Υπάρχει ένας και μόνο αστερίσκος

Το μάτι είναι επικίνδυνο πράγμα και δεν πρέπει να το προκαλείς ακόμα κι αν είσαι ο Κίλιαν Εμπαπέ και αισθάνεσαι σούπερ ήρωας. Οταν είσαι στο κέντρο του ενδιαφέροντος επειδή άφησες την Παρί Σεν Ζερμέν για τη Ρεάλ Μαδρίτης, κι όταν όλοι περιμένουν να δουν αν μπορείς να βγάλεις τη Γαλλία πρωταθλήτρια Ευρώπης, δεν χρειάζεται να τραβήξεις κι άλλο την προσοχή π.χ. με πολιτικές δηλώσεις. Πιθανότατα δεν μπορείς να το κρατήσεις μέσα σου: όπως και να ‘χει, για να τις κάνεις πρέπει να έχεις ένα φυλαχτό. Ο Εμπαπέ δεν έχει. Ενα «τρακάρισμα» με έναν αμυντικό των Αυστριακών στο τέλος της πρεμιέρας των Γάλλων έγινε λόγος για να σπάσει τη μύτη του. Δεν θα αγωνιστεί κόντρα στους Ολλανδούς, δεν θέλει να κάνει επέμβαση γιατί θα χάσει το τουρνουά και θα του φτιάξουν μια ειδική μάσκα. Που σημαίνει πως δύσκολα θα αγωνιστεί στη συνέχεια όσο καλά θέλει. Και πως η Γαλλία του απέκτησε ένα σοβαρό πρόβλημα.

Ντιαλό

Στο μεταξύ οι συζητήσεις που προκάλεσε με την τοποθέτησή του εναντίον της Λεπέν δίνουν και παίρνουν. Χθες ήταν η σειρά του προέδρου της γαλλικής ομοσπονδίας να τον επιπλήξει. Ο κ. Φιλίπ Ντιαλό έδωσε συνέντευξη Τύπου με θέμα τη σπασμένη μύτη του Εμπαπέ, αλλά κατέληξε να μιλά για τις πολιτικές του τοποθετήσεις. «Δεν μπορώ να απαγορεύσω στους παίκτες τις πολιτικές αναφορές, λυπάμαι όμως γιατί κάποιοι ξεπέρασαν τα όρια. Στο DNA της Εθνικής Γαλλίας είναι να εκπροσωπεί όλη τη χώρα χωρίς διακρίσεις. Δεν ξέρω τι ακριβώς θέλουν να κάνουν οι παίκτες, αλλά θα ήταν χρήσιμη για τη χώρα μια επιτυχία της Εθνικής μας κι όχι η έκφραση μιας πολιτικής στάσης» είπε. Κι ενώ ζήτησε να σταματήσουν οι συζητήσεις, μάλλον έριξε λάδι στη φωτιά άθελά του για να υπάρξουν περισσότερες…

Γερμανοί Νο 2

Σήμερα ξεκινάει η δεύτερη αγωνιστική του Εuro2024 και θα ξαναδούμε τους Γερμανούς που νομίζω πως κέρδισαν τον άτυπο τίτλο της πιο ενδιαφέρουσας ομάδας της διοργάνωσης μετά την ολοκλήρωση της πρώτης αγωνιστικής όταν και τις είδαμε όλες. Η Γερμανία είναι η ομάδα που σκόραρε περισσότερο, δημιούργησε περισσότερες ευκαιρίες, είχε πέραν πάσης αμφιβολίας την καλύτερη παρουσία στις μέχρι τώρα πρεμιέρες. Ο αστερίσκος σε όλα αυτά είναι ότι αντιμετώπισε τη Σκωτία που έμεινε νωρίς με 10 παίκτες, δεν έχει στο τουρνουά τον μοναδικό επιθετικό επιπέδου που διαθέτει, δηλαδή τον σκληρό, ψηλό Φέργκιουσον, και φάνηκε να είναι ίσως η χειρότερη ομάδα από τις είκοσι τέσσερις. Το σημερινό παιχνίδι των Γερμανών με την Ουγγαρία στη Στουτγάρδη θα μας βοηθήσει να σχηματίσουμε μια πιο στέρεα άποψη για τις δυνατότητες των γηπεδούχων.

Αν και σήμερα η ομάδα του Νάγκελσμαν κερδίσει θεαματικά και εύκολα, οι πιθανότητες να τη δούμε πρωταθλήτρια Ευρώπης για πρώτη φορά μετά το 1996 θα ανέβουν κατακόρυφα. Η διαφορά των Γερμανών με τα υπόλοιπα φαβορί είναι ότι αυτοί έψαχναν πειστικές νίκες στη διάρκεια του τουρνουά ώστε να βρουν τη χαμένη τους αυτοπεποίθηση. Με τη Σκωτία βρήκαν μια νίκη από αυτές που δίνουν σε μια ομάδα σιγουριά. Χρειάζονται κι άλλες. Οι Ούγγροι δεν είναι τόσο κακοί όσο φάνηκαν στην πρεμιέρα τους απέναντι στους Ελβετούς. Εχουν κερδίσει πρόσφατα τη Γερμανία στο Μόναχο. Αν σήμερα χάσουν από τους Γερμανούς όσο εύκολα έχασαν οι Σκωτσέζοι, ο γερμανικός ενθουσιασμός θα φτάσει στα ύψη.

