η επιλογή των ψηφοφόρων των μεγάλων αστικών κέντρων.

Τώρα που τα φώτα έσβησαν και ο ενθουσιασμός της μαζικής συμμετοχής δεν είναι εικόνα στα κανάλια ας δούμε τους αριθμούς. Στις εκλογές αυτές το ΠΑΣΟΚ κινητοποίησε 303.223 ψηφοφόρους ή το 59,6% των ψηφοφόρων των ευρωεκλογών (508.431), όπως περίπου και το 2021 όπου ψήφισαν 270.706 ή το 59,2% των ψηφοφόρων της προηγούμενης κάλπης (457.623 του Ιουλίου 2019).

Η άνοδος στη συμμετοχή είναι ανάλογη της διευρυμένης επιρροής του ΠΑΣΟΚ στην κοινωνία αλλά δεν συνιστά αχτίδα ελπίδας για μια άξια λόγου μεγέθυνση στο μέλλον. Ο πολιτικός πολιτισμός που είδαμε στις οθόνες ήταν ικανός να κινητοποιήσει μέρος της κοινωνίας, αλλά όχι αρκετός να υπερισχύσει αριθμητικά του εσωκομματικού κατεστημένου. Εκεί κυριάρχησε το πολιτικό bullying, η ιδεοληπτική προσέγγισης της πραγματικότητας και επικράτησε μια γενιά που θέλει να κρατά την Ελλάδα πίσω στα δικά της μεγέθη, πάντα κινητοποιώντας συναισθηματικά τους συνομηλίκους της στο όνομα ενός έμπλεου σοσιαλιστικής δόξας παρελθόντος. Ετσι μένοντας στα ιδεολογήματα του παρελθόντος και με σύνθημα όπως το «ΠΑΣΟΚ, ωραία χρόνια» οι τοπικές κοινωνίες κινητοποιήθηκαν χωρίς να αναλογιστούν τις προκλήσεις του μέλλοντος καθώς άλλοτε λόγω ηλικίας και άλλοτε λόγω τοπικού παραγωγικού μοντέλου διατηρούν χρονική απόσταση από τις εξελίξεις, έναντι των αστικών κέντρων.

Στην κάλπη της επόμενης Κυριακής θα αναμετρηθούν κυρίως οι μηχανισμοί, κάποιος θα εκλεγεί κατά πάσα πιθανότητα με όρους σκληρού οπαδικού ανταγωνισμού και όχι πολιτικής πρότασης που να αφορά την κοινωνία. Στον κόσμο της δημοκρατικής παράταξης νομίζω πως θα μείνει το αίσθημα της διαρκούς απογοήτευσης να κερδίζει πάντα η μετριότητα σε αυτή τη χώρα και η πρόβλεψη του διανοητή Κορνήλιου Καστοριάδη. Ο αείμνηστος διανοητής στις κουβέντες του με έλληνες φοιτητές στο Παρίσι τη δεκαετία του ’70 περιέγραφε την άνοδο της ασημαντότητας στην πολιτική. Οι συνδαιτυμόνες του ήταν τότε πολύ νέοι για να τον καταλάβουν, σήμερα είναι πολύ κουρασμένοι για να παλέψουν για την ανατροπή.

Η Μαρία Καρακλιούμη είναι πολιτική αναλύτρια