Ο έρως χρόνια δεν κοιτά…

Eίναι το Euro των «αμέτρητων συμμετοχών». Η πίτα μεγάλωσε, δεν είναι κατ’ ανάγκη καλό αυτό ή δίκαιο, καθόσον οι αρμόδιοι επιδιώκουν να στέλνουν στην τελική φάση παραπάνω ομάδες. Υπηρετώντας συμφέροντα. Κάποιες δε, μάλλον ποτέ δεν θα εξασφάλιζαν το εισιτήριο της πρόκρισης, σε μακρινές, ίσως παραπάνω αθώες εποχές.

Τώρα όμως; Θα ήταν ακριβής η προσέγγιση πως το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα μοιάζει με το παλκοσένικο μιας διεθνούς σκηνής. Ποδοσφαιριστές έμπειροι ή και προχωρημένης ηλικίας, αντιμετωπίζουν το τουρνουά όπως μια σύναξη αστέρων που όλοι έχουν «κάτι να μας πουν». Δεν θέλουν να αφήσουν το χορτάρι για τους επόμενους. Αγωνίζονται όσο αντέξουν και η συμμετοχή, για μια ακόμη φορά, του Κριστιάνο Ρονάλντο που έχει ξεπεράσει τα 39 του χρόνια, το επιβεβαιώνει. Ο πορτογάλος διάσημος άσος  θέλει να σπάσει κάθε ρεκόρ στο πέρασμά του.

Υπάρχει ο Μόντριτς. Στα 38 του ο κροάτης υπερπαίκτης, πάντα σημείο αναφοράς της Κροατίας, ίσως όχι με τις δυνάμεις του παρελθόντος, αλλά ας μην τον υποτιμήσουμε όταν τον δούμε να πατά το πράσινο χαλί, είτε ως αλλαγή είτε αρχίζοντας κάποιον αγώνα. Είναι η δύναμη του πάθους και της αφοσίωσης στην ομάδα. Τέτοια έχει και ο Νόιερ των 38 ετών που παρά την καταπόνηση και τους τραυματισμούς, λες και αρνείται να αφήσει χώρο για τους υπόλοιπους γκολκίπερ της Εθνικής Γερμανίας. Ο Λόρια, 38 ετών, γνώριμός μας από τη θητεία του στην Ελλάδα, θα ζήσει κάτι πρωτόγνωρο με τη Γεωργία και σιγά μην έχανε τη διοργάνωση.

Ο Ζόμερ, τοτέμ κάτω από τα γκολπόστ της Ελβετίας, θέλει να δείξει πως στα 35 του διατηρεί αυτά τα ρεφλέξ που τον έκαναν τον πλέον θεαματικό «κίπερ» της εποχής μας. Ο Τάντιτς, επίσης 35 ετών, βγάζει ποιότητα στη μεσαία γραμμή της Σερβίας, ο Λεβαντόφσκι (36) γνωρίζει όσο ελάχιστοι την τέχνη του γκολ και σε οποιαδήποτε εθνική υψηλότερου επιπέδου σε σύγκριση με την Πολωνία, σίγουρα θα είχε πατήσει κορυφές. Στα 37 του ο Κάσπερ Σμάιχελ, με το (άπιαστο;) όνειρο να πανηγυρίσει Ευρωπαϊκό όπως ο πατέρας του, Πίτερ, το μακρινό 1992. Ο Κρόος (34) πολύ πρόσφατα με τη φανέλα της Ρεάλ στον θριαμβευτικό τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ έπεισε τους πάντες πως θα μπορούσε να συνεχίσει και όχι να ρίξει τους τίτλους του τέλους με τη Γερμανία. Ο δε Φαν Ντάικ, δεν είναι τόσο μεγάλος σε ηλικία όσο οι προηγούμενοι, στα 33 του είναι ο Ολλανδός, ωστόσο επίμονα πασχίζει να χαμογελάσει και με τους Οράνιε.

Ολοι θα μας απασχολήσουν. Ενίοτε μπορεί να προκαλέσουν εκτός από θαυμασμό και συγκίνηση για την προσπάθειά τους. Είναι το πείσμα. ‘Η καλύτερα, ο έρως για την πλανεύτρα μπάλα.