Ζήτω το… Κύπελλο Πρωταθλητριών!

Μπορεί σε ένα αφιέρωμα για το Τσάμπιονς Λιγκ κάποιος να είναι υπέρ του πάλαι ποτέ Κυπέλλου Πρωταθλητριών; Γιατί όχι; Αν είναι εγκλωβισμένος στις θύμησες, αν του αρέσει το σασπένς και ειδικά αν παραμένει αθεράπευτα ρομαντικός και προτιμά ομάδες που ξεπετάγονται και γράφουν ιστορία και όχι σύνολα αρματωμένα με αστέρες που λάμπουν και δεν αφήνουν κανέναν να τους επισκιάσει.

Ωστόσο, το Κύπελλο Πρωταθλητριών δεν… ζει πια στα μέρη μας. Εριξε τους τίτλους του τέλους το 1992 και έκτοτε οι ευρωπαϊκές διοργανώσεις πήραν μια άλλη μορφή. Γιγαντώθηκαν. Για την ακρίβεια οι «μικροί» έχασαν έδαφος και οι ισχυροί μεγάλωσαν πολύ περισσότερο. Οι εκπλήξεις μπήκαν για τα καλά στην άκρη. Από εκείνες τις αξέχαστες εποχές θυμάσαι τη Σέλτικ που το ’67 νίκησε την Ιντερ, τη διπλή επιτυχία της Νότιγχαμ Φόρεστ το ’79 και το ’80, την Αστον Βίλα το ’82 (την περίοδο που έκαναν πάταγο οι αγγλικές ομάδες), τη Στεάουα και τον Ντουκαντάμ το ’86 και τον Ερυθρό Αστέρα το ’91. Αλήθεια, από τότε που ήρθαν οι όμιλοι στην επιφάνεια και οι ανισότητες… ξεχείλωσαν, ποιο αουτσάιντερ κατάφερε να πάει μέχρι το τέλος της διαδρομής; Οι λάτρεις των διπλών αναμετρήσεων διαπίστωσαν πως τους ξεπέρασε η εποχή τους. Ηταν πολύ δύσκολο, πλέον, να αποκλειστεί ένα φαβορί, μια χλιδάτη ομάδα και μένει να φανεί αν στην πορεία και με βάση το εφετινό σύστημα, που κάνει παραπάνω απαιτητική τη διοργάνωση, αλλάξει κάτι. Οσοι ποντάρουν στους νεωτερισμούς, συνιστούν σε όλους υπομονή. Γιατί πολύ απλά, το νέο format μπορεί να δώσει παραπάνω ώθηση στις ομάδες, κάθε αγωνιστική θα γίνεται το «έλα να δεις», τα λεγόμενα «αδιάφορα ματς» θα μοιάζουν με μειοψηφία και δεν αποκλείεται στην πορεία να έχουμε και το απρόβλεπτο ή κάποια ομάδα που εκμεταλλεύτηκε το πρόγραμμα και είδε τις ελπίδες της για κάτι σπουδαίο να ανθίζουν. Στον αντίποδα, οι επιφυλακτικοί επιμένουν πως και πάλι οι δυνατοί θα διατηρηθούν σε πρώτο πλάνο, το μίνι πρωτάθλημα δεν θα τους αγγίξει αρνητικά, η διεκδίκηση του τίτλου θα τους βρει «πρώτη θέση πίστα» και συνεπώς μόνο το ποιοι θα τους ακολουθήσουν θα μας απασχολήσει σοβαρά.

Οπως και να έχει, το θέαμα έχει από την ερχόμενη εβδομάδα την τιμητική του. Τα ντέρμπι αναμφίβολα αυξάνονται και θα τα παρακολουθούμε απνευστί. Εστω κι αν πάντα θα μας λείπουν αυτές οι γλυκές εκπλήξεις που απλά θα μας φέρνουν στον νου εκείνα τα χρόνια της ποδοσφαιρικής αθωότητας…