Ενας ήρωας της video art

Αριστος γνώστης των τεχνικών δυνατοτήτων του βίντεο ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1970, ο Μπιλ Βιόλα αξιοποιούσε τις δυνατότητες των ειδικών εφέ για να δημιουργήσει τα έργα του, στα οποία ήταν σαφείς οι επιρροές από το ενδιαφέρον του για τη μυστικιστική πλευρά του χριστιανισμού, του βουδισμού και του ισλαμισμού. «Βλέπω ότι η τεχνολογία των μέσων δεν είναι σε αντίθεση με τον εσωτερικό μας εαυτό, αλλά στην πραγματικότητα μια αντανάκλασή του», έλεγε σε συνεντεύξεις του. Σε πολλά δε από τα πιο δυνατά έργα του δημιουργούσε την αίσθηση της επιβράνδυσης του χρόνου, με αποτέλεσμα να επιτείνεται η σχέση του θεατή με το θέμα κάθε προβολής.

Ο καλλιτέχνης που χρησιμοποιούσε νέα μέσα για να δημιουργήσει συναισθήματα που προκαλούσαν τα έργα των μεγάλων δασκάλων – εξού και είχε χαρακτηριστεί από άλλους σύγχρονος Ρέμπραντ και από άλλους σύγχρονος Μικελάντζελο – είχε δει τη δουλειά του να παρουσιάζεται και να τυγχάνει αναγνώρισης από το Μουσείο Αμερικανικής Τέχνης Γουίτνι στη Νέα Υόρκη και την Μπιενάλε της Βενετίας μέχρι το Μουσείο Τέχνης Mόρι του Τόκιο.

Είναι γνωστός και στο  ελληνικό φιλότεχνο κοινό, καθώς δημιουργίες του ανήκουν στη μόνιμη συλλογή του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, το οποίο έχει στο παρελθόν παρουσιάσει τόσο μεμονωμένα έργα του στο πλαίσιο ομαδικών εκθέσεων όσο και αφιερώματα αποκλειστικά στη δουλειά του. Η  εμβληματική του «Σχεδία» μάλιστα παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Αθήνα, από το ΕΜΣΤ, στο πλαίσιο της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας, την ολυμπιακή χρονιά του 2004.

ΜΑΙΡΗ ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΥ