Εχουν περάσει πάρα πολλά για να ταλαιπωρούνται…

Με δηλώσεις του σε ραδιοφωνικό σταθμό ο αναπληρωτής υπουργός Αθλητισμού Γιάννης Βρούτσης έκανε χθες γνωστό πως επιτεύχθηκε συμφωνία με την ομάδα του Αρη για, από τη μεριά της ΚΑΕ, εννιαετή χρήση του κλειστού γηπέδου μπάσκετ της Θεσσαλονίκης που κάποτε αποκαλούσαμε «Παλέ Ντε Σπορ» και που σήμερα για προφανείς λόγους αποκαλείται «Nick Galis Hall». Πολύ καλά κάνει η κυβέρνηση και προχωρά σε αυτού του είδους τις παραχωρήσεις (ας μη φοβόμαστε τις λέξεις…) γηπέδων. Το μόνο πρόβλημα εν προκειμένω είναι ότι ο Βρούτσης έκανε γνωστό ότι στην ίδια συμφωνία παραχώρησης υπήρξε και «διακανονισμός των οφειλών της ΚΑΕ Αρης». Ακούγεται λιγάκι παράξενο να παραχωρείς ένα γήπεδο σε κάποιον που έχει οφειλές. Από την άλλη δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι τις περίφημες βελτιώσεις που με βάση τη συμφωνία θα γίνουν στον γήπεδο, ο μεν Αρης θα περιμένει να τις πληρώσει η κυβέρνηση, η δε κυβέρνηση θα περιμένει να τις πληρώσει ο Αρης. Τι θα συμβεί; Το πιθανότερο είναι ότι μια μέρα θα μάθουμε πως κι αυτές διακανονίστηκαν…

Σύντομα

Κάνω και μια πρόβλεψη. Να δείτε που η είδηση αυτή θα δημιουργήσει σύντομα μεγάλη κινητικότητα στο ζήτημα της ανακατασκευής του ποδοσφαιρικού γηπέδου της Τούμπας. Δεν λέω ότι θα ανακοινωθούν χρονοδιαγράμματα κ.λπ. Δεν ξέρω καν αν τέτοιες ανακοινώσεις έχουν και νόημα, δεδομένου ότι έχουν γίνει πολλές φορές. Αλλά είναι νόμος στη Θεσσαλονίκη: δεν γίνεται να υπάρξει μια εξαγγελία που να αφορά τον Αρη και να μην ακούσουμε πως κάτι θα πάρει σύντομα και ο ΠΑΟΚ.

Προβλήματα

Αναφέρθηκα στον Βρούτση και θυμήθηκα κάτι που απασχολεί πάρα πολύ τους πολύπαθους στην Ελλάδα κατόχους διαρκείας εισιτηρίων. Μετά τις τελευταίες παρεμβάσεις και την αυστηροποίηση στην έκδοση εισιτηρίων έχει προκύψει ένα πρόβλημα: οι κάτοχοι των διαρκείας εισιτηρίων δεν μπορούν να τα μεταβιβάσουν, όπως συνέβαινε μέχρι πέρυσι. Για να βγάλεις διαρκείας εισιτήριο κάνεις εγγραφή στο Gov.gr. To εισιτήριο με αυτό τον τρόπο γίνεται ονομαστικό. Το σύστημα δεν επιτρέπει έκδοση εισιτηρίου σε Ελληνες μόνιμους κατοίκους του εξωτερικού που δεν μπορούν να κάνουν εγγραφή στο Gov.gr, αλλά και σε ξένους, ακόμα και σε Κύπριους (!), που θα ήθελαν να αποκτήσουν εισιτήριο διαρκείας: κι αυτά είναι προβλήματα, αλλά η μη μεταβίβαση του εισιτηρίου από ένα πατέρα (που για κάποιο λόγο δεν μπορεί να πάει μια Κυριακή στο γήπεδο) σε ένα γιο π.χ. (που μπορεί να πάει στη θέση του) είναι σαφώς μια άβολη κατάσταση. Ακόμα χειρότερο είναι το πράγμα για εταιρείες που συνήθιζαν κάθε χρόνο να αποκτούν ένα αριθμό διαρκείας εισιτηρίων (και μάλιστα ακριβών) για να επιβραβεύουν εργαζομένους τους ή πελάτες τους (π.χ. από την περιφέρεια) δίνοντάς τους την ευκαιρία μια στο τόσο να δουν ένα ματς. Και σε αυτή την περίπτωση, αν γίνει μια φορά ονομαστική ταυτοποίηση εισιτηρίου, δεύτερη από το σύστημα δεν επιτρέπεται. Το εισιτήριο μπορεί να το χρησιμοποιεί ένας και μόνο.

