Τη «Μήδεια» του Σάιμον Στόουν

Λευκός καμβάς. Τρίπτυχος. Κενός. Για να γραφεί πάνω του από το μηδέν η ιστορία της Αννας, μιας σύγχρονης εκδοχής της Μήδειας. Ή μήπως ένα κλείσιμο του ματιού στο περιβάλλον του ψυχιατρείου από το οποίο παίρνει εξιτήριο η πρωταγωνίστρια, χωρίς να έχουν γιατρευτεί οι πληγές της; Είναι η πρώτη εικόνα που αντικρίσαμε στη σκηνή του θεάτρου Παλλάς. Εκεί όπου παρουσιάστηκε για τρεις βραδιές η βασισμένη στον Ευριπίδη «Μήδεια» με την υπογραφή του αυστραλού σκηνοθέτη Σάιμον Στόουν (πολλοί γνωρίζουμε από την ταινία «Η ανασκαφή» στο Netflix) σε μία από τις καλύτερες – έως τώρα – στιγμές του Φεστιβάλ Αθηνών – Επιδαύρου.

Η Αννα (η βραβευμένη με Theo d’Or Μαρίκε Χίμπενκ) μοιάζει αμήχανη καθώς βρίσκεται ύστερα από καιρό εκτός ψυχιατρείου. Το μαρτυρά η στάση του σώματός της και το βλέμμα της, που το βλέπουμε σε πρώτο πλάνο στην οθόνη – η παρουσία κάμερας επί σκηνής δεν λείπει από τη συγκεκριμένη παράσταση. Μόνο που εδώ δεν είναι άσκοπη ή ασύνδετη με τα γεγονότα. Η παρουσία της δικαιολογείται καθώς οι δυο γιοι της γυρίζουν ένα οικογενειακό ντοκιμαντέρ στο πλαίσιο μιας σχολικής εργασίας. Κι έτσι χωρίς κόπο ένα από τα αγαπημένα εργαλεία του Διεθνούς Θεάτρου του Αμστερνταμ του Ιβο Βαν Χόβε – ο θίασος του οποίου ερμηνεύει το έργο που γράφει και σκηνοθετεί ο Στόουν – βρήκε τη θέση του στην παράσταση, επιτρέποντάς μας να δούμε κατάματα τους πρωταγωνιστές.

Η πατριαρχία

Η Αννα είναι γιατρός. Εχει σπουδαία καριέρα ως επικεφαλής ενός ερευνητικού εργαστηρίου. Θέλει, ωστόσο, να ξανακερδίσει τον σύζυγό της, τον οποίο δηλητηρίαζε αργά καθώς είχε ανακαλύψει την εξωσυζυγική του σχέση με την κατά πολύ νεότερή του και κόρη του κοινού διευθυντού τους, Κλάρα, εξού και βρέθηκε στο ψυχιατρείο. Εκείνος πάλι έχει βολευτεί με τη νέα κατάσταση, αφού βλέπει την καριέρα του να παίρνει την ανιούσα.

Οταν θα παρασυρθεί στο κρεβάτι από την Αννα κι οι κινηματογραφημένες από τα παιδιά σκηνές που τους βρίσκουν στο κρεβάτι φτάνουν στα χέρια της Κλάρα είναι η στιγμή που η πατριαρχία θα φτάσει στο απόγειό της. Από τη μία ο πατέρας της Κλάρα θα καλύψει τον μελλοντικό γαμπρό του και θα του δώσει τις απαραίτητες οδηγίες για να κάνει «ευτυχισμένη» την κόρη του: να την πάει ταξίδι, να της κάνει ακριβά δώρα και να την αφήσει έγκυο. Και από την άλλη η Αννα – στην είδηση πως η Κλάρα είναι έγκυος, οπότε και συνειδητοποιεί ότι το παιχνίδι είναι χαμένο – ξεσπά. Και μας αφήνει – μέσα από έναν άψογα δομημένο χαρακτήρα με στοιχεία από πραγματικά γεγονότα που συνέβησαν στο Κάνσας το 1995 – να αναρωτιόμαστε αν θέλει να εκδικηθεί τον σύζυγό της για την απιστία του ή για το γεγονός ότι της έκλεψε την καριέρα, καθώς εκείνη έμεινε πίσω στη δουλειά της για να κρατήσει την οικογένεια. Οργή, πόνος, ακύρωση οπλίζουν το χέρι της Αννας που πλέον αισθάνεται αδικαίωτη.