Βέλγοι

Η απόλυτη απογοήτευση της πρώτης αγωνιστικής είναι σαφώς το Βέλγιο. Αυτή τη φορά οι Βέλγοι δεν πήγαν στα τελικά μιας διοργάνωσης κουβαλώντας τον τίτλο του φαβορί που σε προηγούμενες περιπτώσεις υπήρξε τελικά ένα είδος σταυρού του μαρτυρίου. Αλλά και το γεγονός ότι στη Γερμανία όλοι τούς αντιμετώπιζαν ως αουτσάιντερ δεν μοιάζει να τους έκανε καλό. Η ήττα από τη Σλοβακία υπήρξε και λίγο συμπτωματική. Στους Βέλγους ακυρώθηκαν δύο γκολ από το VAR – πράγμα που δεν έχει συμβεί μέχρι τώρα με καμιά άλλη ομάδα στο τουρνουά. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι ήταν και άτυχοι διότι σκόραραν αλλά λόγοι για να ακυρωθούν τα γκολ υπήρξαν. Πέρα όμως από την ατυχία, υπάρχει στην ομάδα αυτή μια παράξενη ματαιοδοξία. Το Βέλγιο έχει τόσους πολλούς καλούς παίκτες που νομίζεις πως όλοι τους στη διάρκεια ενός παιχνιδιού σταματάνε να αγωνίζονται και κοιτάζονται στον καθρέφτη. Κανείς δεν δίνει την μπάλα γρήγορα και όλοι σχεδόν οι επιθετικοί τους θέλουν να κάνουν μια προσωπική ενέργεια πριν πασάρουν. Το χειρότερο ωστόσο είναι η έλλειψη πίστης.

Πριν από το ματς με τη Σλοβακία ο Ντε Μπρόινε κατηγόρησε τους δημοσιογράφους «γιατί γράφουν υπερβολές για τις δυνατότητες της ομάδας». «Μας εμφανίζετε σαν να είμαστε η τρίτη καλύτερη ομάδα στον κόσμο» είπε, προσθέτοντας ότι «το Βέλγιο πρέπει πρώτα απ’ όλα να αποδείξει ότι συγκαταλέγεται μέσα στις οκτώ καλύτερες ευρωπαϊκές». Αυτό είναι ωραίο να το λέει σχολιαστής. Να το λέει αρχηγός ομάδας που θέλει να διακριθεί σε διοργάνωση απαγορεύεται.

Ιορντανέσκου

Χθες σας έγραφα πόσο καλή εντύπωση μου έκανε η Ρουμανία στο παιχνίδι με την Ουκρανία. Η Ρουμανία έχει προπονητή τον Εντι Ιορντανέσκου, γιο του Ανχελ Ιορντανέσκου, που είχε υπάρξει ένα μικρό διάστημα ομοσπονδιακός προπονητής της Εθνικής Ελλάδος στα τέλη της δεκαετίας του ’90. Η περίοδος Ιορντανέσκου είναι απ’ τις πιο διασκεδαστικές στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Τον προσέλαβαν και σε χρόνο-ρεκόρ μετάνιωσαν. Ο Ιορντανέσκου είχε μια παράξενη βαλκανική υπεροψία και θεωρούσε τον εαυτό του μεγαλύτερο μέγεθος από την Εθνική Ελλάδος – ίσως και να ήταν. Ως παίκτης είχε αγωνιστεί στον ΟΦΗ, περιμένοντας να πάει μεταγραφή στον ΠΑΟ, πράγμα που δεν έγινε ποτέ και είχε φύγει από την Ελλάδα κομμάτι απογοητευμένος, μολονότι στην Κρήτη τον αγαπούσαν. Σύντομα δέχτηκε τότε μια πρόταση από την ΑΕΚ να αναλάβει και την ίδια παράλληλα με την Εθνική: η ΕΠΟ του το αρνήθηκε. Λίγο καιρό αργότερα άρχισαν οι έλληνες παράγοντες να τον πιέζουν να φύγει. Τον έβγαλαν από το σπίτι που έμενε λέγοντας ότι ο ενοικιαστής του το χρειάζεται γιατί πάντρεψε τον γιο του και τον έστειλαν σε ένα άλλο, το οποίο δεν είχε έπιπλα. Μετά από μια ήττα σε ένα ματς με τη Νορβηγία, έναν καβγά του Ντέμη Νικολαΐδη με τον Γρηγόρη Γεωργάτο για τη φανέλα με το 11 (που οι παίκτες αρνήθηκαν), υπήρξε ένας συμβιβασμός και ο Ιορντανέσκου έφυγε. Οποτε σε διεθνή παιχνίδια τον συναντούσα και του έλεγα ότι είμαι από την Ελλάδα γελούσε καλόκαρδα. Η εμπειρία τού έμεινε αξέχαστη.