Μήπως η ΕΕ είναι τελικά πιο «τραμπική» από τις ΗΠΑ;

Τα εκλογικά κέρδη της Ακροδεξιάς στην ΕΕ κατά πολλούς αναλυτές έχουν θορυβήσει τα φιλελεύθερα, κεντρώα και σοσιαλδημοκρατικά κόμματα των κρατών-μελών – ο εθνικισμός της Ακροδεξιάς, υπογραμμίζουν, αποτελεί θεμελιώδη απειλή για το κοσμοπολίτικο και εξωστρεφές εγχείρημα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Βλέπουν την Ακροδεξιά ως ένα είδος ξένης δύναμης εγγενώς αντίθετης προς την ΕΕ – είναι «αντιευρωπαϊκή». Μήπως όμως η θέση αυτή στηρίζεται σε μια θεμελιώδη παρανόηση τόσο της Ακροδεξιάς όσο και της πολιτικής που ακολουθεί η ΕΕ στο Μεταναστευτικό/Προσφυγικό τα τελευταία 10 χρόνια;

Στην πραγματικότητα, θα μπορούσε να υποστηρίξει κανείς πως η Ακροδεξιά και η ΕΕ είναι πολύ πιο συμβατές από ό,τι πολλοί θέλουν να πιστεύουν. Ο ένθερμος εθνικισμός της Ακροδεξιάς, που φαντάζεται την Ευρώπη ως ένα λευκό χριστιανικό μπλοκ, δεν είναι αντίθετος με την πολιτική της ΕΕ τα τελευταία 10 χρόνια. Καθώς φιλελεύθεροι, κεντρώοι και σοσιαλδημοκράτες πολιτικοί όπως ο Μακρόν και ο Σολτς μιλούν όλο και περισσότερο για την Ευρώπη με όρους πολιτισμού και υιοθετούν αυστηρές πολιτικές περιορισμού των μεταναστών/προσφύγων, οι θέσεις των παραδοσιακών κομμάτων και της Ακροδεξιάς συγκλίνουν.

Οπως πολύ σωστά επισημαίνει ο Hans Kundami («Foreign Affairs», 19/4), η αντίληψη που υποστηρίζει ότι το φιλελεύθερο και κοσμοπολίτικο όραμα της ΕΕ κινδυνεύει από την ανελεύθερη ευρωσκεπτικιστική και ξενόφοβη Ακροδεξιά αποκρύπτει το γεγονός πως με ευθύνη των φιλελεύθερων και σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων πάνω από 30.000 άνθρωποι έχουν πεθάνει προσπαθώντας να διασχίσουν τη Μεσόγειο από το 2014 – περισσότερο από πέντε φορές ο αριθμός των ανθρώπων που πέθαναν διασχίζοντας την έρημο Sonoran ή τον Rio Grande κατά την ίδια περίοδο στις ΗΠΑ. Μήπως τελικά η ΕΕ είναι πιο «τραμπική» από τις ΗΠΑ;

Ο Χρήστος Φραγκονικολόπουλος είναι κοσμήτορας της Σχολής Κοινωνικών και Οικονομικών Επιστημών του ΑΠΘ