Τώρα αλλάζουν όλα…

Η φάση των ομίλων τα είχε και όλα και… τίποτα. Η αρχή ήταν καλή, αλλά στη συνέχεια το αποτέλεσμα είναι πάντα αυτό που μετράει. Κανείς δεν θυμάται το ποιος έπαιξε καλή μπάλα, αλλά το ποιος κέρδισε. Αυτή είναι η μοίρα σε κάθε άθλημα όπου υπάρχει το στοιχείο του ανταγωνισμού και του πρωταθλητισμού. Οσοι αποκλείστηκαν δεν μπορούν να μιλούν ούτε για αδικία μήτε για ατυχία. Οταν προκρίνονται οι δυο πρώτοι από κάθε όμιλο και μαζί τους και οι τέσσερις καλύτεροι τρίτοι τότε ποιος αδικήθηκε; Η διαιτησία έχει σταθεί σε καλά επίπεδα, ο κόσμος έχει γεμίσει τα γερμανικά γήπεδα και η ευρωπαϊκή ομοσπονδία μπορεί να είναι χαρούμενη αφού και τα ταμεία της θα γεμίσουν.

Αν για έναν παίκτη υπάρχει πίκρα αυτός είναι ο σπουδαίος Μόντριτς. Η πρόκριση χάθηκε όχι μόνο στην τελευταία φάση του αγώνα με την Ιταλία, αλλά και στα δυο πρώτα παιχνίδια του γκρουπ. Δεν άντεξε η Χρβάτσκα, δεν ήταν το ίδιο καλή με τα προηγούμενα τουρνουά και λέει αντίο και ο άσος της Ρεάλ χωρίς τη μεγάλη διάκριση. Η Ισπανία έδειξε ότι μπορεί πολλά. Χωρίς να έχει την ομαδάρα των προηγούμενων ετών και τα σούπερ αστέρια καθάρισε εύκολα το γκρουπ. Τώρα βέβαια αρχίζουν τα νοκάουτ. Εκεί δεν μετράει τίποτα. Ούτε το πως τα πήγες στον όμιλο μήτε το αν έχεις καλή ομάδα. Πολλά μπορεί να κριθούν και στα πέναλτι. Σημασία έχει να προκριθείς. Η Αγγλία; Ολοι περιμένουν κάθε φορά τη μεγάλη στιγμή, αλλά ως τώρα δεν έθελξε με τις εμφανίσεις της. Η Ιταλία βρήκε τον τρόπο να προκριθεί, ενώ η Γερμανία εκμεταλλεύθηκε την έδρα.

Η Πορτογαλία του Κριστιάνο θα είναι όπως πάντα ψηλά, ενώ η Γαλλία του Εμπαπέ δεν πιέστηκε καθόλου. Πήγε για τα απαραίτητα, αλλά τώρα πρέπει να ξυπνήσει. Τώρα δεν υπάρχει λάθος. Η ποιότητα των μεγάλων αρκούσε για να περάσουν από τον όμιλο στους «16». Η εικόνα όλων όμως δεν πείθει ότι κάποιος θα πάει τρένο ως τον τελικό. Είναι ένα Ευρωπαϊκό όπου τα φαβορί είναι πολλά. Αουτσάιντερ; Η Αυστρία εντυπωσίασε. Ισως οι επίγονοι της μυθικής Βούντερτιμ να κάνουν την έκπληξη στα γερμανικά γήπεδα. Προσοχή όμως γιατί στα νοκάουτ όλα αλλάζουν…