Ο Κιλιάν και οι 100άρηδες
Ο Εμπαπέ με τη μεταγραφή του στη Ρεάλ Μαδρίτης είναι στο κλειστό κλαμπ παικτών με αξία πάνω από εκατό εκατ. ευρώ, με έξι από τους υπόλοιπους δεκαοκτώ να ανήκουν επίσης στη Βασίλισσα
Με την προσθήκητου Κιλιάν Εμπαπέ, η Ρεάλ Μαδρίτης έχει συγκεντρώσει τους περισσότερους... 100άρηδες από όλους τους συλλόγους της Ευρώπης (επτά), με τη Μάντσεστερ Σίτι να έρχεται δεύτερη με πέντε
Η Ρεάλ Μαδρίτης είναι η πρωταθλήτρια Ευρώπης. Είναι και η καλύτερη ομάδα στον κόσμο. Αυτό κατά γενική ομολογία. Παράλληλα έχει και τους πιο ακριβούς παίκτες στον ποδοσφαιρικό πλανήτη. Φυσιολογικό όταν επτά παίκτες της Βασίλισσας ξεπερνούν σε αξία τα 100 εκατομμύρια ευρώ. Ο Τζουντ Μπέλιγχαμ, ο Βινίσιους Τζούνιορ και ο Κιλιάν Εμπαπέ, βρίσκονται στην κορυφή μαζί με τον Ερλινγκ Χάαλαντ της Μάντσεστερ Σίτι value στα 180 εκατομμύρια ευρώ. Αυτό σύμφωνα με το φημισμένο transfermarkt.
Συνολικά, μόνο 18 παίκτες έχουν αξία πάνω από 100 εκατομμύρια. Τη νέα χρονιά, επτά από αυτούς θα είναι υπό τις διαταγές του Αντσελότι. Μια χρυσή Ρεάλ Μαδρίτης. Για την ισπανική ομάδα στη σχετική λίστα των 100άρηδων είναι και οι Βαλβέρδε (όγδοος, 120 εκατομμύρια ευρώ), Ροντρίγκο (11ος, 110 εκατομμύρια ευρώ) και οι Καμαβινγκά και Τσουαμενί (15ος και 16ος με 100 εκατομμύρια ευρώ). Σπουδαίο παρόν και πολύ μέλλον για μια Ρεάλ με μέσο όρο ηλικίας 23,3 χρόνια.
Το υπόλοιπο πάνθεον
Ο ανταγωνισμός έρχεται από την Αγγλία. Ο Φόντεν (150 εκατομμύρια ευρώ) και ο Ρόδρι (130 εκατομμύρια ευρώ) συνοδεύουν τον Χάαλαντ ως εκπρόσωποι της Μάντσεστερ Σίτι μαζί με τους Χούλιαν Αλβαρες (100) και Τζερεμί Ντοκού (100). Πέντε έναντι επτά της Ρεάλ. Ο Σάκα (140 εκατομμύρια ευρώ), ο Ντέκλαν Ράις (120 εκατομμύρια ευρώ) και ο Οντεγκααρντ (110 εκατομμύρια ευρώ) προσθέτουν γεύση Αρσεναλ. Η Μπάγερν με τον Μουσιάλα (120 εκατομμύρια ευρώ) και τον Κέιν (100 εκατομμύρια ευρώ) προσθέτει δύο ενώ οι Λεβερκούζεν (Βιρτς, 130 εκατομμύρια ευρώ), Ιντερ (Λαουτάρο, 110 εκατομμύρια ευρώ) και Νάπολι (Οσιμεν, 100 εκατομμύρια ευρώ) ολοκληρώνουν το ποδοσφαιρικό (πανάκριβο) πάνθεον.
Ο Εμπαπέ πήγε στη Μαδρίτη για να ολοκληρώσει μια ομάδα ονείρων. Εδώ και χρόνια είναι η πολιτική της Ρεάλ που φύτεψε τους σπόρους για μια dream team αποκτώντας νεαρά ταλέντα για να τα αναπτύξει στο «Μπερναμπέου». Μια πολιτική μακριά από αυτή των Γκαλάκτικος των αρχών του 2000, όταν αποκτούσαν καθιερωμένους αστέρες. Από τους 100άρηδες μόνο ο Γάλλος πήγε με αξία πάνω από τα 100 εκατομμύρια, ενώ ο αντίποδας είναι ο Φεντερίκο Βαλβέρδε, που έγινε κάτοικος Μαδρίτης με αξία μόλις 500.000 ευρώ, που σημαίνει μια αύξηση 23.900%.
Ολα έχουν αλλάξει
Η δουλειά ανίχνευσης ταλέντων από μια ομάδα που ηγείται ο Τζούνι Καλαφάτ λειτουργεί άψογα και η επένδυση της διοίκησης στους νέους, πάντα υποστηριζόμενη από έναν μάστερ της διαχείρισης ταλέντων όπως ο Αντσελότι, συγκλίνουν για να μετατρέψουν τη Ρεάλ Μαδρίτης σε μια ομάδα έτοιμη να κυριαρχεί για χρόνια στην Ευρώπη. Επτά παίκτες των 100+ εκατομμυρίων. Ενα κλειστό κλαμπ στο οποίο άμεσα μπορούν να προστεθούν παίκτες με προοπτικές παγκόσμιων αστέρων όπως ο Εντρικ (60 εκατομμύρια) ή ο Αρντα Γκιουλέρ (45).
O Φλορεντίνο Πέρεθ μεγάλωσε και έμαθε. Η πολιτική «Zidanes y Pavones» είναι μια μακρινή ανάμνηση. Αναφέρεται στη στρατηγική διαχείρισης παικτών που υιοθέτησε η Ρεάλ Μαδρίτης κατά τη διάρκεια της πρώτης προεδρίας του Φλορεντίνο Πέρεθ στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Ο όρος προέρχεται από τα ονόματα δύο αντιπροσωπευτικών παικτών: του Ζινεντίν Ζιντάν (Zidane), ενός από τους πιο ακριβοπληρωμένους και διάσημους ποδοσφαιριστές της εποχής, και του Φρανσίσκο Παβόν (Pavón), ενός νεαρού ποδοσφαιριστή που προερχόταν από τις ακαδημίες της Ρεάλ Μαδρίτης.
Η φιλοσοφία πίσω από αυτή την πολιτική ήταν να δημιουργηθεί μια ομάδα που να συνδυάζει την… αστερόσκονη και την παγκόσμια φήμη με τη φρεσκάδα και τη δέσμευση των νέων ταλέντων, με στόχο την αγωνιστική επιτυχία και τη συνεχή ανανέωση της ομάδας. Ωστόσο, αυτή η πολιτική δέχθηκε κριτική καθώς, παρά τις εντυπωσιακές μεταγραφές, η Ρεάλ Μαδρίτης δεν κατάφερε πάντα να πετύχει τους αγωνιστικούς της στόχους, ενώ η έντονη επικέντρωση στους Galácticos θεωρήθηκε ότι επηρέασε αρνητικά τη συνοχή και την ισορροπία της ομάδας. Τώρα όλα έχουν αλλάξει στο «Μπερναμπέου»…














