«Ο αστυνόμος πέφτει σε βαθιά νερά»

Η «Γη της ελιάς», η επιτυχημένη δραματική σειρά του Mega σε σκηνοθεσία Αντρέα Γεωργίου και σενάριο Βάνας Δημητρίου, επιστρέφει την Κυριακή 22 Σεπτεμβρίου με τον τέταρτο κύκλο της. Στον νέο κύκλο επεισοδίων, η ζωή των ηρώων παλεύει να μπει σε μια κανονικότητα. Ωστόσο, ανατρεπτικές καταστάσεις παρασύρουν τη μικρή κοινωνία της Μάνης στη δίνη του πάθους, τροφοδοτώντας το μίσος κι ανακατεύοντας εκ νέου την τράπουλα. Σε ταραγμένα νερά θα κληθεί να κολυμπήσει ο αστυνόμος Κουράκος. Ο χαρακτήρας που υποδύεται ο Αλέξανδρος Μαρτίδης και ξεχώρισε για την έντονη αίσθηση του καθήκοντος και την αυστηρότητά του, μαζί με την έντονη ερωτική του φύση, θα βρεθεί μπροστά σε νέες προκλήσεις. Για αυτές ο ηθοποιός μίλησε στο «ΝΣυν».

Τέταρτη σεζόν για τη «Γη της ελιάς». Τι θα δούμε στον νέο κύκλο επεισοδίων;

Οπως αχνοφαίνεται στα τρέιλερ της σειράς, υπάρχει φλερτ, σε στιγμή αδυναμίας μάλλον, ανάμεσα στον Κουράκο και την κόρη του Τζον. Το μεγαλύτερο μπλέξιμο όμως θα προκύψει όταν ο Γιώργης συνδεθεί ερωτικά με την Αριάδνη και έρθει στο φως αυτή η σχέση. Θα είναι συνταρακτικό το γεγονός αυτό για τους γονείς της. Παράλληλα, θα συμβούν κι άλλα γεγονότα: σοβαρά εγκλήματα, που θα πρέπει να διαλευκάνει ο Κουράκος, ζευγάρια θα έρθουν σιγά-σιγά πιο κοντά… Ο τέταρτος κύκλος επεισοδίων αναμένεται να είναι πολύ συνταρακτικός και συναρπαστικός, κι εμείς έχουμε την ίδια όρεξη, λες και είμαστε στην πρώτη σεζόν, για να δώσουμε πολλά πράγματα.

Τέσσερα χρόνια πλέον παρέα με τον αστυνόμο Κουράκο. Τον αντιμετωπίζετε διαφορετικά τον ρόλο σας σε σχέση με την αρχή της σειράς;

Στην πορεία αυτών των χρόνων αλλάζει γενικά ο χαρακτήρας. Πράγματα τα οποία δεν θα έκανε ποτέ, τώρα τα αναιρεί και έτσι πέφτει σε βαθιά νερά στην τέταρτη σεζόν. Θεωρώ ότι ο ήρωάς μου έχει ωριμάσει, ότι βρήκα τα βασικά του στοιχεία. Πάνω απ’ όλα είναι ένας άνθρωπος ευαίσθητος, που δεν μπορεί να κάνει κακό σε κανέναν. Αλλά είναι και ευάλωτος γιατί έχει περάσει από τρεις χωρισμούς. Την πρώτη φορά από δική του ανάγκη, τη δεύτερη γιατί είχε πέσει από τα σύννεφα με έναν άνθρωπο που λάτρευε και θα παντρευόταν και την τρίτη για έναν άνθρωπο που τον παράτησε ενώ ήταν φουλ ερωτευμένος. Δεν νομίζω να υπάρχει άνθρωπος που ερωτεύτηκε και δεν έχει φάει τα μούτρα του. Στο κομμάτι αυτό μπορώ να ταυτιστώ με τον ήρωά μου. Σε κάθε ατάκα που καλούμαι να πω, αναζητώ κι ένα βίωμα από πίσω. Η δουλειά που κάνω με τον Κουράκο από τον πρώτο καιρό που τον έχω στα χέρια μου δεν αλλάζει στην τέταρτη σεζόν. Συνέχεια προσπαθώ να βρω κι άλλα πράγματα. Λατρεύω τον Κουράκο. Θεωρώ ότι είναι ένα όνομα που θα μείνει στο τέλος της σειράς, έγινε σημείο αναφοράς ο αστυνόμος και από τον κόσμο και από τους «συναδέλφους» του.

