Τα διδάγματα του Euro 2024

Το ποδόσφαιρο λειτουργεί όπως το χρηματιστήριο. Προεξοφλεί τα μελλούμενα. Αντιδρά για όσα θα έρθουν σαν να είναι ήδη εδώ.

Η έξαρση του εθνικισμού ήταν εντονότερη από ποτέ, μετά των χιλιάδων, αν όχι εκατομμυρίων, που ταξίδεψαν στη Γερμανία για να ζήσουν την ατμόσφαιρα του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος και να ενισχύσουν τις εθνικές τους ομάδες.

Ιδιαίτερα μεταξύ των βαλκανικών χωρών, η ένταση έφτασε σε ακραία επίπεδα αποκαλύπτοντας μια υποτιμημένη  μπαρουταποθήκη. Αλβανοί, Κροάτες, Σέρβοι έξυσαν πληγές μέχρι που τις μάτωσαν, ενώ ακόμα και οι Κοσοβάροι που δεν συμμετείχαν στο Euro έπαιξαν τον δικό τους ρόλο στην ένταση. Οι Τούρκοι ξέπλυναν τους ακροδεξιούς εξτρεμιστές Γκρίζους Λύκους, ενισχύοντας ταυτόχρονα τη ρητορική πόλωσης του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Η ένταση με την οποία τραγουδούσαν τους εθνικούς τους ύμνους όλοι οι παίκτες, πλην φυσικά των Ισπανών που ο ύμνος τους δεν έχει στίχους και ακούγεται μόνο το Βασιλικό Εμβατήριο και η πολιτική χροιά που έδιναν στους αγώνες οι ηγέτες των χωρών είναι προάγγελοι κακών μαντάτων, αν συνδυαστούν με την άνοδο της Ακροδεξιάς στην Ευρώπη.

Η διοργάνωση του 17ου Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος τράβηξε επίσης τον μανδύα που έκρυβε τόσα χρόνια την ανεπάρκεια της Γερμανίας σε βασικούς τομείς της οικονομίας της.

Το κάποτε καμάρι της η Ντόιτσε Μπαν, οι σιδηρόδρομοί της, εξέθεσαν τη χώρα και τη μετέτρεψαν σε περίγελο της Ευρώπης. Ηταν επίσης εντυπωσιακή η αγάπη των Γερμανών για το «ρευστό» και η απέχθειά τους για το πλαστικό χρήμα, αλλά και το πόσο πίσω έχει μείνει η ατμομηχανή της ευρωπαϊκής οικονομίας στην ψηφιακή εποχή.

Ποδοσφαιρικά η διοργάνωση σηματοδοτεί και επίσημα την αλλαγή εποχής. Από τον Μέσι και τον Ρονάλντο περνάμε στον Γιαμάλ και τον Μπέλιγχαμ. Ο θάνατος του «τίκι τάκα» με το οποίο ταυτίστηκε η εποχή Μέσι ακούστηκε τόσο έντονα σαν τον ήχο που παράγει η πόρτα όταν κλείνει με δύναμη. Η μοίρα, γιατί περί αυτού πρόκειται, έπαιξε το παιχνίδι της αφού ο Μέσι έγινε «ανάδοχος» του Γιαμάλ σε μια ιστορική «βάφτιση» πριν από 17 χρόνια και ο τελευταίος αποδεικνύει πως διαθέτει χαρίσματα του «πνευματικού» του πατέρα. Ο Ρονάλντο αυτοχειριάστηκε με τη βοήθεια του οιδηματοποιημένου του εγωισμού του. Κάθε ημέρα που περνά μέχρι να το πάρει απόφαση και να αποσυρθεί με ψηλά το κεφάλι, όπως έκανε ο Τόνι Κρος, θα φθείρει το λούστρο της φήμης του μέχρι που θα το ξεθωριάσει. Το Euro 2024 αποδείχτηκε αρκετά διδακτικό. Οσοι δεν κατάλαβαν τα μηνύματά του είναι καταδικασμένοι να τα βιώσουν.