Σοβαρά φαβορί, ωραίες πρεμιέρες

Αν υπάρχει κάτι αρκετά ενδιαφέρον στο Ευρωπαϊκόπου ξεκίνησε την Παρασκευή είναι ότι μέχρι τώρα τα φαβορί όχι μόνο δεν έχουν στραβοπατήσει, αλλά δείχνουν και ότι έχουν βρει τρόπους να αντιμετωπίσουν τα όποια προβλήματα κουβαλούσαν προτού αρχίσει η διοργάνωση. Αναφέρομαι στη γηπεδούχο Γερμανία, στην Ισπανία, στην Ιταλία και στην Ολλανδία. Το ματς των Αγγλων με τους Σέρβους όταν έγραφα αυτές τις γραμμές δεν είχε αρχίσει.

Εύκολα

Οι Γερμανοί υποτίθεται πως είχαν πρόβλημα στο να πετύχουν γκολ. Το ματς της πρεμιέρας τους απέναντι στη Σκωτία (που κέρδισαν με 5-1) απέδειξε πως αν το πρόβλημα της Γερμανίας είναι η επίθεσή της, τότε δεν έχει πρόβλημα! Η ευκολία με την οποία διέλυσαν τους Σκωτσέζους, με μπροστάρηδες δύο εικοσιενάχρονους, τον Μουσιάλα της Μπάγερν Μονάχου και τον Βιρτς της Μπάγερ Λεβερκούζεν, μαρτυρά πως δεν θέλουν να είναι απλά διοργανωτές αλλά και διεκδικητές.

Δεν μου κάνει εντύπωση: είχε συμβεί ακριβώς το ίδιο κι όταν διοργάνωσαν το Μουντιάλ του 2006. Είχαν κάνει άθλιες εμφανίσεις στα τελικά του Euro 2004 κι όμως ύστερα από δύο χρόνια σχεδόν μεταμορφώθηκαν κι έφτασαν μέχρι τον ημιτελικό της διοργάνωσης, όπου τους απέκλεισε στην παράταση η Ιταλία του Ντελ Πιέρο. Είναι αλήθεια ότι ως διοργανωτές έχουν να κερδίσουν κάτι από τις αρχές της δεκαετίας του ’70, αλλά και το 1988 όταν φιλοξένησαν το Πανευρωπαϊκό, έφτασαν στον ημιτελικό και τους απέκλεισε τότε η Ολλανδία του Γκούλιτ και του Φαν Μπάστεν. Δεν ξέρω τι θα κάνουν τώρα. Ο όμιλος όπου βρίσκονται είναι εύκολος. Θα δούμε την αληθινή τους δύναμη στα νοκάουτ ματς. Αλλά δεν βλέπω στο τουρνουά ούτε Ντελ Πιέρο, ούτε φυσικά Γκούλιτ και Φαν Μπάστεν.

Bάση

Πρόβλημα στο γκολ υποτίθεται ότι έχουν και οι Ιταλοί – και πώς να μην έχουν όταν οι κυνηγοί τους είναι ένας σέντερ φορ της Αταλάντα (ο Σκαμάγκα) και ένας της Τζένοα (ο Ρετέγκι). Η Σκουάντρα Ατζούρα για να είναι παραγωγική και επικίνδυνη ιστορικά χρειάζεται παίκτες στην επίθεση που να αγωνίζονται σε ομάδες που κάνουν πρωταθλητισμό – ωστόσο το πρόβλημα των Ιταλών δεν είναι το γκολ: είναι ότι οι παλιότεροι δυσκολεύονται να βοηθήσουν τους νεότερους. Κόντρα στην Αλβανία οι καλύτεροι ήταν οι σχεδόν άγνωστοι Καλαφιόρι, Μπαστόνι και Φρατέζι ενώ από τους παλιούς πέραν του σούπερμαν Μπαρέλα που ήταν MVP, ο Κιέζα άντεξε εξήντα λεπτά, ο Ζορζίνιο περπατούσε υπέροχα δίνοντας πάσες με τη μία και ο Πελεγκρίνι χάθηκε στο δεύτερο ημίχρονο.

Ωστόσο η δουλειά έγινε. Και οι Ιταλοί ξέρουν να μεγαλώνουν μικρούς σε μεγάλες διοργανώσεις. Πόσοι γνώριζαν καλά τρία χρόνια πριν τον Λοκατέλι, τον Ντι Λορέντσο, τον Μπεράρντι, τον Εμερσον Παλμιέρι; Κι όμως αυτοί έγιναν πρωταθλητές Ευρώπης. Ετούτοι βέβαια δεν νομίζω πως θα γίνουν. Αλλά ο Λουτσιάνο Σπαλέτι μπορεί δουλεύοντας μαζί τους να δημιουργήσει μια βάση για μια νέα καλή ομάδα: αυτός είναι ο στόχος του νομίζω. Η νίκη με την Αλβανία (2-1) ήρθε με ανατροπή αλλά ήταν μάλλον διαδικαστική. Με την Ισπανία την Πέμπτη οι Ιταλοί θα δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους.

