Πέντε ερωτήσεις και απαντήσεις για τις εξελίξεις

Τι γνωρίζουμε για την επίθεση με τους βομβητές και τους ασυρμάτους της Χεζμπολάχ

Το Ισραήλ χρησιμοποιεί εξελιγμένες μεθόδους για να κατασκοπεύει και να παρακολουθεί μέλη των οργανώσεων με τις οποίες μάχεται, συμπεριλαμβανομένων της Χαμάς και της Χεζμπολάχ. Εχει επίσης κατασκευάσει ένα εκτεταμένο σύστημα παρακολούθησης που χρησιμοποιεί αναγνώριση προσώπου για την παρακολούθηση των Παλαιστινίων στη Δυτική Οχθη. Ωστόσο το μέγεθος μιας επίθεσης την Τρίτη σε βομβητές και στη συνέχεια χθες σε ασυρμάτους χιλιάδων μελών της Χεζμπολάχ είναι άνευ προηγουμένου.

Πώς εξερράγησαν οι συσκευές;

Σύμφωνα με πηγές στον Λίβανο, έπειτα από μια πρώτη έρευνα, οι βομβητές και οι ασύρματοι φαίνεται ότι είχαν προγραμματιστεί να πυροδοτηθούν και περιείχαν εκρηκτική ύλη που είχε τοποθετηθεί δίπλα στην μπαταρία. Βάσει πληροφοριών που μεταδίδει το γαλλικό πρακτορείο, η Μοσάντ τοποθέτησε πριν από μήνες εκρηκτικά σε 5.000 βομβητές. Οπως λέει στη «Washington Post» η Εμιλι Χάρντινγκ, αναπληρώτρια διευθύντρια του Διεθνούς Προγράμματος Ασφάλειας στο Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Μελετών, ισραηλινοί πράκτορες πιθανότατα ήλθαν σε επαφή με τους βομβητές κάπου στην αλυσίδα εφοδιασμού, πριν τους πάρει η Χεζμπολάχ. Τα βίντεο που δημοσιεύθηκαν από την επίθεση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης υποδηλώνουν ότι οι «εκρηκτικοί μηχανισμοί ήταν ενσωματωμένοι στους βομβητές», έγραψε σε ανάρτησή του στο Χ ο Ν. Γένσεν-Τζόουνς, διευθυντής της Armament Research Services, μιας εταιρείας έρευνας όπλων. «Η κλίμακα υποδηλώνει μια πολύπλοκη επίθεση στην εφοδιαστική αλυσίδα, παρά ένα σενάριο στο οποίο οι συσκευές τροποποιήθηκαν κατά τη μεταφορά». «Αυτή φαίνεται να είναι ίσως η πιο εκτεταμένη επίθεση σε αλυσίδα εφοδιασμού στην Ιστορία» δήλωσε ο Ντμίτρι Αλπέροβιτς, πρόεδρος του Silverado Policy Accelerator, ενός think tank εθνικής ασφάλειας.

Από πού προήλθαν οι συσκευές;

Σε ανακοίνωσή της χθες η εταιρεία Gold Apollo με έδρα την Ταϊβάν, ένας από τους κύριους παραγωγούς βομβητών στον κόσμο, ανέφερε ότι δεν κατασκεύασε τους τηλεειδοποιητές AR-924 που, σύμφωνα με τα ΜΜΕ, χρησιμοποιήθηκαν στην επίθεση. Προστίθεται ότι «τα χειριζόταν εξ ολοκλήρου» μια εταιρεία που ονομάζεται BAC στη Βουδαπέστη, η οποία είναι εξουσιοδοτημένη να χρησιμοποιεί το εμπορικό σήμα της Gold Apollo σε ορισμένες περιοχές, και κατόπιν πουλήθηκαν από τη Βουδαπέστη στον Λίβανο από τρίτη εταιρεία. Οι φορητοί ασύρματοι αγοράστηκαν από τη Χεζμπολάχ πριν από πέντε μήνες, περίπου την ίδια περίοδο που αγοράστηκαν και οι βομβητές.

Γιατί τα μέλη της Χεζμπολάχ χρησιμοποιούσαν βομβητές και ασυρμάτους;

Τον Ιούλιο, το Reuters ανέφερε ότι η Χεζμπολάχ είχε στραφεί σε τηλεειδοποιητές και ασυρμάτους τους τελευταίους μήνες για επικοινωνία μετά την απαγόρευση της χρήσης κινητών τηλεφώνων λόγω της ανησυχίας ότι το Ισραήλ θα μπορούσε να τα χρησιμοποιήσει για τον εντοπισμό και την παρακολούθηση μελών της. Οι βομβητές δεν έχουν κάμερες ή μικρόφωνα, γεγονός που τους καθιστά λιγότερο επικίνδυνους για όσους ανησυχούν για παρακολούθηση, εξηγεί η Χάρντινγκ.

Θα μπορούσε το Ισραήλ να πραγματοποιήσει μια τέτοια επίθεση;

Οι κυβερνο-δυνατότητες του Ισραήλ είναι γνωστές. Οι μονάδες 8100 και 8200 των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων, που αποτελούνται από χιλιάδες στρατιώτες, αναπτύσσουν τεχνολογία για τη συλλογή πληροφοριών και την παρακολούθηση στόχων και έχουν πραγματοποιήσει πολλές δολιοφθορές στο παρελθόν.

Η τεχνολογία έχει διαδραματίσει κύριο ρόλο σε ορισμένες από τις παλαιότερες επιθέσεις του Ισραήλ. Το 1996 ο Γιαχία Αγιάς, υπεύθυνος της Χαμάς για την κατασκευή βομβών, σκοτώθηκε όταν απάντησε σε κινητό τηλέφωνο στο οποίο είχαν τοποθετηθεί εκρηκτικά, πιθανότατα μέρος μιας επιχείρησης ισραηλινών πρακτόρων. Ωστόσο, η τωρινή επίθεση είναι άνευ προηγουμένου και εγείρει νέα νομικά ερωτήματα σχετικά με τη συμμόρφωση του Ισραήλ με το διεθνές δίκαιο, δήλωσε ο Ταλ Μιμράν, διευθυντής του Διεθνούς Φόρουμ Δικαίου στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο και πρώην νομικός σύμβουλος των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων. «Η επίθεση με βομβητές και ασυρμάτους είναι ένας νέος τύπος επίθεσης, που δεν έχουμε ξαναδεί» εξηγεί ο Μιμράν. «Μπορούσαν να αξιολογήσουν σωστά τους ανθρώπους που θα τραυματιστούν από την επίθεση; Πόσα θύματα θα θεωρηθούν παράπλευρες απώλειες;».