Ο καλύτερος σόλο Γκίλμορ

Ντέιβιντ Τζον Γκίλμορ. Βρετανός κιθαρίστας, τραγουδιστής και συνθέτης, ο οποίος έγινε γνωστός ως μέλος του συγκροτήματος Pink Floyd – στους οποίους εντάχθηκε στα τέλη του 1967 ως «αναπληρωματικός» κιθαρίστας του Σιντ Μπάρετ. Λίγο αργότερα, όταν ο Μπάρετ εγκατέλειψε την μπάντα λόγω των προβλημάτων που είχε με το LSD, ο Γκίλμορ έγινε ο βασικός κιθαρίστας και «βοηθός» του Ρότζερ Γουότερς φωνητικά. Πολλοί πιστεύουν πως το ταλέντο του ως συνθέτη βοήθησε τους Pink Floyd να γίνουν παγκοσμίως γνωστοί (ιδιαίτερα με το άλμπουμ «Dark Side of the Moon»). Αυτές είναι κάποιες εγκυκλοπαιδικές γνώσεις.

Η ουσία είναι ότι ο Ντέιβιντ Γκίλμορ επιστρέφει στο προσκήνιο με την πρώτη ολοκληρωμένη εργασία του έπειτα από εννέα χρόνια (το «Luck and Strange» είναι ο πέμπτος σόλο δίσκος του Ντέιβιντ Γκίλμορ και μόλις ο τρίτος του στον 21ο αιώνα). Οι ηχογραφήσεις του άλμπουμ ολοκληρώθηκαν εντός πέντε μηνών σε Μπράιτον και Λονδίνο. Η παραγωγή του δίσκου έγινε από τον ίδιο τον Γκίλμορ και τον Τσάρλι Αντριου (έχει συνεργαστεί με Alt-J και Μαρίκα Χάκμαν).

Το εν λόγω album αποτελείται από εννέα τραγούδια. Μεταξύ των τραγουδιών αυτών συμπεριλαμβάνεται η διασκευή του «Between Two Points» των The Montgolfier Brothers του 1999 – στο οποίο συμμετέχει η 22χρονη Ρόμανι Γκίλμορ (κόρη του) στα φωνητικά και την άρπα. Το εναρκτήριο τραγούδι «The Piper’s Call» και το ομότιτλο single – συμμετέχει ο αείμνηστος κιμπορντίστας των Pink Floyd, Ρίτσαρντ Ράιτ – ηχογραφήθηκε το 2007 στο σπίτι του Ντέιβιντ. Το εξώφυλλο, καθώς και τις φωτογραφίες του album, έχει επιμεληθεί ο Αντον Κόρμπιν.

Ο κιθαρίστας των Pink Floyd θα μπορούσε να είχε βάλει τέλος στη διαδρομή του. Δεν έχει κάνει και λίγα πράγματα. Βρίσκεται πίσω σε μερικές από τις πιο αξιομνημόνευτες μουσικές της ροκ, έχει περιοδεύσει στις μεγαλύτερες σκηνές του κόσμου, και έχει τον τίτλο του Διοικητή του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (Commander of the Order of the British Empire). Παρ’ όλα αυτά συνεχίζει να ασχολείται με τη μουσική, κάνει περιοδείες, υποστήριξε πολλούς δίκαιους σκοπούς και δώρισε τα χρήματα από την πώληση του σπιτιού και των κιθαρών του σε φιλανθρωπικούς σκοπούς.

Σε αυτή τη δουλειά του δεν κάνει τίποτα περισσότερο από να καταθέτει για ακόμη μία φορά την ευφυΐα του, παρουσιάζοντας στα 78 του χρόνια ένα άλμπουμ οικείο και ταυτόχρονα φρέσκο. Αν και στις νεότερες και πολύ νεότερες γενιές η pop / rock μουσική δεν λέει και πολλά πράγματα, εντούτοις καλό θα ήταν να προσεγγίσουν το εν λόγω παραγόμενο μουσικό / συνθετικό αποτέλεσμα, για να ανακαλύψουν την άλλη διάσταση της μουσικής.

Οπως σε όλους τους δίσκους του από τη δεκαετία του ’90, η σύζυγος του Γκίλμορ, Πόλι Σάμσον, είναι στιχουργός και άμεσος συνεργάτης του. Το άλμπουμ περιλαμβάνει μικρά διαμαντάκια που εξερευνούν το αβέβαιο μέλλον («Α Single Spark»), τη νοσταλγία («Sings»), τον γάμο («Dark and Velvet Nights»). Οι συνθέσεις του, οι οποίες συχνά περιλαμβάνουν ορχηστρικά και χορωδιακά στοιχεία, είναι ευκίνητες, ενώ η νεανική παρουσία των φωνητικών της Ρόμανι (καθώς και των φωνητικών του γιου του Γκάμπριελ) είναι ένα όφελος, προσδίδοντας σε μεγάλο βαθμό την αίσθηση συνεργασίας.

Πρόκειται για original άλμπουμ του Γκίλμορ, με το κομψό, λυρικό παίξιμο της κιθάρας και τα στοιχειωμένα φωνητικά του που αποτελούν την υπογραφή του. Στο αργόσυρτο «Scattered», με τον καρδιακό παλμό του «Dark Side Of The Moon», το ζευγάρι – που «πρωταγωνιστεί» στους στίχους – περπατάει χέρι-χέρι σε ένα «σκονισμένο παλιό μονοπάτι» καθώς «το ηλιοβασίλεμα κόβει τον λόφο στη μέση». Στη συνέχεια το όλο θέμα χτίζεται σε έναν έντονο κωδικό Floyd, με φλογερό σόλο κιθάρας, το οποίο υποχωρεί για να επιτρέψει στον τραγουδιστή να σημειώσει: «Ο χρόνος είναι μια παλίρροια που δεν υπακούει και δεν υπακούει σ’ εμένα».

Υπέροχο, συγκινητικό υλικό, και αν αυτός ήταν ο τελευταίος δίσκος του Ντέιβιντ Γκίλμορ, είναι σίγουρα ο καλύτερος της σόλο καριέρας του. Παρ’ όλα αυτά, έχει πει ότι θέλει να συνεχίσει με ένα άλλο άλμπουμ με την ίδια ομάδα το συντομότερο δυνατόν. Μακάρι…