Πολλοί

Ισπανοί και Ολλανδοί υπενθύμισαν με διαφορετικό τρόπο ότι έχουν τρομερή παραγωγή παικτών. Οι Ισπανοί διέλυσαν την Κροατία των μεγάλων παιδιών με τους μικρούς τους. Ο Γιαλάλ που δεν έχει κλείσει τα 17 ξεκίνησε βασικός κι έγινε ο νεότερος που έχει αγωνιστεί σε τελικά Euro. Νεότατοι είναι κι ο Πέδρι κι ο Ινιάκι Γουίλιαμς – η ζωντάνια των τριών και η όρεξη κάποιων μεγαλύτερων έκαναν τη διαφορά. Ο Μοράτα σκόραρε σε τρίτο συνεχόμενο Euro. Ο Ρουί απέδειξε από το πρώτο ματς πόσο άσχημα του φέρθηκαν στην Παρί. Ο Ντάνι Καρβαχάλ πέτυχε το 3-0 κουβαλώντας ακόμα τη χρυσόσκονη της κατάκτησης του Τσάμπιονς Λιγκ με τη Ρεάλ Μαδρίτης. Η Κροατία έχει ακόμα τον Μόντριτς, τον Πέρισιτς, τον Μπρόζοβιτς, αλλά τον χρόνο δεν τον νίκησε κανένας. Το μεγάλο ρόστερ έδωσε στον Κούμαν το δικαίωμα να κερδίσει με την Ολλανδία του την ψυχωμένη Πολωνία. Αν και χωρίς τον τραυματία Λεβαντόφσκι οι Πολωνοί προηγήθηκαν νωρίς.

Οι Ολλανδοί έχασαν του κόσμου τα γκολ πριν ο Χάκπο ισοφαρίσει στο τέλος του πρώτου ημιχρόνου. Οι Πολωνοί κρατούσαν την πολύτιμη ισοπαλία αλλά ο Κούμαν έκανε τέσσερις αλλαγές κι αυτοί που μπήκαν ήταν εξίσου καλοί με αυτούς που βγήκαν: ο Βαϊνάλντουμ αντί του Φέρμαν, ο Μάλεν αντί του Σίμονς, ο Φρίμπογκ αντί του Χάκπο και κυρίως ο Βέχορστ που μπήκε αντί του Ντε Πάι κι έκρινε το ματς με το πρώτο του σουτ στο ματς θα μπορούσαν και να έχουν ξεκινήσει. Οι Ολλανδοί έχασαν στην προετοιμασία τον Κουπμάινερς και τον Ντε Γιόνγκ, αλλά έχουν πολλούς παίκτες. Κι ο Κούμαν είναι από τους προπονητές που δεν το ξεχνά.

Ποδοσφαιρίλα

Στο μεταξύ ολοκληρώθηκε το πρωτάθλημα μπάσκετ, το κέρδισε ο ΠΑΟ, το πανηγύρισε στα μπουζούκια και η είδηση είναι ότι τα ματς ολοκληρώθηκαν κανονικά παρά την απερίγραπτη τοξικότητα, τις ασταμάτητες ανακοινώσεις, την γκρίνια για τους διαιτητές και όλη αυτή την απίθανη ποδοσφαιρίλα που μαζεύεται στο ΟΑΚΑ και στο ΣΕΦ. Ο ΠΑΟ γύρισε το εις βάρος του 0-2 χάρη σε μεγάλα ματς των τριών περιφερειακών του, του Ναν, του Γκραντ και φυσικά του Σλούκα κι ο Γιώργος Μπαρτζώκας θα έχει να θυμάται το χαμένο σουτ του Γκος 11 δευτερόλεπτα πριν από το τέλος του ματς και ίσως και τους 25 πόντους που έβαλε ο Σλούκας στο πρώτο ημίχρονο. Η εξ αποστάσεως κόντρα των δύο, που έχει ξεκινήσει φυσικά πριν από το προηγούμενο καλοκαίρι όταν ο παίκτης έφυγε από τον Ολυμπιακό για να πάει στον ΠΑΟ, ήταν το αλατοπίπερο της σεζόν.

Το ελληνικό μπάσκετ έχει ανάγκη από τέτοιες ιστορίες γιατί κατά τα άλλα το ελληνικό πρωτάθλημα μπάσκετ, αν για κάτι διακρίνεται, είναι οι απειλές στους διαιτητές, οι ανύπαρκτες τιμωρίες, οι μοναδικοί καβγάδες που τώρα θα δούμε αν θα μεταφερθούν και στην Εθνική. Ο ομοσπονδιακός προπονητής Βασίλης Σπανούλης περιμένει τους παίκτες του Ολυμπιακού και του ΠΑΟ για το ολυμπιακό τουρνουά αλλά κάτι μου λέει πως θα υπάρξουν διάφοροι που θα αρνηθούν τις κλήσεις μετά τους καβγάδες στους τελικούς: ο Σλούκας μίλησε για μηνύματα συμπαικτών που του ζητάνε συγγνώμη και στα οποία δεν απάντησε. Θα έχει πλάκα να πάει τελικά στην Εθνική ο Γιάννης Αντετοκούνμπο, που καιρό τώρα είναι εδώ, και να λείψουν οι υπόλοιποι…