Η σκληρότητα και το πάθος για ομορφιά του Καρλ Λάγκερφελντ

Ποιο είναι το ενδιαφέρον μιας ιστορίας για τον Καρλ Λάγκερφελντ που απλώνεται σε έξι επεισόδια και προβάλλεται στην πλατφόρμα Disney+; Οτι το θέμα της είναι το ξεκίνημα της καριέρας και όχι η βιογραφική αποτίμηση ενός πασίγνωστου δημιουργού της μόδας. Οτι σημασία έχει το πλαίσιο και η εποχή που αναδύεται η περσόνα του Καρλ Λάγκερφελντ, η αληθινά δημιουργική και ανανεωτική σε σχεδιαστικές ιδέες δεκαετία του ’70, και όχι τόσο η βασιλεία του ως καλλιτεχνικού διευθυντή, γκουρού των πάντων στα άδυτα του οίκου Chanel.

Στην ιστορία «Becoming Karl Lagerfeld» όλα ξεκινάνε το 1972, όταν ο γερμανός κακομαθημένος νέος σχεδιαστής πεταλουδίζει στο Παρίσι κάνοντας κοινωνικές γνωριμίες στο βιτριολικό σύμπαν της μόδας μπαινοβγαίνοντας ως ελεύθερος επαγγελματίας από τους οίκους Fendi και Chloe και αναπτύσσοντας ερωτικές αντιζηλίες με τον ταλαντούχο ανταγωνιστή του νεαρό Ιβ Σεν Λοράν για τα μάτια του συγγραφέα Ζακ ντε Μπασέρ. Ο Ντάνιελ Μπριλ, πρωταγωνιστής της σειράς, χωρίς να μοιάζει ιδιαίτερα στον Λάγκερφελντ των 70s, μεταφέρει πειστικά – υποστηρίζει ο «Guardian» – μία από τις πιο εμβληματικές προσωπικότητες της μόδας του 20ού αιώνα έχοντας απέναντί του τον Αρνό Βαλουά ως Σεν Λοράν και τον Τεοντόρ Πελερέν να υποδύεται τον εκθαμβωτικό νεαρό συγγραφέα.

Ο Λάγκερφελντ, πριν καθιερώσει την ασπρόμαυρη στολή του, ντυμένος φανταχτερά με μοβ γραβάτες ελέγχει την εικόνα του, περιτριγυρισμένος από γυναίκες τις οποίες ντύνει στην εντέλεια, ενώ φέρεται με αποστασιοποιημένη αξιοπρέπεια στις άλλες πλευρές του ερωτικού τρίγωνου, τον Ιβ και τον Ζακ, χωρίς να δείχνει πόσο απελπιστικά ερωτευμένος είναι. Οπως λέει η μητέρα του, «(ο Ιβ) είναι ένα λιοντάρι και δεν έχεις μαστίγιο».

Οταν η μάσκα γλιστράει

Ο Μπριλ παρουσιάζει τον Λάγκερφελντ ως ένα προσεκτικά επιμελημένο κατασκεύασμα που παραμένει στον αφρό της επιφάνειας. Στις λίγες στιγμές που βλέπουμε τη μάσκα του να γλιστράει και αναδύεται η βαθύτερη αγωνία του, βρίσκεται πάντα στη μοναξιά. Το μεγαλύτερο ελάττωμά του είναι οι υδατάνθρακες, σε αντίθεση με την προτίμηση του Ιβ σε κάθε παράνομη ουσία ή κοκτέιλ που προσφέρεται. Ο Λάγκερφελντ έχει τον έλεγχο του εαυτού του, οπότε το να ζωγραφίσει κανείς μια εικόνα του γεμάτη θεατρικό χάος και συναισθηματική αγωνία θα ήταν ανειλικρινές. Αλλά η σειρά δεν εξυγιαίνει την περίπτωσή του και η τάση του για σκληρότητα και χειραγώγηση έρχεται στο προσκήνιο, καθώς βλέπουμε τη ζημιά που προκάλεσε στους πιο κοντινούς του ανθρώπους. Αν είναι να τον επιβραβεύσουμε για κάτι, αυτό είναι το πάθος του να κάνει τον κόσμο ομορφότερο. Το «Becoming Lagerfeld» το τονίζει.

ΕΦΗ ΦΑΛΙΔΑ