Κινηματογραφικός… γκάνγκστερ

Ο περισσότερος κόσμος θα θυμάται τον μπρουκλινέζο ηθοποιό Τόνι Λο Μπιάνκο που άφησε τον περασμένο Ιούνιο την τελευταία πνοή του στο Πούλσβιλ του Μέριλαντ σε ηλικία 88 ετών, από την πιο γνωστή κινηματογραφική ερμηνεία του: ήταν ο κακοποιός Σαλ Μπόκα τον οποίο καταδίωκαν οι αστυνομικοί του Τμήματος Ναρκωτικών της Νέας Υόρκης Ντόιλ και Ρούσο (Τζιν Χάκμαν, Ρόι Σάιντερ) στον βραβευμένο με Οσκαρ καλύτερης ταινίας, «Ανθρωπο από τη Γαλλία» (1971) του Γουίλιαμ Φρίντκιν.

Ωστόσο, παρότι ως κινηματογραφική φιγούρα ταυτίστηκε με ρόλους μαφιόζων ή αστυνομικών, ο σικελικής καταγωγής Λο Μπιάνκο είχε έντονη δραστηριότητα στο θέατρο, το σινεμά και την τηλεόραση. Εχοντας περάσει από το Actors Studio της Νέας Υόρκης, έκανε το ντεμπούτο του στο θέατρο το 1963 («Η όπερα της πεντάρας») και αργότερα υπήρξε συνιδρυτής του Triangle Theatre το οποίο υπηρέτησε ως καλλιτεχνικός διευθυντής για έξι χρόνια.

Η χρυσή εποχή

Η δεκαετία του 1970 ήταν η χρυσή κινηματογραφική εποχή του. Πρωταγωνίστησε στην καλτ ταινία «The Honeymoon Killers» (1970) πάνω στη δράση ενός ζευγαριού δολοφόνων κατά συρροή, στο «Α-7: Απόσπασμα ειδικής δράσεως» (1973) (γυρισμένο από τον συγγραφέα Γουίλιαμ Πίτερ Μπλάτι) και στο δράμα του Ρόμπερτ Μάλιγκαν «Ενας δρόμος που λέγεται Αύριον» (1978) δίπλα στον Ρίτσαρντ Γκιρ και τον Πολ Σορβίνο.

Ωστόσο, δεν έγινε ποτέ βέρος πρωταγωνιστής και αργότερα οι εμφανίσεις του περιορίστηκαν σε χαρακτηριστικούς δευτεραγωνιστικούς ρόλους ταινιών όπως «Δύο καθάρματα στην ίδια πόλη» (1984) (με τον Κλιντ Ιστγουντ και τον Μπαρτ Ρέινολντς), «Η ένορκος» (1996) (με τους Αλεκ Μπάλντουιν, Ντέμι Μουρ) και δεκάδες άλλες.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