MVP (και) στην πνευματική διαχείριση

Στην ιστορία η σεζόν που μόλις έκλεισε σε συλλογικό επίπεδο για το μπάσκετ θα περάσει ως η «Χρονιά του Σλούκα».

Καθώς η μετακίνησή του από τον Ολυμπιακό στον Παναθηναϊκό είχε προκαλέσει έτσι κι αλλιώς μεγάλη αίσθηση το περασμένο καλοκαίρι.

Ουδείς αμφέβαλλε ποτέ εάν είναι παίκτης πρώτης κλάσης ο έμπειρος γκαρντ των Πρασίνων, που είχε ήδη μπει στο πάνθεον των καλύτερων ελλήνων παικτών όλων των εποχών πριν καν ολοκληρωθεί η μεταγραφή του στους πρωταθλητές Ευρώπης.

Το πιο δύσκολο κομμάτι στη μετακίνησή του από τη μια ομάδα στην άλλη ήταν το ψυχολογικό και το πώς έπρεπε ο ίδιος να διαχειριστεί όσα θα ακολουθούσαν. Δυστυχώς στην εποχή της τεχνολογικής επανάστασης η παραπληροφόρηση και η υπερπληροφόρηση βρίσκονται σε ημερησία διάταξη και κάποιος πλέον δεν χρειάζεται καν να περιμένει να αγοράσει μια εφημερίδα ή να ανοίξει ένα κανάλι στην τηλεόραση ή έναν σταθμό στο ραδιόφωνο για να μάθει πράγματα.

Αρκεί να ανοίξει το… ρολόι του (εφόσον είναι smart watch) ή το κινητό του και έχει όλη την πληροφορία στο πιάτο με τη διαφορά ότι εκεί μπορεί να είναι άμεση δεν είναι όμως πάντα έγκυρη και κυρίως ακριβής. Διότι ακόμα και σήμερα η (σοβαρή) εφημερίδα και η (ουσιαστική) τηλεόραση μπορούν να παίξουν τον ρόλο τους καλύτερα από τον καθέναν. Το βασικό λοιπόν για τον άσο του Παναθηναϊκού ήταν να παραμείνει ψύχραιμος σε ό,τι θα άκουγε ή θα διάβαζε, αφού ήταν πρακτικά αδύνατον να κλείσει αφτιά και μάτια για όλους αυτούς τους μήνες.

Οι αντιδράσεις του, ιδιαίτερα στα πρώτα ντέρμπι με τον Ολυμπιακό, «φώναζαν» για το κίνητρο που είχε να ξεχωρίσει ως αντίπαλος πλέον και αυτό τον επηρέαζε αρνητικά και δεν είχε την απόδοση που θα ήθελε.

Στη συνέντευξη Τύπου «ντρίμπλαρε» την ερώτηση που του κάναμε για το αν ένιωσε κάποια στιγμή μέσα στη χρονιά να επηρεάζεται η απόδοσή του αλλά ήταν φανερό πως αυτό έγινε.

Ακριβώς εδώ λοιπόν είναι η μεγαλύτερη επιτυχία του, ότι την κατάλληλη στιγμή όταν πλέον η μπάλα άρχισε να… καίει επικίνδυνα (από τα πλέι οφ της Ευρωλίγκας και έπειτα) ο Κώστας Σλούκας μετατράπηκε σε… ρομπότ όσον αφορά τα συναισθήματα, τα στρίμωξε στον πάγκο και ξεδίπλωσε το ταλέντο του στο παρκέ με αποτέλεσμα να είναι ο MVP – με διαφορά – των δύο τελικών που έκριναν και τους μεγάλους τίτλους με τη Ρεάλ και τον 5ο με τον Ολυμπιακό. Ακόμα και στο επεισόδιο με Κάνααν και Γουόκαπ, περισσότερο πειράχτηκε το μυαλό των αντιπάλων του και όχι το δικό του.