Tζόλης, ένας πολύτιμος συμπαίκτης

Tο Σάββατο απέναντι στη Φινλανδία εμφανίστηκε ο Πέλκας. Με τα γνωστά συν στο παιχνίδι του, κυρίως στο δημιουργικό κομμάτι. Αλλά και με τις όποιες αδυναμίες βγάζει αυτός ο έμπειρος ποδοσφαιριστής που δεν έχει πάντα την πλέον σταθερή απόδοση. Κόντρα στην Ιρλανδία, ένας άλλος πρώην του ΠΑΟΚ ήταν μια επιλογή του Γιοβάνοβιτς. Για να αποδειχθεί πως ο προπονητής είχε κάποιο δίλημμα για το ποιον πρέπει να στείλει ως παρτενέρ του Ιωαννίδη.

Τι έγινε ξεκάθαρο; Πως ο διψασμένος να κερδίσει μια θέση στην ενδεκάδα Χρήστος Τζόλης, έμοιαζε με «σκυλί του πολέμου». Ετρεξε, μόχθησε, μάρκαρε, κατέθεσε τακτική παιδεία υπηρετώντας το σύνολο και αποτελώντας ένα υπέροχο στήριγμα του Ιωαννίδη στο πρώτο ημίχρονο, ένα όχι ηλιόλουστο διάστημα για τη γαλανόλευκη ομάδα. Αυτός ο Τζόλης θύμισε το προ τετραετίας ξεπέταγμά του, τότε που ισοδυναμούσε με ευχάριστη έκπληξη όταν τον έβλεπες και έμοιαζε με άνεμο αισιοδοξίας έτσι που πάλευε για κάθε μπάλα. Τώρα, ο Τζόλης κουβαλά την εμπειρία του εξωτερικού, έχει ανταπεξέλθει σε δύσκολες καταστάσεις, θέλει να μεγαλώσει ποδοσφαιρικά παραπάνω και έπεισε πως δεν μπορεί μόνο να λογίζεται ως «δεύτερος κυνηγός», αλλά ταυτόχρονα πρέπει να τον θεωρούν και κορυφαία επιλογή. Δεν είναι μυστικό για όσους παρακολουθούν από κοντά τα πράγματα, πως ο νεαρός στράικερ αφήνει πίσω του τόσο τον Παυλίδη όσο και τον Γιακουμάκη. Ο πρώτος, αξιόλογος ασφαλώς, όχι όμως δεινός σκόρερ. Ο δεύτερος, ένας επιθετικός «βαρύ σκαρί», μάλλον για τις λεγόμενες «ειδικές συνθήκες». Το σύγχρονο ποδόσφαιρο, ωστόσο, απαιτεί κάτι διαφορετικό: θέλει κινητικότητα. Ο Ιωαννίδης που γυρίζει πίσω με απώτερο σκοπό να έχει την πρωτοβουλία, λειτουργώντας ενιότε και ως χαφ, αλλά και ο Τζόλης που ανοίγεται στα άκρα κάνοντας χώρους και εκμεταλλεύεται τα δυνατά του πόδια, ισοδυναμούν με το φρέσκο που συνήθως ζητεί μια ομάδα. Ενα σύνολο που διεκδικεί προκρίσεις θεωρείται αδύνατο να μη στηρίζεται σε επικίνδυνους κυνηγούς και σε παίκτες που «έχουν το γκολ». Τα πρόσφατα παιχνίδια απέδειξαν πως η εθνική ομάδα δεν βασίζεται πλέον μόνο στους αμυντικούς της, όπως παραδοσιακά συμβαίνει. Ναι, η φήμη την ακολουθεί. Σίγουρα όμως η σελίδα γυρίζει. Τώρα μπορούμε να βλέπουμε και τους φορ και να καμαρώνουμε γιατί βγάζουν ταλέντο και δυναμική. Ο Ιωαννίδης και ο Τζόλης το δείχνουν με τον πλέον σαφή τρόπο. Και όσο σκοράρουν, τόσο θα αυξάνονται οι πιθανότητες να έρθει επιτέλους κάτι αξιομνημόνευτο ύστερα από χρόνια και χρόνια ξηρασίας…