Serial killer, ποίηση και σεξ

«Peeping Tom» (Αγγλία, 1960) του Μάικλ Πάουελ. Πολλά χρόνια πριν απ’ τις φρικτές ταινίες «Σε βλέπω», ο βρετανός σκηνοθέτης Μάικλ Πάουελ, δημιουργός κομψοτεχνημάτων του παγκόσμιου σινεμά όπως τα «Κόκκινα παπούτσια» και το «Ζήτημα ζωής και θανάτου» (γυρισμένες μαζί με τον Εμερικ Πρέσμπουργκερ) σκηνοθέτησε μια από τις πρώτες διάσημες ταινίες με serial killer, στην οποία παρακολουθούμε τη «δράση» ενός εικονολήπτη (Καρλχάιντς Μπεμ) που κινηματογραφεί τα εγκλήματά του (δολοφονίες γυναικών) για να μελετά και να απολαμβάνει τις εκφράσεις των θυμάτων του πριν απ’ τον θάνατο. Εξαιρετικά δυσάρεστη και δύσκολη στην παρακολούθησή της, η ταινία οδηγήθηκε στην πυρά στην πρώτη προβολή της σοκάροντας κοινό και κριτικούς, κυρίως για την ηθική της υπόσταση. Αργότερα, μάλλον υπερβολικά την αποκάλεσαν «κρυφό αριστούργημα» του Πάουελ και σήμερα θεωρείται ένα από τα πιο γνήσια cult movies του βρετανικού κινηματογράφου. Να σημειωθεί ότι είναι γυρισμένη την ίδια χρονιά με την πολύ προτιμότερη «Ψυχώ» του Αλφρεντ Χίτσκοκ, η οποία επίσης πραγματεύεται serial killer.

«Στις σκιές των ξεχασμένων προγόνων» (Tini zabutykh predkiv, Σοβιετική Ενωση, 1964) του Σεργκέι Παρατζάνοφ. Καρπάθια. Ο έρωτας δυο νέων που προέρχονται από διαφορετικά κοινωνικά στρώματα θα έχει τραγική εξέλιξη στην τέταρτη ταινία του αρμενογεωργιανού σκηνοθέτη Σεργκέι Παρατζάνοφ (1924-1990), έναν ποιητικό παροξυσμό που τιθασεύει τη δραματουργική αφήγηση και μοιάζει με θρήνο για τον χαμένο ουκρανικό πολιτισμό (η ιστορία θα μπορούσε να εκτυλίσσεται σε οποιαδήποτε χρονική περίοδο ανάμεσα στον 18ο αιώνα και την εποχή που το σοσιαλιστικό καθεστώς κατέλαβε την Ουκρανία). Μια ακόμα ταινία που αποκαλύπτει τον πλούτο σκέψης ενός ασυμβίβαστου δημιουργού (ο Παρατζάνοφ κυνηγήθηκε από τους Σοβιετικούς), ο οποίος δεν σταμάτησε ποτέ να είναι συνεπής στη γραφή και τη γλώσσα των λυρικών ταινιών του. Αριστούργημά του ωστόσο παραμένει το «Σαγιάτ Νόβα το χρώμα του ροδιού» που πριν από λίγο καιρό επίσης προβλήθηκε σε επανέκδοση.

«Το σεξ και η Λουσία» (Lucía y el sexo, Ισπανία, 2001) του Χούλιο Μέδεμ. Μετά την art house επιτυχία του «Οι εραστές του Αρκτικού Κύκλου», ο Χούλιο Μέδεμ κινηματογράφησε το καλλίγραμμο σώμα και το πανέμορφο πρόσωπο της Παθ Βέγκα σε μια ταινία χωρίς ουσιαστική ιστορία στην οποία τα πάντα περιστρέφονται γύρω από το σεξ – από την τεκνοποιία μέχρι την πορνογραφία. Και φυσικά, όλα απεικονίζονται με ξεκάθαρες λεπτομέρειες.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