Η Γερμανία και η θολή εικόνα

Αν πούμε ότι στο πρώτο «σοβαρό» ματς που έπαιξε η Γερμανία στο Euro δυσκολεύτηκε αφάνταστα, δεν θα είναι ψέμα. Τα βρήκε… μπαστούνια, πάντα με βάση το δικό της μέγεθος ως ομάδα, βέβαια. Μπορεί στο τέλος να πήρε αυτό που ήθελε και να τερμάτισε πρώτη στον όμιλο, αλλά η εικόνα της δεν ήταν και πολύ ενθαρρυντική. Καλές οι άνετες νίκες κόντρα σε Σκωτία και Ουγγαρία, αλλά από εδώ και πέρα δεν θα έχει τέτοιους αντιπάλους που δεν τους αποκαλείς και ισχυρούς. Απέναντι στην Ελβετία έδειξε να δυσκολεύεται πολύ, ειδικά στον τρόπο με τον οποίο την πίεζε η αντίπαλός της και έφτασε πολύ κοντά στην ήττα. Ενας παράγοντας που έπαιξε ρόλο σε αυτή την εικόνα ίσως να ήταν και το γεγονός πως ο Νάγκελσμαν κατέβασε την ομάδα του για τρίτο σερί παιχνίδι με την ίδια ακριβώς ενδεκάδα.

Προτίμησε «μια από τα ίδια», δεν επέλεξε να δώσει ανάσες σε κάποιους παίκτες και η κούραση ήταν εμφανής. Για παράδειγμα, ο Ρούντιγκερ παρουσιάστηκε αγνώριστος και η εικόνα του «φώναζε». Το ρόστερ της Γερμανίας έχει κάποιους παίκτες κλάσης οι οποίοι κατά βάση είναι σε μεγάλη ηλικία πλέον, αλλά έχει και σημαντικές αδυναμίες. Αν δεν γίνει και σωστή διαχείριση, αυτές οι αδυναμίες θα βγουν πιο εύκολα στην επιφάνεια. Πιθανόν η απόφαση του Νάγκελσμαν να μην κάνει καμία αλλαγή στο αρχικό σχήμα, να δείχνει πράγματα και για το πόσο (δεν) πιστεύει το σύνολο του ρόστερ του. Τώρα όμως που τα πράγματα ζορίζουν, μπορεί να το βρει μπροστά του. Και πλέον περιθώρια λάθους δεν υπάρχουν.

Κατανοητό πως υπάρχει μεγάλη πίεση για το αποτέλεσμα ως διοργανώτρια ομάδα. Αλλά ο όμιλος ήταν αν μη τι άλλο βατός για τη Γερμανία και της έδινε την ευκαιρία να μοιράσει τον χρόνο και να δοκιμάσει πράγματα. Οπως και να ‘χει, σαν όνομα και λόγω του ότι παίζει στην έδρα της, η ομάδα του Νάγκελσμαν συμπεριλαμβάνεται στα φαβορί, αλλά καθαρά αγωνιστικά δεν πείθει ότι μπορεί να φτάσει μέχρι τέλους. Αν τα καταφέρει, υπέρβαση θα έχει κάνει…