Περίπλοκα

Με βάση τον υπάρχοντα νόμο δεν υπάρχει διάκριση εισιτηρίου – δεν υπάρχει δηλαδή «εισιτήριο διαρκείας» και «απλό εισιτήριο»: όλα τα εισιτήρια θεωρούνται ίδια. Δεν προκύπτει επίσης από πουθενά η απαγόρευση της μεταβίβασης του εισιτηρίου – και δεν θα μπορούσε να υπάρχει διότι η αγορά των εισιτηρίων είναι ηλεκτρονική κι αυτά πωλούνται ακόμα και από πλατφόρμες. Η UEFA όχι μόνο επιτρέπει τις μεταβιβάσεις αυτές, αλλά όταν αγοράζεις εισιτήρια από την ίδια για τα παιχνίδια των διοργανώσεών της, η μεταβίβαση των εισιτηρίων είναι πανεύκολη: δίνεις τα στοιχεία σου και τα στοιχεία του ανθρώπου που θα του μεταβιβάσεις το εισιτήριο κι αυτό είναι όλο. Αν είχε υιοθετηθεί το σύστημα πωλήσεων ηλεκτρονικών εισιτηρίων που χρησιμοποιεί η UEFA όλα θα ήταν απλά, αλλά επειδή στην Ελλάδα μας αρέσουν τα περίπλοκα μπλέξαμε στη διαδικασία και το Gov.gr. Και τη συνέπεια την είδαμε στα πρώτα κιόλας ματς της σεζόν: πολλοί κάτοχοι διαρκείας εισιτηρίων στο Καραϊσκάκη, στην Τούμπα και στην Οpap Arena δεν πήγαν στα γήπεδα (σίγουρα αρκετοί ήταν αυγουστιάτικα διακοπές), αλλά δεν μπόρεσε να πάει και κανείς στη θέση τους. Αν χρησιμοποιήσεις εισιτήριο που έχει όνομα άλλου, κινδυνεύεις με σύλληψη.

Συμφωνία

Ο Βρούτσης, αλλά και ο άλλος αρμόδιος υπουργός, ο υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής κ. Παπαστεργίου κατάλαβαν το πρόβλημα και είναι προς τιμήν τους ότι θέλουν και να το λύσουν. Αλλά θέλουν τη σύμφωνη γνώμη της Σουπερλίγκας που δεν έχει συμπεριλάβει το θέμα στα ζητήματα τα οποία κάθε λίγο συζητάνε τα μέλη της, δηλαδή οι ΠΑΕ. Αν μια ΠΑΕ εκτιμά πως αυτή η αδυναμία μεταβίβασης εισιτηρίου είναι πρόβλημα μπορεί να το λύσει και μόνη της – κι αυτό το λέω γιατί έμαθα πως στον Ολυμπιακό σύντομα το πρόβλημα θα λυθεί. Ωστόσο θα ήταν προτιμότερο το πρόβλημα να λυθεί κεντρικά και πριν αρχίσουν τα ματς στην Ευρώπη που ενδιαφέρουν τους κατόχους διαρκείας εισιτηρίων λίγο παραπάνω.

Κέρδος

Κάποιος θα πει γιατί οι ΠΑΕ να ενδιαφερθούν για αυτού του τύπου το παράπονο: αν τα εισιτήρια είναι μη μεταβιβάσιμα, όποιος θέλει να πάει στο γήπεδο, αντί να το κάνει με το εισιτήριο π.χ. του πατέρα του, μπορεί να βγάλει ένα ειδικά για τον αγώνα – για την ΠΑΕ αυτό είναι κέρδος. Ωστόσο δεν πρέπει να ξεχνάμε κάτι. Πρώτα από όλα η σχέση μιας ΠΑΕ με τον κάτοχο διαρκείας εισιτηρίου δεν είναι μια απλή σχέση: κάθε ΠΑΕ πρέπει να θέλει αυτό τον άνθρωπο ευχαριστημένο – δεν είναι πελάτης, είναι συνοδοιπόρος. Αυτός ο πιστός οπαδός τα τελευταία χρόνια έχει ταλαιπωρηθεί πολύ. Τον καιρό της πανδημίας το διαρκείας εισιτήριό του ακυρώθηκε. Πέρυσι τον άφησαν εκτός γηπέδου για μήνες χωρίς να φταίει αυτός. Σήμερα είναι κάτοχος ενός διαρκείας εισιτηρίου που αφορά τους αγώνες ενός πρωταθλήματος, του οποίου τα γήπεδα η ΔΕΑΒ (δηλαδή ένας κυβερνητικός φορέας) δύναται να τα κλείνει περίπου όποτε θέλει. Δεν νομίζω ότι οι ΠΑΕ έχουν κάποιου είδους συμφέρον να μην είναι ευχαριστημένοι οι κάτοχοι διαρκείας εισιτηρίων. Που είναι και οι καλύτεροι πελάτες στις μπουτίκ τους παρεμπιπτόντως.

Ζημιά

Δεν ξέρω αν και πώς ακριβώς θα λυθεί το πρόβλημα. Δεν αποκλείω οι ΠΑΕ (και οι ΚΑΕ γιατί διαρκείας εισιτήρια υπάρχουν και στο μπάσκετ…) να μην το αξιολογούν ως τέτοιο. Εγώ λέω πως αν χαλάσουν τις σχέσεις τους με τους κατόχους διαρκείας εισιτηρίων η ζημιά που μελλοντικά θα πάθουν θα είναι μεγάλη…