Η Ελλάδα που θέλουμε

Ο καθένας έχει τη γνώμη του για την Ελλάδα στην οποία ζούμε. Συνήθως δεν είναι καλή, η καθημερινότητα προσφέρει χίλιες δυο αφορμές για γκρίνια, παράπονα και… ενίοτε ξεσπάσματα. Το βέβαιο, ωστόσο, είναι πως στο Παρίσι αυτές τις μέρες των Ολυμπιακών Αγώνων βλέπουμε την Ελλάδα στην οποία όλοι θα θέλαμε να ζούμε.
Την Ελλάδα της συμπερίληψης, του σεβασμού στο διαφορετικό και των ανοικτών οριζόντων, όπως εκφράζεται από τον Γιάννη Αντετοκούνμπο. Τον πρώτο μαύρο σημαιοφόρο στην ελληνική ολυμπιακή ιστορία, τον άνθρωπο που υποδέχθηκε με δάκρυα στα μάτια τη μεγάλη τιμή που του έκανε η Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή να κρατήσει στα χέρια του τη σημαία κατά τη διάρκεια της τελετής έναρξης των Αγώνων.
Την Ελλάδα των υψηλών στόχων και της σκληρής δουλειάς για την επίτευξή τους, όπως εκφράστηκε από τον Απόστολο Χρήστου. Τερμάτισε ψηλότερα από κάθε άλλον έλληνα κολυμβητή στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων (4ος), έχασε το χάλκινο μετάλλιο για μόλις δύο εκατοστά του δευτερολέπτου, αλλά αντί να πανηγυρίζει ήταν στα… μαύρα πανιά: «Εγώ μετάλλιο ήθελα. Το έχασα και δεν με ικανοποιεί τίποτα άλλο. Τι τέταρτος, τι όγδοος, το ίδιο είναι», είπε.
Την Ελλάδα της αξιοπρέπειας και της ντομπροσύνης, όπως εκφράστηκε από το κλάμα της Δώρας Γκουντούρα, που μας συγκλόνισε όλους. «Εχασα από μια εξαιρετική αθλήτρια. Δεν θέλω να χρησιμοποιώ τη διαιτησία ως δικαιολογία, γιατί η διαιτησία είναι η δικαιολογία των αδυνάτων», είπε σε πείσμα όλων των άλλων, που ξεσπάθωσαν κατά του διαιτητή του αγώνα της με τη Γαλλίδα Απίτι Μπρουνέ.
Χαίρεσαι να βλέπεις αυτά τα παιδιά να τα δίνουν όλα μέσα στους αγωνιστικούς χώρους, να νικούν, να χάνουν, να χαίρονται, να πανηγυρίζουν, να στενοχωριούνται. Ακόμα περισσότερο χαίρεσαι να τα ακούς να μιλούν. Βγάζουν από μέσα τους τέτοιο σφρίγος, τέτοια φρεσκάδα, τόση αισιοδοξία, που σε κάνουν να πιστεύεις ότι το αύριο αυτής της χώρας, αυτής της κοινωνίας με τα τόσα προβλήματα και παθογένειες, θα είναι πράγματι πολύ καλύτερο.
Μπορεί να μην είναι τελικά, αλλά τουλάχιστον έχουμε, χάρη σε αυτά τα παιδιά, έναν οδηγό για το τι πρέπει να κάνουμε για να είναι…














