Επιτυχία μιας γενιάς

Εντάξει, έβαλαν το χεράκι τους οι Σέρβοι για να περάσει η Εθνική μας στα προημιτελικά του ολυμπιακού τουρνουά. Αλλά αυτό δεν μειώνει σε τίποτα το μέγεθος της επιτυχίας της. Ούτε κατ’ ελάχιστον. Αλλωστε υπήρξαν πολλά μικρά πράγματα που ήταν σε βάρος της αυτές τις μέρες κι αν είχαν έρθει αλλιώς, δεν θα χρειαζόταν να τη φάει η αγωνία επί μιάμιση μέρα περιμένοντας να δει τι θα κάνει η Σερβία με το Νότιο Σουδάν.

Δυο καλάθια που δέχθηκε σε νεκρό χρόνο στο τέλος των αγώνων της με Καναδά και Ισπανία ενώ όλα είχαν κριθεί, ο τραυματισμός του Χατσιμούρα, που έδωσε σαφές προβάδισμα στη Βραζιλία έναντι της Ιαπωνίας και τη δυνατότητα να πάρει μεγάλη διαφορά, ακόμα ακόμα κι εκείνο το απίθανο (όσο και ανύπαρκτο φάουλ) που σφύριξαν οι διαιτητές σε βάρος του Γουόκαπ στο τέλος της πρώτης περιόδου του αγώνα με την Αυστραλία, το οποίο έδωσε τρεις εύκολους πόντους στους Αυστραλούς. Τρεις πόντους που αν δεν είχαν σημειωθεί, η Εθνική θα είχε περάσει από την Παρασκευή το μεσημέρι.

Η επιτυχία είναι τεράστια. Ισοδυναμεί με άθλο, διότι μιλάμε για ένα παγκόσμιο πρωτάθλημα με τη συμμετοχή όχι 32 ομάδων, όπως στο… κανονικό της FIBA, αλλά μόλις 12. Και μόνο το να βρεθείς στους Ολυμπιακούς Αγώνες είναι μεγάλη υπόθεση, πόσο μάλλον να προκριθείς στα προημιτελικά. Από έναν όμιλο, μάλιστα, που ήταν με διαφορά ο πιο δύσκολος του τουρνουά.

Κι είναι μια επιτυχία που φέρει την υπογραφή μιας ολόκληρης γενιάς παικτών. Οπως το 1996 στην Ατλάντα ήταν ο Γιαννάκης, ο Φασούλας και ο Χριστοδούλου (δυστυχώς όχι και ο Γκάλης, που είχε αποσυρθεί νωρίτερα), αλλά και οι Αλβέρτης, Δημήτρης Παπανικολάου, Σιγάλας, Οικονόμου, Ρετζιάς, η επόμενη γενιά. Οπως το 2004 στην Αθήνα και το 2008 στο Πεκίνο ήταν γενιά του Παπαλουκά, του Διαμαντίδη και του Σπανούλη. Ετσι και φέτος είναι οι διάδοχοί τους.

Κάθε γενιά από το 1987 και μετά φέρει ως παράσημο και επιστέγασμα της συνολικής προσφοράς της στο άθλημα την παρουσία και διάκριση στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Εξασφαλίζοντας έτσι την παραμονή του ελληνικού μπάσκετ ανάμεσα στις κορυφαίες δυνάμεις του πλανήτη. Και αφήνοντας ως παρακαταθήκη για την επόμενη γενιά την υποχρέωση για τη συνέχειά του.