Τα χειρότερα έχουν αποφευχθεί, όμως τα προβλήματα δεν τελείωσαν

Για την Ευρωπαϊκή Ενωση, το αποτέλεσμα των γαλλικών εκλογών ήταν καλά νέα – αλλά και κακά νέα. «Τα χειρότερα έχουν αποφευχθεί», δηλώνει στο Politico ανώτερος διπλωμάτης της ΕΕ, αποτυπώνοντας τη διάθεση στις Βρυξέλλες το βράδυ της Κυριακής, όταν έγινε σαφές ότι η ακροδεξιά Εθνική Συσπείρωση δεν θα κέρδιζε την πλειοψηφία στο κοινοβούλιο, όπως πολλοί φοβόντουσαν. Εκεί όμως τελειώνουν τα καλά νέα, καθώς η Γαλλία – μαζί με τη Γερμανία, την άλλη μεγάλη δύναμη στην ΕΕ, που έχει τους δικούς της εσωτερικούς αγώνες – έχει πλέον βυθιστεί στο πολιτικό χάος και σε μια παράλυση που μπορεί να διαρκέσει μήνες και να βλάψει την ΕΕ.

«Αν σύντομα όλα σταματήσουν τόσο στο Παρίσι όσο και στο Βερολίνο λόγω διεθνών πολιτικών διαφωνιών, η Ευρώπη θα έχει πραγματικά πρόβλημα», σχολιάζει ευρωπαίος διπλωμάτης. Ο Μακρόν αποτέλεσε σημαντική παρουσία στο ευρωπαϊκό μέτωπο, είτε αναδιαμορφώνοντας την εμπορική ατζέντα της ΕΕ, πιέζοντας για μια πιο φιλόδοξη ατζέντα βιομηχανικής άμυνας και ανταγωνιστικότητας, είτε προσβλέποντας σε μεγαλύτερη στρατηγική αυτονομία ενόψει μιας πιθανής δεύτερης προεδρίας του Ντόναλντ Τραμπ.

Τώρα, ο γάλλος πρόεδρος είναι αποδυναμωμένος και η προσοχή του αποσπάται από τα προβλήματα στο εσωτερικό της χώρας. Η κύρια ανησυχία, σύμφωνα με υψηλόβαθμο γάλλο αξιωματούχο, έχει να κάνει με τα χρήματα: «Απλώς δεν ξέρουμε πώς θα ψηφίσουμε τον προϋπολογισμό σε αυτό το πολιτικό πλαίσιο, παρά τον κίνδυνο να κινήσει η ΕΕ τη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος εναντίον της Γαλλίας».

Το εσωτερικό αδιέξοδο της Γαλλίας θα ήταν ευκολότερο για την ΕΕ να το αντιμετωπίσει εάν το άλλο μισό του γαλλογερμανικού άξονα λειτουργούσε καλά. Αλλά δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Μετά τα αδύναμα αποτελέσματα των ευρωπαϊκών εκλογών και για τα τρία κόμματα του γερμανικού συνασπισμού, τα οποία μαζί κέρδισαν μόλις το 31% των ψήφων, ο καγκελάριος Ολαφ Σολτς κατάφερε να εξασφαλίσει μια συμφωνία για το προσχέδιο προϋπολογισμού για το 2025, εκτονώνοντας μια κρίση – τουλάχιστον προς το παρόν – που θα μπορούσε να είχε ρίξει την κυβέρνησή του. Οι τριγμοί στο εσωτερικό του κυβερνητικού συνασπισμού σημαίνουν ότι υπάρχει λίγος χρόνος για τον γερμανό καγκελάριο να πρωτοστατήσει στην ευρωπαϊκή σκηνή – ακόμα κι αν είχε δείξει ενδιαφέρον να το κάνει. Οπως παρατηρεί ο αναλυτής Μπουτάμπα Ραχμάν, «μια αδύναμη Γερμανία και μια χαοτική Γαλλία θέτουν ένα σημαντικό ερώτημα σχετικά με την ηγεσία στην Ευρώπη».