Η αγάπη για τη φανέλα

Υπάρχουν αθλητές και αθλητές σε αυτόν τον κόσμο. Αλλοι που μένουν πιστοί σε μια ομάδα για όλη τους τη ζωή, όπως υπήρξε για παράδειγμα ο σπουδαίος Μαλντίνι, μέλος της υπέροχης φουρνιάς της Μίλαν. Υπάρχουν κάποιοι που ελαφρά τη καρδία μπορούν να περάσουν στην αντίπερα όχθη, αρκεί τα χρήματα να είναι πολλά. Το έκανε ο Λουίς Φίγκο σε μια μεταγραφή που άναψε όσο ποτέ την κόντρα της Ρεάλ με την Μπαρτσελόνα και έκανε ολόκληρο τον κόσμο να… σαστίσει. Υπάρχουν εκείνοι που αλλάζουν τις ομάδες σαν τα πουκάμισα, που θέλουν να αποκτήσουν πολλές εμπειρίες από διαφορετικές χώρες.

Ο Γιώργος Μασούρας δεν θα συζητηθεί ποτέ όσο ο Φίγκο και δεν θα γίνει ποτέ γνωστός στο παγκόσμιο ποδοσφαιρικό γίγνεσθαι όσο ο Μαλντίνι. Δεν θα αλλάξει ομάδες σαν τα πουκάμισα, ούτε θα… θαμπωθεί από μερικά χιλιάρικα παραπάνω. Ο Γιώργος Μασούρας, ο πιο αντιστάρ… σταρ που έχει συναντήσει το ελληνικό ποδόσφαιρο, θα είναι πάντα στην ομάδα και θα φορά για πάντα τη φανέλα που αγαπάει. Που λάτρεψε και έμαθε να τιμά. Που έφτασε φορώντας εκείνη έως την κορυφή της Ευρώπης. Τη μέρα που η Τουρκία βούιζε για πρόταση της Τραμπζονσπόρ με αρκετά μηδενικά, τόσο για εκείνον όσο και των Ελ Κααμπί και Φορτούνη, ο Μασούρας έβαζε την υπογραφή του σε ένα ακόμα συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό. Και θα μείνει στο δικό του λιμάνι για πάντα.

Ο Μασούρας άκουσε πολλές σειρήνες, εντός και εκτός συνόρων, αλλά αρκούσε μια κουβέντα με τον Ολυμπιακό για να τον κρατήσει για πάντα ερυθρόλευκο. Και να αποδείξει πως ακόμα και στις μέρες μας, σε μέρες που το χρήμα κινεί τα νήματα και καθορίζει ζωές, εκείνος ενδιαφερόταν πρώτα και πάνω απ’ όλα για την ομάδα που τον ανέδειξε, τον έκανε πρωταθλητή και τον οδήγησε στην ποδοσφαιρική γη της επαγγελίας. Ο ποδοσφαιρικός ρομαντισμός στα καλύτερά του.