Το δώρο του Φώτη και η αύρα του «Γ. Καραϊσκάκης»

Λένε ότι η αρχή είναι το ήμισυ του παντός και το «καλημέρα» της νέας εθνικής ομάδας του Ιβάν Γιοβάνοβιτς στην επιστροφή στο γούρικο και παραδοσιακό «Γεώργιος Καραϊσκάκης» ήταν ιδανικό.

Χωρίς να εντυπωσιάσει (δεν χρειαζόταν και άλλωστε είναι πολύ νωρίς χρονικά) το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα έφτασε σε ένα άνετο 3-0 με τον Φώτη Ιωαννίδη (2 γκολ και ένα δοκάρι) να θέλει να κάνει δώρο όχι μόνο στην Εθνική αλλά και σε έναν προπονητή που είχε πιστέψει από την πρώτη στιγμή στον συγκεκριμένο παίκτη και με αυτόν άρχισε την «απογείωσή» του.

Την ίδια στιγμή η αύρα του «Γεώργιος Καραϊσκάκης» ήταν ξεκάθαρη από το πρώτο λεπτό στην ατμόσφαιρα. Ενα απίστευτο ποδοσφαιρικό γήπεδο το οποίο ήθελαν αποδεδειγμένα οι περισσότεροι παίκτες εδώ και χρόνια και η Εθνική είχε… εξοριστεί για μια επταετία από προηγούμενες διοικήσεις της ΕΠΟ χωρίς σοβαρή δικαιολογία. Ενα γήπεδο που από τότε που άνοιξε τις πύλες του (μετά την ανακατασκευή του το 2004) στην Εθνική, αυτή πήρε χάρις – και – σε αυτό 4 μεγάλες προκρίσεις back to back σε τελικές φάσεις Euro (2008-2012) και Μουντιάλ (2010-2014).

Από εκεί και πέρα με το «καλημέρα» της θητείας του στην Εθνική ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς άνοιξε το ρόστερ (το παράδειγμα του 21χρονου χαφ Χρήστου Ζαφείρη που μπήκε ως αλλαγή κάνοντας ντεμπούτο από την πρώτη του κιόλας κλήση) και έδειξε ότι αφενός θέλει να δώσει ευκαιρίες σε όλους και αφετέρου ότι θα δοκιμάζει σχήματα για να καταλήξει σιγά – σιγά στα πιο ασφαλή.

Αλλωστε άρχισε το βασικό σχήμα με Κουλιεράκη στα στόπερ, Μπουχαλάκη στα χαφ και Χατζηγιοβάννη στα στόπερ δείχνοντας ακριβώς αυτό, ότι όλοι θα έχουν θέση από την πρώτη στιγμή.

Πριν απ’ τον αγώνα τραγούδησε τον εθνικό μας ύμνο ως κάτι πολύ φυσικό και το αιτιολόγησε όταν ρωτήθηκε μετά τον αγώνα:

«Είναι λογικό να τραγουδάω τον εθνικό ύμνο. Είμαι τόσα χρόνια εδώ, τα παιδιά μου γεννήθηκαν εδώ, αν δεν τον ήξερα θα ήταν παράλογο. Είμαι περήφανος που είμαι εδώ και θα κάνω τα πάντα να βοηθήσω τα παιδιά».