Μια κι ενσαρκώνετε έναν αστυνομικό, έχει επηρεάσει την προσωπική σας αντίληψη για το επάγγελμα αυτό ο ρόλος σας;

Αστυνομικός ήθελα θα γίνω κάποτε. Οπότε φυσικά και με έχει επηρεάσει ο ρόλος. Οταν είμαι στην Αθήνα, στην Ελλάδα γενικά, και συναντήσω αστυνομικούς, μου μιλάνε, με χαιρετούν, με λένε συνάδελφό τους. Εναν σεβασμό για την αστυνομία τον είχα πάντα γιατί την αγαπούσα και μπορώ να πω ότι έχω γίνει και λίγο πιο νομοταγής. Για παράδειγμα, δεν θα τρέξω πολύ.

Οι σειρές που διαρκούν πολλά χρόνια συνήθως αντιμετωπίζουν την πρόκληση της πτώσης του ενδιαφέροντος του κοινού. Πώς πιστεύετε ότι η «Γη της ελιάς» έχει καταφέρει να παραμείνει επιτυχημένη μετά από τόσα χρόνια; Τι την κάνει ξεχωριστή;

Η ομαδική δουλειά που γίνεται από όλους τους συντελεστές. Ο κορμός μας είναι η Βάνα (Δημητρίου), η σεναριογράφος. Για να κρατάει τον κόσμο ήδη τρία χρόνια σημαίνει ότι κάτι κάνει πολύ καλά σε αυτά που γράφει. Δεν αφήνει τα πράγματα για πολύ καιρό να είναι ίδια. Ταυτόχρονα, ανάμεσα στους ηθοποιούς, τους σκηνοθέτες και τα παιδιά που είναι πίσω από κάμερες υπάρχει ένας αλληλοσεβασμός. Αλλωστε, εδώ και τρία χρόνια βρισκόμαστε περισσότερο με τους συναδέλφους απ’ ό,τι με την οικογένειά μας. Οικογένειά μας έχει γίνει η δουλειά μας. Προσπαθούμε να κάνουμε όλοι μας ό,τι καλύτερο μπορούμε. Και δεν μπορούμε μόνοι μας. Αν δεν είχαμε καλούς σκηνοθέτες, δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε ούτε εικαστικά καλές σκηνές, ούτε συναισθηματικά. Αν δεν είχαμε καλούς ηθοποιούς δεν θα κρατούσαμε τον κόσμο τόσο καιρό. Αν δεν υπήρχε σενάριο, δεν θα προχωρούσε τίποτα.

Υπάρχει η άποψη ότι οι καθημερινές σειρές δεν προσφέρουν το ίδιο βάθος στους χαρακτήρες και τα σενάρια. Εσείς που είστε ηθοποιός μιας καθημερινής σειράς και έχετε εμπειρία, πώς αντιμετωπίζετε αυτή την κριτική;

Υπάρχει πάντα η πίεση για να βγουν τα επεισόδια, αλλά σίγουρα στις σκηνές που έχουν ένα βάρος και ένα βάθος δίδεται η κατάλληλη σημασία. Υπάρχουν, βέβαια, άλλες που έχουν τη δυσκολία του περιορισμένου χρόνου για να μη χαθεί το φυσικό φως ή της μετακίνησης από το ένα μέρος στο άλλο. Στην αρχή ήταν λίγο παράξενο, λίγο δύσκολο. Δεν θα σου πω ότι δεν με ενοχλεί τώρα αν γίνει μια σκηνή γρήγορα που για εμένα είναι ουσιαστική. Και η απλή ατάκα που θα ειπωθεί είναι η καθημερινότητα που πρέπει να οδηγήσει αυτή την αλήθεια στον κόσμο που θα δει τη σειρά, οπότε δεν θεωρώ ότι πρέπει να αφήνεται τίποτα στην τύχη.