Ο Καναδάς έτοιμος για τα πρωτεία

Ο κόσμος έχει δεσμευτεί για μια ριζική αλλαγή όσον αφορά την πυρηνική ενέργεια. Πιο καθαρά από τα ορυκτά καύσιμα και η ανησυχία για προβλήματα εφοδιασμού ενόψει υλικοτεχνικών ή γεωπολιτικών κρίσεων έχουν δώσει τεράστια ώθηση στα σχέδια επέκτασης σε όλο τον κόσμο. Η Κίνα, για παράδειγμα, έχει ξεκινήσει ένα φιλόδοξο σχέδιο καθαρής ενέργειας 546 δισεκατομμυρίων που περιλαμβάνει πυρηνική ενέργεια με 26 νέα έργα σταθμών ηλεκτροπαραγωγής υπό κατασκευή, αν και όλη η Ασία ακολούθησε το παράδειγμά της με την Ινδία, το Ιράν, την Κορέα, την Ιαπωνία και το Μπανγκλαντές με τα δικά τους έργα.

Οι ΗΠΑ, ο Καναδάς και η Γαλλία έχουν επίσης ανακοινώσει νέα ανοίγματα. Συνολικά, σύμφωνα με στοιχεία της Παγκόσμιας Πυρηνικής Ενωσης, υπάρχουν περισσότεροι από 60 αντιδραστήρες υπό κατασκευή. Για να κατανοήσουμε τη διάσταση αυτής της ώθησης, υπάρχουν σήμερα περίπου 440 αντιδραστήρες σε λειτουργία σε όλο τον κόσμο και τα τελευταία 20 χρόνια μόνο 100 μονάδες τέθηκαν σε λειτουργία.

Ωστόσο, υπάρχει ένα μεγάλο πρόβλημα. Ολη αυτή η πυρηνική αφύπνιση συντηρείται από ένα πολύ περιορισμένο καύσιμο και εκτίθεται σε μεταβαλλόμενες αλυσίδες εφοδιασμού, το ουράνιο. Υπό αυτή την έννοια, η νέα παγκόσμια ζήτηση αναγκάζει την τιμή να εκτοξεύεται στα ύψη. Αν και η τιμή αυτής της πρώτης ύλης έχει μειωθεί κατά 20% από τα υψηλά της το 2024, εξακολουθεί να έχει εκτοξευθεί κατά 150% από το 2021 και 68% από το 2023. Μια άνοδος που έφερε τιμές που δεν έχει δει ο πλανήτης από το 2007.

Το 43% του συνόλου του ουρανίου στον κόσμο προέρχεται από το Καζακστάν και υπάρχει μόνο προσφορά 130 εκατομμυρίων λιβρών στην αγορά, ενώ οι αντιδραστήρες του κόσμου καταναλώνουν 190 εκατομμύρια. Επομένως, η αγορά χρειάζεται έναν νέο προμηθευτή που θα κάνει την πυρηνική επανάσταση που φαίνεται να περνά ο κόσμος φθηνότερη και πιο βιώσιμη. Υπό αυτή την έννοια, ένας εναλλακτικός υποψήφιος έχει τρέξει για να ξεκινήσει μια εχθρική εξαγορά της κυριαρχίας του Καζακστάν στην αγορά ουρανίου.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν, για μεγάλο χρονικό διάστημα, υποταγμένες στους διεθνείς ανέμους του πετρελαίου, μέχρι που βρήκαν αρκετό μαύρο χρυσό στα σπλάχνα τους για να γίνουν ο μεγαλύτερος παραγωγός στον κόσμο. Ολα αυτά χάρη σε μια πολύ συγκεκριμένη περιοχή, τη λεκάνη της Πέρμιας, η οποία έχει γίνει η Μέκκα της ενεργειακής ανεξαρτησίας της Βόρειας Αμερικής και ένας από τους πετρελαϊκούς πνεύμονες του κόσμου. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τον Καναδά, ο οποίος έχει βρει μια πολύ συγκεκριμένη περιοχή με την οποία φιλοδοξεί να γίνει η μεγάλη δύναμη του κόσμου στην παραγωγή ουρανίου. Βασικό στοιχείο στη μετάβασή του προς την ενεργειακή αυτάρκεια, καθώς η σχάση έχει γίνει ο άξονας των σχεδίων του Τζάστιν Τριντό.

Για πολύ καιρό η πυρηνική βιομηχανία κοίταζε τον Καναδά. Ο βόρειος γίγαντας ήταν η μεγάλη δύναμη στην παραγωγή ουρανίου στον κόσμο με περίπου το 22% της παγκόσμιας παραγωγής. Ωστόσο, εκθρονίστηκε το 2009 από το Καζακστάν, φτάνοντας επί του παρόντος τους 21.227 μετρικούς τόνους, σε σύγκριση με τους 7.351 τόνους του Καναδά. Ωστόσο, από την Οτάβα διαμορφώνονται καταστάσεις για ένα πραγματικό «μπουμ».

Ο ρόλος του Σασκάτσουαν. Ολα εξαρτώνται από μια πολύ συγκεκριμένη περιοχή: το Σασκάτσουαν. Μια επαρχία που συνορεύει με τις Ηνωμένες Πολιτείες, η οποία έχει γίνει το επίκεντρο μιας πραγματικής επανάστασης. Παρά το τεράστιο μέγεθός της, αυτή η μεγάλη επαρχία έχει μόλις 1,2 εκατ. κατοίκους. Ωστόσο, από το 2021 έχει γίνει η παγκόσμια πρωτεύουσα του ουρανίου. «Το ουράνιο του Σασκάτσουαν είναι το κλειδί καθώς ο κόσμος επιδιώκει να μεταβεί στη βιώσιμη παραγωγή ενέργειας και να προμηθεύεται ορυκτά από ασφαλείς, δημοκρατικές περιοχές», δήλωσε ο υπουργός Ενέργειας και Πόρων Τζιμ Ράιτερ.

Αν ήταν χώρα, το Σασκάτσουαν θα ήταν ο δεύτερος μεγαλύτερος παραγωγός στον κόσμο, αν και συγκεκριμένα όλα συγκεντρώνονται στον λογαριασμό Athabasca, ο οποίος είναι 100.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα και παράγει περίπου το 20% του παγκόσμιου ουρανίου. Συγκεκριμένα, μεγάλο μέρος της ανάπτυξης εξαρτάται από ένα μόνο ορυχείο, στον ποταμό McArthur, τον μεγαλύτερο ανιχνευτή ουρανίου στον κόσμο σε όλο τον πλανήτη. Το 14% της προσφοράς του πλανήτη εξαρτάται από αυτό.

Η χώρα πάντα έβρισκε αυτή την περιοχή ως ένα αξιόπιστο μέρος για να συνεχίσει να αυξάνει και να αυξάνει τις προμήθειές της στον κόσμο. Από το 2021 και ιδιαίτερα το 2022, με την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και τη στροφή προς τα πυρηνικά, τα έργα έχουν πολλαπλασιαστεί. Το 2022, η παραγωγή της χώρας αυξήθηκε κατά 64% και το 2023 κατά 72%, σύμφωνα με στοιχεία της S&P Global, και τώρα οι ειδικοί πιστεύουν ότι θα μπορούσε να συνεχίσει να αυξάνεται μέχρι να δώσει για άλλη μια φορά στην Οτάβα παγκόσμια ηγετική θέση.