«Οι αθλητές της φύσης» εναντίον των ολυμπιονικών

Σειρά ντοκιμαντέρ που συγκρίνει τις δυνατότητες των κορυφαίων αθλητών με τους εκπροσώπους της άγριας φύσης η οποία θα προβληθεί τις ημέρες διεξαγωγής των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού αναμένεται να προκαλέσει αίσθηση, καθώς αποδεικνύει πόσο αδύναμος είναι τελικά ο άνθρωπος.

Η σειρά που δημιουργήθηκε από το Εθνικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας (MNHN) θα μεταδίδεται καθ’ όλη τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων από τη France Télévisions και το YouTube και θα συγκρίνει τις επιδόσεις των ζώων με εκείνες των σπουδαίων αθλητών. Κάθε πρωί θα μεταδίδεται ένα επεισόδιο διάρκειας δύο λεπτών το οποίο θα επικεντρώνεται σε ένα ζώο ή φυτό και σε ένα από τα εξαιρετικά χαρακτηριστικά του. Πρόκειται ουσιαστικά για ένα μάθημα προς τον άνθρωπο που βλέπει τον εαυτό του ως το ισχυρότερο είδος της φύσης.

Το 2021 ο γεωργιανός αρσιβαρίστας Λάσα Ταλαχάντζε κατάφερε να σηκώσει σε πάγκο 265 κιλά, επίδοση που αποτελεί την κορυφαία στον κόσμο. Μόνο που το μυρμήγκι, με την ικανότητά του να σηκώνει εξήντα φορές το βάρος του, αν είχε τις ίδιες διαστάσεις με τον Ταλαχάντζε θα μπορούσε να σηκώσει 9.000 κιλά!

Και βέβαια δεν είναι μόνο τα μυρμήγκια που πετυχαίνουν επιδόσεις οι οποίες είναι ασύγκριτες με τις αντίστοιχες των ανθρώπων. Η φώκια για παράδειγμα που καλύπτει τα 50 μέτρα ελεύθερο σε έξι δευτερόλεπτα θα άφηνε πολλά μέτρα πίσω της τον Φελπς. Ο ευρωπαϊκός λαγός θα σάρωνε έναν πυγμάχο, ακόμα και η μαγκρόβια θα νικούσε έναν γυμναστή.

Ενα από τα επεισόδια επικεντρώνεται στη σούλα, το μεγαλύτερο θαλασσοπούλι της Ευρώπης το οποίο συγκρίνεται με τους καταδύτες. Εχει ικανότητα να κάνει βουτιά στο νερό από ύψος 40 μέτρων έναντι των 10 μέτρων ενός αθλητή των Ολυμπιακών Αγώνων και να αναπτύξει ταχύτητα 100 χλμ./ώρα.

Το ράμφος της σούλας έχει εμπνεύσει τη μύτη του Concorde για τη διείσδυσή του στον αέρα.

«Αρκεί να παρακολουθήσετε τα δελφίνια να κολυμπούν σε ομάδες για να δείτε τις ομοιότητες με τη συγχρονισμένη κολύμβηση. Η σύνδεση είναι λιγότερο εύκολη μεταξύ μιας πικραλίδας και ενός kite surfer», εξηγεί ο Ζαν-Φιλίπ Σιμπλέ, φυσιοδίφης στο MNHN, επιστημονικός επίτροπος του έργου και μεγάλος λάτρης των σπορ.

Το μήνυμα

Το ντοκιμαντέρ δεν έχει πρόθεση να γελοιοποιήσει τους αθλητές αλλά να αναδείξει τις «τρομερές δυνατότητες της φύσης». Και οι Ολυμπιακοί Αγώνες αποτελούν ένα ανοιχτό παράθυρο για να δει ο κόσμος την ομορφιά και τη βιοποικιλότητα.

Τα γυρίσματα έγιναν σε δεκαπέντε τοποθεσίες σε όλο τον κόσμο, διήρκεσαν επτά μήνες, το συνεργείο αποτελούνταν από δεκαπέντε μέλη και τα πλάνα ξεπερνούν τις 150 ώρες. Θα προβληθούν είκοσι βίντεο αλλά θα μπορούσαν να είναι ακόμα και 200, λένε οι συντελεστές της παραγωγής.

Οι επιστήμονες θέλουν να περάσουν το μήνυμα της προστασίας της βιοποικιλότητας που βρίσκεται υπό την πίεση του ανθρώπου χωρίς ωστόσο να προκαλέσει ενοχές.  «Μια αράχνη, με την πρώτη ματιά, μπορεί να είναι τρομακτική. Αλλά όταν βλέπεις μια αράχνη να πηδάει από κοντά, με τα οκτώ μάτια της, να κάνει κινήσεις αντάξιες του breakdancing, μόνο δέος μπορείς να νιώσεις», λέει ο Σιμπλέ.